Μια Αλλιώτικη Νύχτα






Είναι τέτοια η νύχτα απόψε
που κύματα φέρνει ο νους κύματα παίρνει
μα δεν τα εξηγεί και πελαγοδρομώ
κάπου ανάμεσα στο χθες και το αύριο
κάπου ανάμεσα στο καλό και το κακό
με μια αίσθηση σιωπής παρά κάτι

Είναι τέτοια η νύχτα απόψε
που η συνείδηση ταλαντεύεται
οι άνθρωποι αλλάζουν χαρακτήρα
μορφές που με εναντιώνονται
μορφές που δεν με εναντιώνονται·
είναι τέτοια η νύχτα απόψε που ζω στο ανάμεσα
στο θέλω δεν θέλω
και ζω στο ανάμεσα όλων των ανθρώπων
σ’ αυτά που λένε, σ’ αυτά που θέλουν να πουν
σε όσα φανερώνουν κι όσα κρύβουν

Μα είναι τέτοια η νύχτα, χωρίς παράπονο, χωρίς απογοήτευση
χωρίς να νικώ κάτι
θα την έλεγες μια νύχτα χωρίς τίποτα
ωστόσο γλυκιά, ήσυχη
το μόνο που θυμάμαι κι ο νους το φέρνει
σαν φωτογραφία μπροστά μου...
είναι πως μια παλιά νύχτα
μια σκληρή δύσκολη νύχτα...
ψέλλισα, ομολόγησα πως αγαπώ τη ζωή
εκείνη, την πιο μαύρη νύχτα
κι αφού την πιο μαύρη προέβηκα
σε μια τέτοια ομολογία...
δεν φοβάμαι πια τις νύχτες

Μα είναι τέτοια η νύχτα απόψε
που δεν μπορείς να την πεις
ωστόσο, γράφοντας, κάτι λες
ακόμα και για μια τέτοια νύχτα
που προς το πουθενά γέρνει
σαν να είναι κβαντική
μια νύχτα ολόκληρη πιθανότητα
για το ένα, για το άλλο, για όλα
κι όμως ανεξάρτητη όσο λίγες

Είναι τέτοια η νύχτα που…
ακόμα και πού να της βάλεις
δεν ξέρεις τι να προσθέσεις παρακάτω…



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παιδί του Ουρανού

Η Τέχνη του Αποχωρισμού

Η Σιωπή του Ιησού