Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2017

Αγωνία

Εικόνα
Η φωνή της έλεγε: ησύχασε, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, διαφορετικά είναι τα μάτια τους, άλλοι αντέχουν περισσότερο, άλλοι μαθαίνουν να υπομένουν, λίγη παρηγοριά, λίγο ξέσπασμα ποτέ δεν βλάπτουν. Λιγάκι ξεγέλασμα του εαυτού, αρκετή ελπίδα, κάποιος αποξεχασμός, λίγη αποφυγή, λίγη χαρά μέσα σε όλα σαν λικεράκι, ένας δυό φάλτσοι έρωτες ή ακόμα κι ένας ίσιος, αρκετή πλάνη όπως και να ‘χει, μπόλικες υποχρεώσεις να μην σκέφτεσαι, κάποια μισοπεθαμένη προσδοκία, λίγη ποίηση για την τρομαχτική αλλά και τη γλυκιά νύχτα, έστω ένα παιδί μια φορά το μήνα ν’ αγκαλιάζεις, μια εκδρομή το χρόνο να πηγαίνεις, μια σοκολάτα να τρως, ένα κατοικίδιο να αγαπάς, αρκετό φταίξιμο να βρίσκεις στους άλλους... να μη σκαλίζεις και πολύ τα πράγματα - ας έχουν και λίγη σκόνη - άλλωστε κι ο πόνος κίνητρο ζωής είναι. Ξέρεις, έλεγε η φωνή, είναι τρομερά δύσκολο ν’ αποφασίσεις να χάσεις τη θλίψη σου, είναι το ίδιο σαν ν’ αποφασίζεις να χάσεις το αίμα σου, την ίδια σου τη ρίζα, την ίδια σου τη γενεά, μοιάζει να χαθ…

Καρδιά & Σκέψη

Εικόνα
Το κενό είναι το αμπάρι η αισθαντικότητα το περιεχόμενο που το γεμίζει με σκουπίδια ή θησαυρό Η αισθαντικότητα είναι το πλοίο το μυαλό το πλήρωμα Η αισθαντικότητα είναι η γεύση το μυαλό η πικάντικη σημαντική λεπτομέρεια Η αισθαντικότητα είναι το σώμα της ψυχής η σκέψη το περπάτημα πάνω στα κύματα Η αισθαντικότητα είναι ο προορισμός το μυαλό ο οδηγός της Η αισθαντικότητα είναι ο κεντρικός δρόμος το μυαλό η φιγούρα της σκιάς που μετακινεί το εμπόδιο Η αισθαντικότητα είναι το πανί και η πλεύση αλλά είναι και βλέμμα που κοιτάζει τον ορίζοντα Το μυαλό είναι η σπίθα που αναζωπυρώνει την άνοιξη είναι η σταγόνα που πέφτει μες στον ωκεανό το καλούπι που προβλέπει το αρχικό σχήμα όμως η ψυχή είναι το ίδιο το σχήμα Το μυαλό είναι η πρώτη κίνηση όμως η ψυχή είναι η ίδια η κίνηση Το μυαλό είναι αυτό που θέτει σε λειτουργία όμως η ψυχή είναι η ίδια η λειτουργία Το μυαλό είναι αυτό που χαρίζει νοστιμιά αλλά η ψυχή είναι η ίδια η νοστιμιά

Κρίση Ηλικίας

Εικόνα
 Γερνώ, δεν έχω χρόνο για δευτεροκλασάτα πράγματα δεν έχω όρεξη να κρεμώ κουδούνια στην ύπαρξή μου δεν χρειάζομαι ν’ αποδείξω τίποτα, γιατί γερνώ κι αυτή είναι η απόδειξή μου. Δεν προλαβαίνω να σε πείσω για την αξία μου, πρέπει εσύ να την καταλάβεις δεν προλαβαίνω να χτίσω γύρω μου μια ασφάλεια, γιατί γερνώ κι οσονούπω μια μέρα θα φύγω κι αν χτίσω μια ασφάλεια πως θα μπορέσω απ’ αυτή να ξεφύγω; Γερνώ, κι εσύ μαζί μου γερνάς, αλλά δεν είμαι βέβαιος αν το καταλαβαίνεις γιατί συμπεριφέρεσαι σαν αθάνατος, λες και πρόκειται να μείνεις εδώ στους αιώνες και φέρεσαι σαν γουρούνι· όμως εγώ γερνώ κι έχω γι' αυτό απόδειξη το σώμα μου και γι' αυτό συνείδηση· μια μέρα θα πεθάνω κι όταν το λέω το εννοώ.
Θα είμαι πεθαμένος κι η ιδέα δεν με τρομάζει, γιατί κι αν ακόμα η ιδέα με τρόμαζε δεν θα μπορούσα ν’ αποφύγω το θάνατο, γι' αυτό ακριβώς δεν αποφεύγω την ιδέα του και παίζω μαζί της όπως ένα παιδί που παίζει με τη φωτιά και τον κίνδυνο με πρόσχημα να τα χάσει. Γερνώ αλλά δεν θέλω να γεράσει κι …

