Επί της Ουσίας









Κυριακή βράδυ - όχι πως κάνει διαφορά
μετρώ τις νύχτες με την παρουσία σου
τείνεις να μου γίνεις ημερολόγιο
είσαι ο βιωματικός μου χρόνος
έχω σημειώσει μαζί σου μια Δευτέρα
μέχρι να σε συναντήσω κενό

Γελώ - αλλά μπορώ και να μην είμαι
και σίγουρα τα καταφέρνω μακριά σου
όταν έρχεσαι με φέρνεις μαζί σου
υπάρχω έντονα μέσα απ’ το δικό σου σώμα

Κι απόψε υπάρχω αλλά αυτό δεν μου λέει τίποτα
είναι σιωπή και το παλάτι άδειο 
ενώ όταν υπάρχω για σένα διπλασιάζεται
και το περίσσιο στο δίνω απ’ την καρδιά μου
άσε που το παίρνεις και χωρίς να ρωτάς
αφού, έτσι ή αλλιώς, εσύ μου χαρίζεις
την αύξηση που αισθάνομαι

Αν ήξερες πόσο σημαντική είσαι
ίσως να μην το άντεχες

Θα μπορούσα να σου πω χίλιους λόγους να είμαι μαζί σου
όμως αυτός είναι ο πιο βαθύς
κι ο πιο απερίγραπτος
δεν κάνει συνήθως θραύση κι είναι ακατανόητος
στους ορισμούς μιας σχέσης 
μα είναι που σε θέλω και σε χρειάζομαι
βαθύτερα απ’ την ανάγκη

Αυτά που μας ενώνουν, όταν είμαι μαζί σου
τα παραμερίζω
είναι ψευδή μπροστά στην ουσία του πράγματος
σε θέλω ανθρώπινα
σχεδόν θεϊκά
κάτι δηλαδή περισσότερο κι απ’ το θέλω της φαντασίας
κι απ’ αυτό που έγραψα υπάρχει άλλο τόσο
που δεν μπορώ να στο πω

Είναι τα μάτια σου
είναι τα χείλη σου
είναι το σώμα σου
αλλά κυρίως είσαι εσύ

Εκεί που η σκέψη σταματά
αρχίζει το συναίσθημα
σε θέλω από κει που η σκέψη σταματά
μη ζητάς να το εξηγήσεις αυτό
δεν φτάνει εκεί η εξήγηση

Γυναίκα εσύ, άντρας εγώ
όμως συναντιόμαστε
στον τόπο δίχως φύλο
ο μόνος τόπος που υπάρχουμε αληθινά

Κορίτσι μην κλαις
είμαι εγώ που περνώ με μια βάρκα
έξω απ’ τα μάτια σου
κι αισθάνομαι σαν δώρο
να μου χαρίζεις τη συγκίνησή σου

Το δάκρυ σου το ατόφιο
της λύπης σου και της χαράς
ίσως αμέλησαν στη ζωή σου να στο πουν
ίσως εσύ το ξέχασες
πως είσαι δώρο

Κυριακή βράδυ, όμως καμία ο χρόνος διαφορά. 

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι

Η Μαθητεία