Ο Χώρος κι ο Χορός






Τελειώνουν τα ψέματα
τώρα πρέπει να στρωθούμε στη δουλειά και να ζήσουμε για τον εαυτό μας
αρκετά χάσαμε χρόνο ονειρικά
τώρα πρέπει να γίνουμε ρεαλιστές, ορθολογιστές
κυνηγήσαμε το λουλούδι και μας έζωσε η ανάγκη
καλύψαμε την ανάγκη κι αποσώσαμε την ψυχή
πρέπει να δράσουμε, να σταθούμε μια για πάντα όρθιοι
να φερθούμε αμετάκλητα
φτάνουν πια οι αηδίες της πατέντας
εμείς κι ο κόσμος θα είμαστε πάντα δυο πρόσωπα

Θελήσαμε να σωθούμε - τι πίκρα κρύβουν όλα αυτά
μα τώρα που το παρελθόν μας χάθηκε
ο αληθινός κόσμος δεν προβάλει απ’ την ανατολή
είναι βαθιά ριζωμένος στη δύση του
ό,τι μπορέσεις να γλιτώσεις απ’ τα υπάρχοντά σου
κανείς δεν ακολουθεί
κι όμως θα μπορούσε ένα όραμα να του ξεκολλήσει
τα πόδια απ’ τη λάσπη
όμως το δικό μας όραμα έχει μια βαλίτσα, έναν σκύλο
κι ανθισμένες μανόλιες σε πέτα δίχως πρόσωπα

Θα πρέπει μια για πάντα να το αποστηθίσουμε
πως είμαστε αταίριαστοι κι αυτό μας πάει
να τελειώνει πια η αγωνία
να εμπεδωθεί η μοναξιά και να ριζώσει η σιωπή
παράπονα κι απογοητεύσεις να τελειώνουν
να γίνουμε απόλυτοι, ειλικρινείς σαν σώματα
με μόνη γλώσσα την κίνησή τους

Το ταξίδι προς τους αγίους τόπους
δεν υπάρχει προπέτεια να το εκτιμήσεις σωστά
όλες οι προβλέψεις ματαιώθηκαν
η ζωή συνεχίζει μες στην ακινησία της
ο χρόνος σταματά κι η καρδιά χτυπά
στο ρυθμό της μουσικής

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΌΤΗΤΑ
θα πρέπει να είσαι από πλαστελίνη
να αλλάζεις σχήμα συχνά
θα πρέπει να βρεθεί μια ανώτερη ευφυΐα
που να μπορεί να ξεγλιστρά απ’ τη συνείδηση
το καλούπι της
την τελευταία αυτή φυλακή της συμπεριφοράς

ΔΕΣΜΆ
Αυτή η απέχθεια
από αλυσίδα σε νήμα
από νήμα σε κλωστή
και μετά τα πιο ισχυρά
τα αόρατα

ΔΎΝΑΜΗ
Λίγη ακόμα μέχρι να εθιστούμε σ’ αυτήν

Το ξέρω
πως μόλις συμπληρώσω το καράβι
μετά θα το βουλιάξω
υπέρ πάντων η ευχαρίστησή μου
η γύμνια μου.





Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι

Η Μαθητεία