Το Πλήθος των Μοναχικών












Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται μες στους ανθρώπους
φέρνουν στα μάτια τους το φως
προσπαθούν αληθινά να μη χάσουν τη ζωή τους
τους πληγώνουν οι μικρές συμπεριφορές
τους αξίζει μια μεγάλη θέση
μέσα στη μικρή κοινωνία των ανθρώπων

Είναι ο αγώνας τους τρομερός
απέναντι στον πλούτο και την ευλογία της καρδιάς τους
έχει παραταχθεί ολάκερη η μικρότητα
ολάκερο το αντίξοο συμφέρον
όμως αυτοί χτίζουν αρχές
περπατούν πάνω σε γερά θεμέλια
δεν θέσπισαν για μέλημα της ζωής τους να βολευτούν
να ταχτοποιηθούν, να φτιάξουν μια παράγκα για περιουσία
γιατί δεν περπατούν τις νύχτες πάνω σε πτώματα
αλλά πάνω σε ανθισμένα νερά

Κι είναι μόνοι - ένας εδώ ένας εκεί
δύσκολα αποτελούν πλήθος
γιατί είναι νωρίς ακόμα να μιλούμε
για το πλήθος των μοναχικών

Με τη δικιά τους ιδιοσυγκρασία
τις δικές τους ιδέες, την καρδιά τους να ακούν
τις πηγαίες τους σκέψεις
άγνωστοι ανάμεσά μας κυκλοφορούν
γνωστοί όλοι οι άλλοι με τις επαναλήψεις τους μας μοιάζουν

Γνωστοί αλλά όχι αποτελεσματικοί
μόνο γνωστοί
γιατί μισούμε κι αποκρούομε
αυτόν που μας ζητά να αλλάξουμε
κι αυτός πρέπει να βρει έναν τρόπο να μας το πει
που να αλλάξουμε σχεδόν ερήμην μας
να μην το έχουμε καταλάβει
πως καλύτεροι γίναμε άκοπα
πως πέρασε μέσα στις κλειδωμένες καρδιές μας
χωρίς να χρειαστεί να τις ανοίξουμε, να τις εκθέσουμε

Με ένα τραγούδι, με ένα παραμύθι
και μας ξεγέλασε.

Ότι δηλαδή κάνει ο έρωτας
που σκοπεύει να μας φανερώσει
στα μάτια μας το περιεχόμενό μας
με επιχείρημα μια κάποια μουσική.  




Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι

Η Μαθητεία