08 Ιουλίου 2017

Η Αγάπη προς τον Εαυτό





  
 Φτάνει μια στιγμή που όλα σού είναι αντίθετα, τότε γυρνάς πλευρό απ’ την άλλη κι αγαπάς τον εαυτό σου. Μόνο εσύ, κανείς άλλος, αυτό μετά θα πάρει κι άλλους. Είναι μιας ακραίας κίνησης υπόθεση, ένα ζύγισμα, να τρέξεις να φύγεις για πολλοστή φορά μακριά σου ή να επιστρέψεις σε σένα και να σε δεχθείς

 Τον εαυτό σου δεν τον αγαπάς μέσα στα όμορφα και τα χαρούμενα
αλλά μέσα στην άκρατη απελπισία, τότε που σε χρειάζεται, τότε που σ’ έχει ανάγκη, τότε που όλοι κι όλα σου έχουν γυρίσει πλάτη, εσύ γυρίζεις και λες στον εαυτό σου: ησύχασε, μην ανησυχείς, εγώ είμαι εδώ για σένα, μαζί θα τα καταφέρουμε. Του μιλάς σαν σε πρόσωπο αγαπημένο δεύτερο. Γιατί αν εκείνη τη στιγμή απαρνηθείς κι εσύ τον εαυτό σου... τον πρόδωσες τελευταίος και πρώτος, δεν θα στο συγχωρήσει ποτέ. Γιατί, χωρίς αυτή την πρώτη σχέση σε υγεία καμιά σου ανθρώπινη σχέση δεν έχει ελπίδα

Αγαπάς τον εαυτό σου όταν σε χρειάζεται και χρειάζεται να το αποδείξεις αυτό. Όλοι μπορεί να δεχθούν τις θεωρίες σου, όχι όμως ο εαυτός σου. Δεν μπορείς ούτε χιλιοστό του να κερδίσεις αν δεν του το αποδείξεις πρώτα.  
 Όταν λοιπόν όλοι σε εγκαταλείψουν, εκεί, μέσα στην εγκατάλειψη
θα κλιθείς να πάρεις το μέρος σου ή το μέρος όλων. Εκεί θα φανεί ο ηρωισμός σου ή αν είσαι κότα

 Φτάνει μια στιγμή που όλα είναι αρνητικά και μαύρα, όλα είναι αντίθετα απ’ τη μία κι εναντίον σου, τότε γυρίζεις πλευρό απ’ την άλλη κι αγαπάς τον εαυτό σου, γίνεσαι αρχικά μόνο εσύ ενάντια σε όλον τον κόσμο σύμμαχός σου. Κι από κει ξεκινά η ψυχολογική υγεία. Όταν όλα φωνάζουν το αντίθετο να στρέφεσαι προς εσένα και να λες: αν τώρα, αυτή την κρίσιμη ώρα, εγώ δεν είμαι με το μέρος μου, χάθηκα!

Όταν λέμε αγαπάς τον εαυτό σου σημαίνει πως υπάρχουν δύο εδώ:
Ένας που αγαπάει – με τη θέληση ή το πνεύμα - και ένας που δέχεται την αγάπη

Όταν λέμε αγαπάς τον εαυτό σου, εννοούμε το κάνεις με την παρουσία σου κι όσα είσαι, τη σκέψη, τη θέληση, το πνεύμα. Αγαπάς μέσα σου ένα μικρό τοσοδούλικο, αθώο, απροστάτευτο πάντα πλασματάκι, ένα βρέφος στο βυθό σου, που δεν έχει ποτέ κανέναν άλλον πρώτον να το αγαπήσει

Αν εσύ με αυτό δεν συνδεθείς, δεν το εμπιστευτείς και δεν σε εμπιστευτεί… με τις πράξεις και τις αποδείξεις… αν δεν το τυλίξεις με τη στοργή σου… δεν το αγκαλιάσεις και δεν του μιλήσεις ζεστά και με ενθάρρυνση… αν δεν πάρεις το μέρος του και δεν του πεις εγώ είμαι εδώ για σένα και μη φοβάσαι, έχεις την υποστήριξή μου…

Δεν θα βγει ποτέ απ’ τη σπηλιά που κρύφτηκε. Τα ματάκια του δεν θα αντικρίσουν ποτέ το φως του ήλιου. Γιατί αυτό το βρέφος υπέστη έναν διωγμό από εσένα τον ίδιο, καθώς σε έφτανε ο κόσμος που γεννήθηκες.
Κι αυτό το πλασματάκι, που βαθιά μέσα σου είσαι, δεν θα φτάσει ποτέ ξανά στα μάτια σου, να δει να θαυμάσει τον κόσμο, να γεμίσει δέος κι έκσταση, να σε σηκώσει, να σε γλυκάνει, να σε γιατρέψει, να πάρει στα χέρια του τη ζωή σου
και να σε καθοδηγήσει με τρόπο θεϊκό

 Γιατί αυτό το βρέφος που κατά βάθος είσαι είναι μαγικό, ξέρει πολλά και πρωτίστως τα θαύματα, ζει μέσα σε έναν κόσμο χρωμάτων
κι έχει πάντα για πρώτη αξία του στη ζωή να είναι ευτυχισμένο.

Όλα τα άλλα είσαι εσύ.


Δημοσίευση σχολίου

Ανάταση Πτώσεως

Μη μου πέφτεις τώρα επιστράτευσε όλες τις ζωγραφιές κοντά είναι ο κήπος με τα κυπαρίσσια Λύγισε αν θες, άφησε να ...