13 Σεπτεμβρίου 2017

Η Μάσκα




Γιατί την κρατάς αυτή τη μάσκα στο πρόσωπό σου;
τη ρώτησα μια νύχτα
η μάσκα με αγριοκοίταξε
εγώ είμαι αυτή, είπε η μάσκα
εκείνη υπονόησε εγώ δεν είμαι αυτή

Ύστερα η μάσκα όρμησε κατά πάνω μου
όμως την ακινητοποίησα με μια λαβή
και τη φίλησα στο στόμα
τόσο βαθιά που το φιλί πέρασε κάτω απ’ τη μάσκα
τη ράγισε
άρχισε να μπαίνει φως

Μια αράχνη τρόμαξε
μια σφήκα τσίμπησε
ένας πεθαμένος άνοιξε το μισό του μάτι·
συνέχισα να τη φιλώ μέχρι που άγγιξα την καρδιά της
με χτύπησε με φόρα ο χρόνος της
με πέταξε πίσω και με αγριοκοίταξε
πρόσεχε πως φιλάς, μου είπε, θα σπάσεις το ρολόι

Όμως εγώ, έπρεπε να περάσω πίσω απ’ τη μάσκα της
χρησιμοποιούσα τεχνουργήματα και ραδιουργίες
έκανα πως πληγώθηκα κι ήρθε προς το μέρος μου
όχι η μάσκα αλλά εκείνη
γιατί η μάσκα άντεχε αλλά εκείνη δεν άντεχε

Προσπάθησα να την πιάσω από βαθιά να τη σύρω έξω
όμως η μάσκα είχε αποκρυσταλλωθεί στο πρόσωπό της
είδα με την άκρη του ματιού την προσωπικότητά της να ραγίζει
κι υπήρχε δάκρυ πίσω της – όχι δάκρυ αλλά δάκρυα ποταμός
πίσω απ’ την προσωπικότητα

Η μάσκα με μίσησε - όχι όμως η ίδια
η μάσκα μου αντιστάθηκε - η ίδια μου παραδίνονταν
τότε είπα της μάσκας θα σε κατεβάσω
από διευθύντρια σε δασκάλα

Κι υπήρχε πίσω απ’ τη μάσκα της μια απλή γυναίκα
που έτρεμε, ναι έτρεμε
διψούσε για αγάπη, ναι, για αγάπη
για κατανόηση, να την καταλάβουν
για μοίρασμα αληθινό
όμως η μάσκα ακόμα και το σώμα της στα χέρια της κρατούσε

Πόσο λυπήθηκα τη γυναίκα πίσω απ’ τη μάσκα δεν λέγεται
την ξεχώριζα, από ένα ελάχιστο που είχε αφήσει ανέγγιχτο ο ρόλος
προσπάθησα να την διαχωρίσω απ’ το ρόλο
φωνάζοντας πίσω εσύ μπροστά ο ρόλος σου!

Πρόσεχε, πρόσεχε την ταύτιση! Ούρλιαξα
πρόσεχε μην ο ρόλος σου σε καταπιεί!

Την τράβηξα απ’ τον ίδιο της το ρόλο
κι έμεινε στα χέρια μου ένα γυμνό παιδί
που δεν γνώριζε ακόμα πώς να χαρεί τον εαυτό του
ένα παιδί να μαθαίνει την αλφαβήτα

Πίσω εσύ μπροστά ο ρόλος, της φώναξα
μα με κοίταξε λυπημένη κι είπε: τι θα απογίνει τώρα το θέατρο;

Θα μπαίνουμε και θα βγαίνουμε στο θέατρο, της είπα
και να είσαι σίγουρη πως κανείς δεν θα μας καταλάβει.


 
Δημοσίευση σχολίου

Το Πλήθος των Μοναχικών

Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται μες στους ανθρώπους φέρνουν στα μάτια τους το φως προσπαθούν αλη...