Η Μετακόμιση

Εικόνα
Ετούτη τη μετακόμιση καιρό τη σκέφτομαι τούτος ο τόπος δεν έχει άλλα να μου δώσει μόνο το αίμα μπορεί να μου πίνει τούτες οι εικόνες πάλιωσαν τούτα τ' αγαπημένα μέρη που η νιότη μου άνθισε έγιναν φυλακή τούτο το σπίτι που το αγάπησα και με τη φροντίδα μου το συντήρησα… ρήμαξε τούτοι οι χώροι που μέσα τους γέλασα και έκλαψα άλλο δεν με χωρούν τα δέντρα τούτου του κήπου άλλο δεν μεγαλώνουν δεν καρπίζουν οι ελιές και τα ρόδια της ροδιάς όλα πέφτουν κάτω τούτα τα σύκα της συκιάς πάνω στα κλωνάρια τους σαπίζουν το μεράκι μου για τούτη τη γωνιά που φώλιασα εξαντλήθηκε καιρός να πάρω το δρόμο για μια άλλη γειτονιά η ψυχή μου πόθησε το καινούργιο κατά παρθένα μέρη βαδίζει είναι βαρύ το σπίτι τούτο πια για μένα και το ζώνει μια σκιά πρέπει κι αυτό να βρει το νέο του ένοικο να ζήσει πρέπει κι εγώ την τροχιά της μοίρας μου να διαγράψω κατά πως ορίζουν τ' άστρα
Πρέπει ελαφρύς ν' αποχωρήσω

Ανταπόδοση

Εικόνα
Βρες λίγη δύναμη ακόμα και βγάλε τον ουρανό από μέσα σου κράτα γερά την καλοσύνη βρες λίγη αντίσταση ακόμα στην θλίψη των καιρών αναδύσου απ’ τις ελλείψεις ακέραιος συγχώρεσε μια πίκρα, έναν θυμό ανταποκρίσου με καινούργια θέληση πάρε το τιμόνι των βράχων δεξιά σταμάτα να τσιμπάς το δόλωμα της μοιραίας σου ανταπόκρισης δεν υπάρχει μέσα σου εκείνο που η μιζέρια ψαρεύει
Μέσα σου υπάρχει η καθαρή θάλασσα που την ψαρεύουν τα λόγια μιας παραμεθόριας εορτής δεν έχεις εσύ κόλαση να ανταποδώσεις το πυρ σου το εξώτερο αναγαλλιάζει
Εκεί, στην ανταπόδοση γυρίζει ο κόσμος σε ρόδινος να χαρίζεις λίγο φιλί στο σπαθί αφού πια δεν σε κόβει όταν δεν υπάρχει να ματώσει πληγή όταν η ανάμνηση ακόμα της πληγής έχει χαθεί η ανάγκη να ανταποδώσεις τα ίσια σβήνει· μόνο που μένουν όλα φτωχά σαν έρμαια στον άλλον κι είναι δικά του· πίσω εκεί που αρχίζει ο άνθρωπος όλοι είναι αθώοι
Εσένα δεν μπορούν να σε παρασύρουν στην αναγκαία μάχη τους του οργανισμού τους μόνο αριθμητική·

