Η Παναγιά








Πως φαίνεται η Παναγιά μέσα απ’ τα δικά μας μάτια:
Απαστράπτουσα, λαμπερή, διάφανη, αγνή.
Σπλαχνική, γεμάτη κατανόηση και καρτερία.
Φτερωτή, αγγελική, μορφή αγγέλων κρυσταλλική.
Κι όμως ανθρώπινη, καθημερινή, διπλανή,
στοργική, στον πόνο μαθημένη - γυναίκα της παρηγοριάς
και της ελπίδας, γυναίκα με αίμα στις φλέβες της·
γυναίκα που ξέρει ν' ακούει.
Κι έχει ακούσει πολλά, σε ομολογίες, εξομολογήσεις
κυρίως θρήνους. Κι όμως ποτέ δεν αγανακτεί,
στωικά υπομένει την παραφροσύνη, την τρέλα μας,
τις επιθυμίες μας, τους παραλογισμούς μας,
την πίστη μας τη δολοπλόκησα, την συμφεροντολογική,
τη γεμάτη τάματα κι ανταλλάγματα,
και τους αποξεχασμούς των ταμάτων μας συγχωρεί
και την κοντή μας μνήμη την πρόσκαιρη. 
Άνθρωποι εμείς από θέλω κι Εκείνη απλόχερη
άνθρωποι εμείς από ανάγκη κι εκείνη σμιλευμένη
στην τραγική ιστορία της Μάνας
γνωρίζουσα τον αληθινό πόνο μας αλλά και την φαρσοκωμωδία μας
και την αδυναμία μας
στη θέση της μόνο αγία να είναι ν' αντέχει! 




Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Αόρατος Νόμος

Μια Άδικη Μέρα