16 Αυγούστου 2017

Σιωπή & Χρυσός







 Η σιωπή λένε είναι χρυσός. Η παράδοση ξέρει τι λέει, η σιωπή είναι πράγματι χρυσός, ο αληθινός πλούτος, απ’ την άποψη όχι να σωπαίνεις, να ξέρεις πράγματα να μη τα μιλάς, ή να καταπιέζεις τον εαυτό σου, αλλά να ζεις στη σιωπή. Η καρδιά βρίσκεται κάτω απ’ τη σιωπή, η καρδιά είναι σιωπηλή κι είναι πλούτος, δηλαδή χρυσός.

 Πως σωπαίνει κανείς το νου; υπάρχουν διάφοροι τρόποι και μέθοδοι, ο καλύτερος είναι ο δικός σου. Για να σωπάσει ο νους θα πρέπει να ταχτοποιήσεις τη ζωή σου πρώτα, τις εκκρεμότητες, τα προβλήματα, της ζωής σου τα πρακτικά ζητήματα. Εν ολίγοις να ξέρεις τι θέλεις, να καθορίσεις ένα πλαίσιο τί είναι σημαντικό για σένα, τί ασήμαντο, τί σου χρειάζεται τί όχι. Τί σου είναι απαραίτητο τί περιττό. Χρειάζεται δηλαδή μια νοικοκυροσύνη της σκέψης σου και κατά συνέπεια της ζωής σου.

 Αν το κάνεις αυτό ήδη περιόρισες μια σημαντική κίνηση της δραστηριότητας του νου που μπορείς να την ρίξεις σε πιο ανώτερα ζητήματα απ’ αυτά της διαβίωσης, μπορείς να περάσεις στη ζωή των ιδεών. Τον ελευθερώνεις το νου έτσι από μικρά γρανάζια και καθημερινά προβλήματα που διαρκώς τον απασχολούν και δεν τον αφήνουν να ησυχάσει.

 Αν απλώνεις μπροστά σου όνειρα κι επιθυμίες και βγαίνει μπροστά το θέλω… θα τα ακολουθεί η δραστηριότητα, και του νου και η δικιά σου. Αν το κάνεις αυτό, σημαίνει πως πάλι προσπαθείς να σιωπήσεις το νου αλλά μαζί με όσα θέλεις. Ενώ μπορείς να σιωπήσεις το νου μαζί με όσα ήδη έχεις. Είναι δύο τρόποι που συναντιούνται στο ίδιο αποτέλεσμα.
Λες, θέλω εκείνο για να είμαι καλά, αλλά επίσης λες, είμαι καλά και χωρίς εκείνο αλλά το προτιμώ. Έτσι είσαι καλά όπως είσαι και βαδίζεις με τις προτιμήσεις. Είσαι δηλαδή καλά και έτσι και αλλιώς αλλά προτιμάς έτσι. Όμως ουσιαστικά είσαι καλά όπως έχει. 
 Μπορείς να είσαι καλά όπως έχει, αν αυτό που έχει είναι μόνο η υγεία. Όμως μπορείς και να μην είσαι καλά όπως έχει, αν αυτό που έχει είναι δύο πλοία, τέσσερα αυτοκίνητα και τρεις βίλες. Γιατί το καλά είναι καλά από μόνο του.

 Το ζήτημα πάντα είναι η νοητή απόσταση απ’ τη σιωπή σου και τα μαθήματα που έχεις να πάρεις. Αν ήσουν τώρα πλήρης, συναισθηματικά πλήρης και γεμάτος από σένα, δεν θα ήθελες και δεν θα χρειαζόσουν τίποτα. Η πληρότητα είναι συναισθηματική, αν δεν την έχεις μπουκώνεις τα κενά με πράγματα.
 Αν είσαι πλήρης δεν χρειάζεσαι τίποτα, αν χρειαστείς κάτι το χρειάζεται η πληρότητά σου. Αν υπάρχει κενό δεν υπάρχει πληρότητα, αν υπάρχει κενό υπάρχει υπερδραστηριότητα σκέψης, πληρότητα και σιωπή είναι έννοιες ταυτόσημες.

