31 Ιουλίου 2017

Γέννημα Ρεαλισμού







 Η Παρακάτω ιστορία είναι αληθινή

 Η Τ. είναι μια παράξενη γυναίκα, της εποχής μας όμως. Είναι κι αυτή σκεπασμένη απ’ τα πέπλα της, έχει κι αυτή ένα παρελθόν αρκετά σκοτεινό κι ανεξιχνίαστο, πονά κι αυτή κι έχει μάθει να ζει με τον πόνο της. Επίσης φοβάται, δεν ξέρει πάντα τί αλλά θεωρεί φυσιολογικό το φόβο της. Εντέλει, είναι κι αυτή άτυχη, παιδί μιας κάποιας μοίρας.

 Έχει κι αυτή κοφτερό μυαλό, όμως δεν έχει στη διάθεσή της όλα τα δεδομένα της που χρειάζεται μια επεξεργασία, κι έτσι τα συμπεράσματά της, συχνά, είναι συμπεράσματα της ως τώρα γνώσης της κι εμπειρίας της.
 Ζει κι αυτή σ’ έναν κλειστό κόσμο, μπορεί να υπάρχει και κάτι άλλο γι’ αυτήν, προς το παρών δεν το ξέρει. Αν υπάρχει κάτι άλλο γι’ αυτήν,  υπάρχει πέρα και πίσω απ’ αυτό που αυτή τη στιγμή είναι. Αν υπάρχει κάτι άλλο γι’ αυτήν θα το ανακαλύψει στην πορεία, μα ως να το κάνει δεν υπάρχει.

 Το ζήτημα είναι, πως πάτησε τα τριάντα πέντε  και διαπιστώνει πως δεν μπορεί να κάνει χωριό με άντρα. Δεν μπορεί, να τη σκοτώσουμε γι’ αυτό?

 Αλήθεια είναι πως δεν μπορεί, το πάλεψε αλλά δεν βγήκε. Απ’ την άλλη όμως η Τ. αισθάνεται ένα ισχυρό κάλεσμα της φύσης της, ένα κάλεσμα που της φέρνει νόημα και δύναμη και κουράγιο να ζήσει, να τα βγάλει πέρα, εντέλει να τα καταφέρει. Στο αντίποδα αυτής της κατάστασης εκκρεμεί η απόγνωση κι η απελπισία.

 Η Τ. δεν το ξέρει, προχωρά αντίθετα προς την κατεύθυνση των δύο αυτών αρπαχτικών αισθημάτων που θέλουν να την πιάσουν και να την τυλίξουν στα μαύρα σεντόνια τους. Το βέλος προς την αντίθετη κατεύθυνση δείχνει ένα παιδί, και το δείχνει με τέτοιο τρόπο, που είναι μαζί ελπίδα, διέξοδος γι' αυτήν και σωτηρία!

 Δεν μπορεί να ξέρει στην κατάστασή της, δεν μπορεί να σκεφτεί, τί θα είναι η ίδια για το παιδί. Γνωρίζει μόνο τί θα είναι το παιδί για την ίδια.
Η Τ. είναι στο βάθος της μια κλασσική γυναίκα, επίσης αρπαγμένη αρκετά κι απ’ την παράδοση. Αυτά υπάρχουν ανεξιχνίαστα στην ψυχή της, έτσι με αυτόν τον τρόπο μεγάλωσε, επειδή όμως αυτά τα στοιχεία τα αισθάνεται ασφυκτικά δεσμευτικά - μαζί και τη θρησκεία - το μυαλό της προκειμένου να τη βοηθήσει να ανασάνει, έφτιαξε ένα μεγάλο άνοιγμα, που είναι σαν ρήγμα στην ψυχή της.
 Θα έλεγες πως τη χώρισε στα δυό. Μέσα της υπάρχει το κλασσικό παραδοσιακό κορίτσι με το ανάλογο οικογενειακό μεγάλωμα... όμως στο μυαλό και την έκφρασή της σπάνια φτάνει. Κι όταν φτάνει στην έκφραση, φτάνει με αντίθεση γι’ αυτά - με αντίθεση γι’ αυτά που κρύβει μέσα της και ένταση και θυμό.

 Η Τ, αν τη ρωτούσες με πάσα ειλικρίνεια, θα ήθελε μια κλασσική οικογένεια, ένα γάμο με παιδιά και μια τέτοια ολοκληρωμένη όμορφη κατάσταση. Το προσπάθησε, δεν το βρήκε σε άντρα, υποψιάστηκε ακόμα και πως η ίδια δεν το μπορεί και τελευταία σκέφτηκε μια λύση για να βγει απ’ το αδιέξοδό της. Το να έκανε μια όμορφη οικογένεια στη σκέψη της έπιασε ένα άκρο, το να μην το κάνει και να μην γεννήσει ούτε παιδί, έπιασε το άλλο άκρο, κι υπάρχει κάτι ακόμα στην ψυχολογία της που την πιέζει σαν τη χαριστική βολή, η ηλικία.

 Μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό της σκέψης βρήκε μια λύση. Δεν θα την έλεγες φαεινή ιδέα, γιατί ήταν σαν να μπάλωσε πολλά ξέφτια μαζί για να φτιάξει ένα καινούργιο όμορφο φουστάνι. Αποφάσισε λοιπόν, με κάποιον άντρα, να συμφωνήσει να κάνει ένα παιδί.

 Το μυαλό της το δέχεται, η καρδιά της έφερε αρκετές αντιρρήσεις. Του τύπου πως ένα παιδί χρειάζεται και τον πατέρα του κ.λ.π. Ίσως θα μπορούσε να βρει κι άλλο τρόπο να κάνει ένα παιδί... αλλά επειδή δεν αισθάνεται να μπορεί να έχει τον πατέρα του παρών, τον προτιμά έστω στο παρασκήνιο.

 Μιλάει με μερικούς ενδιαφερόμενους αυτό τον καιρό, κι αυτό που την ενδιαφέρει είναι να κλείσει την καλύτερη συμφωνία. Την ενδιαφέρουν σαφώς τα γονίδια. Εξετάζει τους άντρες που μαζί τους μιλά, τους παίρνει μέτρα, ύψος, πλάτος, μήκος, αλλά και ζητά ιατρική εξέταση περισσότερο για κληρονομικές ασθένειες.
 Θα λέγαμε ψέματα αν λέγαμε πως δεν την ενδιαφέρει η περιουσία κι η οικονομική κατάσταση του ανδρός. Είπαμε, θέλει να κλείσει την καλύτερη συμφωνία, να αποκτήσει ένα υγιέστατο παιδί με όσο το δυνατόν εξασφαλισμένο μέλλον, κι όλα αυτά όχι χωρίς συμβολαιογράφο.

 Το παράδοξο - ή το μη παράδοξο ανάλογα πως βλέπεις την εποχή - είναι πως στο κάλεσμά της ανταποκρίθηκαν πολλοί άντρες και χάρηκε γι' αυτό, έχει μεγάλη γκάμα επιλογών. Πολλοί άντρες μόνοι, μιας κάποιας ηλικίας, ευκατάστατοι, που κι αυτοί κοιτάζουν μπροστά και βλέπουν το χάρο να θερίζει με το δρεπάνι του ανεξάρτητα φορολογικής δήλωσης. Κι έχουν πίσω τους έναν αγώνα που δεν έχουν πού να τον αφήσουν, κι αυτοί δεν θεώρησαν εαυτό ικανό για οικογένεια, για το Χ λόγους, δεν το εξετάζουμε. Όμως και σ’ αυτούς μέσα μια πατρότητα κάπου τους καίει. Αλλιώς αν πεθάνουν θα πεθάνουν για τα καλά, αιωνιότητα πίσω τους δεν έχει, το όνομά τους δεν θα αντηχεί πια, θα σιωπήσει.

 Η Τ. θα το κάνει. Πέρασε βέβαια μια ηθική κρίση αλλά βρήκε δεκάδες επιχειρήματα να υποστηρίξει την απόφασή της. Δεν πίστεψε άλλωστε ποτέ στον έρωτα δεν πίστεψε ποτέ στην αγάπη. Στο μόνο που πίστεψε είναι η σκέψη της, το μυαλό της. Θα γεννήσει ένα παιδί λοιπόν απ’ την κοιλιά της, αλλά στη θέση του πατέρα θα βάλει το μυαλό της γι’ αυτό. Τον κόσμο με το μυαλό της τον ξέρει, τις αδυναμίες του με το μυαλό της τις κατάλαβε. Που πάσχει ο κόσμος, τι θέλει και τι χρειάζεται, τί εξασφαλίζει, τι προσφέρει.

 Θέλει να φέρει ένα παιδί μέσα στον αληθινό κόσμο. Είναι μια μάντισσα, έχει μαντέψει το μέλλον κι είναι σίγουρη παρά μια τρίχα πως το παιδί της δεν θα έχει την τύχη της.
 Τίποτα. Απλώς με το ζήτημα του έρωτα, της αγάπης και της καρδιάς δεν έβγαλε ποτέ άκρη, ούτε πίστεψε σ’ αυτά, κι αποφάσισε να φέρει στον κόσμο ένα παιδί γέννημα ρεαλισμού! 




Δημοσίευση σχολίου

Εσωτερικός Δάσκαλος

     Αγαπητέ φίλε, ξέρω πως περνάς μια δύσκολη περίοδο και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί για τη διάρκειά της, μπορε...