30 Ιουλίου 2017

Πηγαίο Αίσθημα







 Αρχικά αισθάνεσαι μ' έναν τρόπο πηγαίο, δικό σου
μετά έρχεσαι σ' επαφή με τ’ οτιδήποτε
αυτό το πρωταρχικό αίσθημα ανεβαίνει και κεντρίζει τη σκέψη
κι απ’ τη σκέψη παράγεται ένα δεύτερο αίσθημα
που το αισθάνεσαι να σε φτάνει απ’ έξω.
 Όμως δεν σε φτάνει τίποτα απ’ έξω, σε φτάνει πάντα η διάθεσή σου, κι απόδειξη είναι πως αν μια μέρα αισθάνεσαι πηγαία όμορφα κι έρθεις σε επαφή με κάτι, αυτό που θα σε φτάσει θα είναι όμορφο, ακόμα κι αδύναμο ν’ αλλάξει χρώμα στη διαδρομή, θα πρέπει να είναι πολύ ισχυρό και πάλι το κέφι δεν θα στο πάρει.
 Αντίθετα αν  μια μέρα αισθάνεσαι πηγαία άσχημα κι αδύναμος, αυτό το ίδιο κάτι αποχτά τη δύναμη να σε κλονίσει, να σου προκαλέσει εντελώς διαφορετικά αισθήματα μέσα απ’ τη δικιά σου ερμηνεία. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φτάνει ο ίδιος στον εαυτό του αφού έρχεται σε επαφή.

 Όταν η πηγαία διάθεση είναι θετική, σε φτάνει το θετικό πρόσωπο του κόσμου, όταν είναι αρνητική σε φτάνει το αρνητικό του πρόσωπο. Όταν η πηγαία διάθεση είναι θετική και προσπαθήσει το αρνητικό πρόσωπο του κόσμου να σε φτάσει… θα μείνει στις επάλξεις μετέωρο, μπορεί να προβληματίσει, μπορεί να βάλει σε σκέψεις, όμως δεν θα μπορέσει να πέσει το αρνητικό μέσα στο θετικό και το θετικό θα βρει έναν τρόπο με την ερμηνεία να το εξαφανίσει. Για να σε φτάσει το αρνητικό θα πρέπει να το χρειάζεσαι, να υπάρχει φωλιά υποδοχής του μέσα σου, να είναι δηλαδή, αναγκαιότητα.
 Αυτός ο τρόπος θα γίνει συνήθεια σκέψης και το αρνητικό θα εξαφανιστεί απ’ τη ζωή σου. Όχι πως δεν θα συνεχίσει το αρνητικό να υπάρχει, όμως θα εξασθενεί διαρκώς και θα είναι αδύναμο να σε καταβάλει.

 Η πηγαία διάθεση, δεν μπορεί παρά να είναι θετική, το θέλει και το χρειάζεται πρώτα για τον εαυτό της. Εφόσον η ζωή υπάρχει και συνεχίζεται, δεν μπορεί παρά να είναι θετική. Πράγμα που σημαίνει χαρά, σε διαφορετική περίπτωση, αν δεν ήταν η χαρά το πηγαίο αίσθημα της ζωής, η ζωή θα εξαφανίζονταν μόνη της απ’ τον χάρτη, ενώ τώρα μπορεί να  εξαφανιστεί μόνο με την «βοήθεια» των ανθρώπων.

Το πηγαίο αίσθημα επικρατεί όταν ο άνθρωπος ξεσκεπάζεται, όταν ο άνθρωπος – σκέψη φεύγει πάνω απ’ τον άνθρωπο ανατέλλει η αυγή και η χαρά. Αυτό που υπάρχει δηλαδή αν αφεθεί να υπάρξει μόνο του.
Αυτό που υπάρχει μόνο του δίχως εμάς, είναι ευλογία, δοξασία, μουσική, αφθονία και πλούτος. Η δικιά μας δουλειά είναι να φύγει ο δεύτερος άνθρωπος ο παραγόμενος και να φτάσει σ’ ένωση αυτό που ήδη υπάρχει, βαθιά μέσα μας και έξω και παντού.  Δηλαδή η έσω μουσική να συναντήσει τη μουσική και τ’ άστρα το δέος τους. 

 Αυτός είναι ο σκοπός του κάθε κυβερνήτη της ζωής του: Ν' αφεθεί ολοκληρωτικά!  Να πιάσει απ΄τη ρίζα του το τιμόνι! 



Δημοσίευση σχολίου

Εσωτερικός Δάσκαλος

     Αγαπητέ φίλε, ξέρω πως περνάς μια δύσκολη περίοδο και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί για τη διάρκειά της, μπορε...