 Κατά μαγικό αλλά και μαθηματικό τρόπο, το περιβάλλον αντιστοιχεί στο αίσθημα και το αίσθημα στο περιβάλλον, ανάμεσα στο αίσθημα και το περιβάλλον δεν μπορεί να υπάρξει κενό. Το εσωτερικό περιβάλλον βρίσκεται έξω, το εξωτερικό μέσα, όμως επειδή έξω δεν υπάρχει περιβάλλον κι είναι μόνο αποτέλεσμα της φυσιολογίας μας... τότε εξυπακούεται πως μόνο το εσωτερικό περιβάλλον υπάρχει και το εξωτερικό είναι ο καθρέφτης του. Άρα, καθαρός ουρανός σημαίνει μόνο καθαρή καρδιά.

 Η σιωπή είναι ταλαντούχα, αόρατη κι ήσυχη, δεν πονάει δεν βασανίζει, ό,τι βασανίζει είναι σκέψη, ό,τι πονά είναι σκέψη. Σιωπή σημαίνει λύτρωση. Σιωπή σημαίνει ευλογία. Σιωπή σημαίνει εμπιστοσύνη. Σιωπή και ζωή στην αγάπη είναι το ίδιο πράγμα.
 Κάθε σκέψη είναι παρέκκλιση απ’ τον παράδεισο, κι όταν κάνει κανείς εξήντα χιλιάδες σκέψεις μέσα στη μέρα, σημαίνει πως έχει παρεκκλίνει αρκετά. Παράδεισος και ζωή στο παρόν είναι έννοιες ταυτόσημες.

 Ό,τι είναι παρελθόν είναι πόνος. Ό,τι είναι μέλλον είναι παρελθόν. Ό,τι δεν είναι τώρα δεν είναι ποτέ. Ό,τι δεν είναι ποτέ τσάμπα το σκέφτεσαι. Ό,τι περνά το κάνει για πάντα. Ό,τι δεν περνά για πάντα μένει μέσα μας. Ό,τι μένει πίσω μας το βρίσκουμε μπροστά μας. Όποιο εμπόδιο βρούμε μπροστά μας υπάρχει μέσα μας. Όταν δεν υπάρχει μέσα μας εμπόδιο ο δρόμος έξω είναι ανοιχτός. Όταν δεν είναι ανοιχτός ο μπροστά δρόμος γυρίζεις πίσω να τον ανοίξεις, άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

 Η σιωπή είναι χρυσός, έτσι ήταν κι έτσι θα είναι πάντα. Μόνο η πηγαία σιωπή είναι χρυσός. Ό,τι δεν είναι σιωπή είναι κάτι, όμως η σιωπή είναι όλα.
 Η σιωπή είναι κάτοικος μιας τελευταίας κάμαρας του χώρου. Αυτή η κάμαρα, όπως κάθε κάμαρα, έχει μια πόρτα. Ο χώρος είναι γεμάτος κάμαρες με τέτοιες πόρτες, όμως την τελευταία πόρτα λίγοι την ανοίγουν. Όποιος ανοίξει αυτή την τελευταία πόρτα θα βρεθεί έξω. Όποιος ανοίξει αυτή την τελευταία πόρτα δεν υπάρχει γι’ αυτόν επιστροφή. Βρέθηκε έξω, δεν θα υπάρξει γι’ αυτόν ξανά μέσα και έξω.
Ο διαχωρισμός του διαλύθηκε, είναι πια σύμπαν, θα ζήσει στο ένα.  

Η σιωπή είναι χρυσός κι ο χρυσός είναι σιωπή, φτάσε εκεί που τολμούν οι αετοί! Γίνε απλά αυτό που είσαι! Αν και δεν χρειάζεται καν να γίνεις, χρειάζεται μόνο να το επιτρέψεις!

Δημοσίευση σχολίου

Το Πλήθος των Μοναχικών

Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται μες στους ανθρώπους φέρνουν στα μάτια τους το φως προσπαθούν αλη...