01 Αυγούστου 2017

Η Απόμακρη





  
 Μετά τον έρωτα της άρεσε να μένει για ώρα γυμνή στο κρεβάτι και να κοιτάζει το ηλιοβασίλεμα. Είχα ένα μικρό εξοχικό κάπου στο Πήλιο, ψηλά κι από κάτω κοίταζες τη θάλασσα. Όταν το αγόρασα είχα γκρεμίσει το δυτικό τοίχο της κρεβατοκάμαρας κι είχα βάλει στη θέση του μια τζαμαρία.

 Εκείνες τις ώρες την άφηνα ήσυχη, την έπιανε κάτι σαν θλίψη, σαν μελαγχολία. Της άρεσε να είναι γυμνή και πολλές φορές έβγαινε γυμνή και σε έναν μικρό κήπο που είχαμε.
 Ευτυχώς οι γείτονες ήταν μακριά. Όταν την έφερα για πρώτη φορά σ’ αυτό το μικρό σπίτι είχε πάρει μια πέτρα στο χέρι της και την είχε πετάξει μακριά με όση δύναμη είχε, η πέτρα δεν είχε φτάσει να πέσει στου γείτονα τον κήπο κι αυτό την ησύχασε. Την κατάλαβα που χάρηκε, χαίρονταν με περίεργα πράγματα.

 Την είχα συνηθίσει, αν κι ένιωθα πάντα κοντά της ξένος. Κοντά της? όχι, δεν έζησα εκείνο το καλοκαίρι κοντά της, μπορεί όμως να την πλησίασα λιγάκι.
 Ήταν απόμακρη. Μια φορά θυμάμαι την ένιωσα κοντά μου. Ήταν μετά τον έρωτά μας κι ήταν όπως συνήθως στο κρεβάτι γυμνή. Τότε άρχισα να παίζω με τη ραχοκοκαλιά της, που της άρεσε και της έφερνε κάποια ανατριχίλα, γύρισε και με κοίταξε κι ένιωσα να με γνωρίζει. Μετά από ένα χρόνο περίπου που ήμασταν μαζί.

 Αυτή η κατάσταση, του παιγνιδιού, της ήταν γνώριμη. Τη συνέχισα και κατάφερα ακόμα να την τραβήξω σε μια αμυδρή ευτυχία. Πρόσεχα όμως να μην το παρακάνω γιατί υποψιαζόμουν πως κάτι τέτοιο θα είχε επιπτώσεις στην διάθεσή της.
 Όταν η όρεξη για παιγνίδι πέρασε βυθίστηκε ακόμα περισσότερο και με ορμή στη μελαγχολία της.

 Συνήθως απέμεινε χαμένη με το βλέμμα κενό, να κοιτάζει κάτι, δεν ξέρω τί, όμως εκείνες τις στιγμές την πλησίαζα πάντα προσεχτικά και της άγγιζα απαλά τον ώμο, γιατί είχα διαπιστώσει πως όταν εκείνη τη στιγμή τη διέκοπτα από κάπου γύριζε. Δεν ξέρω από πού.

 Ένα δειλινό - που είχε βυθιστεί πάλι σε μια τέτοια απόμακρη κατάσταση σιωπής - την πλησίασα και της κράτησα απαλά το χέρι, της είπα έλα μαζί μου και με ακολούθησε σαν υπνωτισμένη. Την οδήγησα μπροστά σε έναν μεγάλο καθρέφτη και κάθισε μπροστά του σε μια αναπαυτική πολυθρόνα, εκεί ξεκίνησα να της βουρτσίζω τα μαλλιά. Είχε μαύρα ολόισια μαλλιά που έφταναν ως χαμηλά στην πλάτη της.

 Άρχισα να τα βουρτσίζω με αγάπη και σεβασμό για ώρα πολύ. Μετά, της φόρεσα στ’ αυτιά δύο χρυσά σκουλαρίκια, ήταν κάτι σαν ιεροτελεστία. Στο τέλος βούρκωσε και δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Δάκρυα χύνονταν παντού πάνω στο σώμα της και την πολυθρόνα, μετά ψέλλισε ένα, μ’ αγαπάς.

 Την αγαπούσα? την αγαπούσα παράξενα, δεν ήταν του κόσμου τούτου. Την είχα τραβήξει μέσα από ένα φτηνό μπαρ, ήταν αρκετά τότε βυθισμένη στον κόσμο των ναρκωτικών κι είχα μια μανία να σώζω κόσμο - νομίζω μαζί τους σωνόμουν κι εγώ.
 Την είχα φέρει σ’ εκείνο το μικρό σπίτι χωρίς πολλά λόγια, όπου δεν αλλάζαμε ούτε πολλά λόγια και δεν βγαίναμε συχνά παραέξω.
Μια μέρα με εγκατέλειψε και μ’ άφησε ολομόναχο.

 Δεν με αγάπησε ποτέ και δεν της ζήτησα ποτέ τίποτα, ούτε εκείνη μου είχε ζητήσει ποτέ τίποτα. Την αγάπησα μ’ έναν τρόπο παράξενο, δικό μου, για εκείνο που κοίταζε μες στην βαθιά σιωπή της. Και την άφησα να φύγει έτσι απλά, κι όταν έκλεισε η πόρτα πίσω άρχισα να πονώ. Και σταμάτησα να πονώ μετά το καλοκαίρι, που η θύμησή της έγινε αμυδρή κι έρχονταν ο χειμώνας. Το χειμώνα κλείδωσα το σπίτι και κατέβηκα στην πόλη να ζήσω.

 Ήμουν έρημος και μόνος και τα λεφτά μου τελείωναν. Μια μαύρη μου νύχτα ήρθε και με βρήκε, κόλλησε πάνω στο σώμα μου και με αγκάλιασε, με κοίταξε μέσα στα μάτια με τη σιωπή της για ώρα πολύ. Και με μάζεψε σπίτι της, όπου πέρασα όλο το χειμώνα στην αγκαλιά της.
 Κι αφού με γιάτρεψε με την τρυφερότητα και τη στοργή της... καθώς έμπαινε η άνοιξη μια μέρα έφυγα, έτσι απλά.

 Και μια άλλη μέρα, ήρθε και με βρήκε σ’ εκείνο το μικρό σπιτάκι στο Πήλιο, ψηλά, και κάναμε έρωτα. Και δεν τελείωνε η ζωή μας, κι αγαπιόμασταν μ’ ένα τρόπο χωρίς λόγια.

 Μια νύχτα την οδήγησα πάλι μπροστά στον καθρέφτη και της βούρτσισα τα μαλλιά, μα τώρα τα μάτια της έλαμπαν!



Δημοσίευση σχολίου

Εσωτερικός Δάσκαλος

     Αγαπητέ φίλε, ξέρω πως περνάς μια δύσκολη περίοδο και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί για τη διάρκειά της, μπορε...