Τέλεια Ένωση








Είχαν δικιά τους μια κάμαρα που ανέβαινε
και μια γάτα
και μια πάπια
τέσσερα χέρια να τα μοιράζονται·
είχαν δικιά τους μια κοινή γωνιά ουρανού
ένα κοινό παράθυρο να κοιτάζουν το φεγγάρι
είχα δικό τους τον Αύγουστο
μια μερίδα παραλίας - όχι όμως περιφραγμένη
θάλασσα όση τους έφτανε
ουρανό όσο τους άγγιζε
με τα αστέρια πλησίον
και μια πλημμυρίδα γαλάζιο
κι απέραντο κόκκινο σαν αίμα

Είχαν δικιά τους των ηφαιστείων τη σιωπή
κι ανέμελη δίπλα τους μια κόμη
είχαν ο ένας το σώμα του άλλου
και συχνά τα άλλαζαν
είχαν τα μάτια τους απ’ το ίδιο
είχαν τα μάτια τα δίχως σύνορο
κι ο ένας περπατούσε μέσα στο αίμα του άλλου
κι ήταν ένας αυτός που περπατούσε
ήταν δυό
ήταν όλοι
δικά τους ό,τι έβλεπαν
ως τα πέρατα του βλέμματος

Και τους φιλούσε ο ήλιος, στο στόμα
και τους έθρεφε το ηλιοβασίλεμα·
αργά ξεχνούσαν το θάνατο

Κι αγκαλιάζονταν κρατημένοι γερά
από ένα τίποτα που ήταν όλα
και βύζαιναν ο ένας απ' τον άλλον ζωή
και ζωή παρείχαν στους ασθενείς του κόσμου

Τα σώματά τους ανάβλυζαν
μύρους κι άλλες μεθυστικές αισθήσεις
κι από ψηλά κρεμασμένος ο θεός
τους άγγιζε

Πέρασαν χρόνια πολλά που δεν πέρασαν
ήρθαν ηλικίες που δεν ήρθαν
γέρασαν χωρίς να γερνούν
αγαπώντας ξέχασαν την αγάπη

Μέσα στο φως χάθηκαν
σαν ένα όνειρο
εκμηδενίζοντας κάθε απόσταση ενώθηκαν
σε άνθρωπο ένα

Διακήρυξαν την πεμπτουσία!

Ήταν πολύ για να το σκέφτεσαι
και λίγο να το ζεις!

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ατύχημα

Ο Χρόνος

Αυτή που έφτασε στην Ουτοπία