Η Μεγάλη Εικόνα

Εικόνα
Μείνε ατάραχος - σου λέω θα περάσει σαν μια στιγμή - θα δεις θα είναι μια τελευταία στιγμή κι όλο το άλλο κάτω της τότε δεν θα φοβηθείς γιατί δεν θα έχει νόημα να φοβηθείς θα δώσεις ένα σάλτο και θα περάσεις απέναντι
Δεν έχουμε σημασία - απλώς είμαστε σαν το έξω δέντρο σε χίλια χρόνια άλλοι άνθρωποι σ’ αυτόν τον πλανήτη θα κατοικούν εμείς γι’ αυτούς θα είμαστε κάτι απολιθώματα, κάτι μνημεία μερικοί πέτρινοι άνθρωποι θα συλλογίζονται πάνω σ' εμάς – θα αναρωτιούνται θα μας μελετούν περασμένους σε κομπιούτερ   ίσως τότε χωρίς να μιλούν μόνο να γνέφουν σαν μας ανακαλύπτουν μερικά οστά που κάποτε έζησαν μες στην ανησυχία την αγωνία και το φόβο κι ονειρεύτηκαν το καλύτερό τους αύριο
Δεν έχει τόση σημασία - ούτε αυτό που περνάς ανέβα λιγάκι ψηλότερα, τι βλέπεις; Έναν πλανήτη. Έναν γαλαζοπράσινο παράδεισο. Μπορείς να το φανταστείς. Ωραία υπέροχα ζώα να κυκλοφορούν στα δάση πολιτισμένα με όλους τους επικίνδυνους νόμους της φύσης σαν το αλάτι ανάμεσα τους κάτι ζώα παράξενα, που ενώ αγέλη και κοπάδι είναι... ξε…

Η Συνείδηση

Εικόνα
- Τι θέλεις; - Πως ξέρεις ότι είμαι εδώ; - Σ’ ακούω, να περπατάς ανάλαφρα και να ζητάς να μου μιλήσεις. - Σάββατο απόψε, δεν θα βγεις; - Να μη σε νοιάζει. - Μα πως να μην με νοιάζει, εγώ σε σκέφτομαι, είμαι η συνείδησή σου. - Εγώ σε σκέφτομαι, εσύ έρχεσαι, η συνείδηση έρχεται. Και ναι, μπορεί να βγω μια βόλτα να περπατήσω, μου κάνει καλό, μ’ αρέσει να περπατώ τη νύχτα και μετά, όσο νά ‘ναι κάπου με ξεχνάς κάπου σε ξεχνώ. - Ανταμώνουμε όμως. - Είσαι παράξενη, έχεις πάρει κόσμο στο λαιμό σου, και με μένα προσπάθησες, θυμάσαι; - Είμαι έξυπνη, η συνείδηση είναι έξυπνη. - Μάλλον είσαι θηλυκό, είναι γυναίκα. Πεισματάρα είσαι, θέλεις να γίνεται πάντα το δικό σου. Κι ενοχική είσαι, είσαι η πιο ενοχική γυναίκα που ξέρω. Όμως εμείς είμαστε παλιοί γνώριμοι, πενήντα χρόνια συγκάτοικοι στο ίδιο σώμα, ξέρω τα κόλπα σου και τις κρυψώνες σου, ξέρω τον τρόπο σου, και ναι, σε παραδέχομαι, αν με βρεις σε αδυναμία με κατεδαφίζεις. - Είμαι η συνείδηση, επιτελώ το ρόλο μου, το έργο μου, δεν πρέπει να παραπονιέσαι. Αν…

Μια Αλλιώτικη Νύχτα

Εικόνα
Είναι τέτοια η νύχτα απόψε που κύματα φέρνει ο νους κύματα παίρνει μα δεν τα εξηγεί και πελαγοδρομώ κάπου ανάμεσα στο χθες και το αύριο κάπου ανάμεσα στο καλό και το κακό με μια αίσθηση σιωπής παρά κάτι
Είναι τέτοια η νύχτα απόψε που η συνείδηση ταλαντεύεται οι άνθρωποι αλλάζουν χαρακτήρα μορφές που με εναντιώνονται μορφές που δεν με εναντιώνονται· είναι τέτοια η νύχτα απόψε που ζω στο ανάμεσα στο θέλω δεν θέλω και ζω στο ανάμεσα όλων των ανθρώπων σ’ αυτά που λένε, σ’ αυτά που θέλουν να πουν σε όσα φανερώνουν κι όσα κρύβουν
Μα είναι τέτοια η νύχτα, χωρίς παράπονο, χωρίς απογοήτευση χωρίς να νικώ κάτι θα την έλεγες μια νύχτα χωρίς τίποτα ωστόσο γλυκιά, ήσυχη το μόνο που θυμάμαι κι ο νους το φέρνει σαν φωτογραφία μπροστά μου... είναι πως μια παλιά νύχτα μια σκληρή δύσκολη νύχτα... ψέλλισα, ομολόγησα πως αγαπώ τη ζωή εκείνη, την πιο μαύρη νύχτα κι αφού την πιο μαύρη προέβηκα σε μια τέτοια ομολογία... δεν φοβάμαι πια τις νύχτες
Μα είναι τέτοια η νύχτα απόψε που δεν μπορείς να την πεις ωστόσο, γράφοντας, κάτι λες α…