Σταγόνα στη Θάλασσα





 


Κάποτε η ωραιότερη ώρα της μέρας ήταν η νύχτα
τώρα είναι το πρωινό
αλλάζει ο άνθρωπος μέσα στη μέρα του
μέσα στη νύχτα του
μέσα στη ζωή του.
Φαντάζομαι κάτι μέρες μακρινές
όμως τις φαντάζομαι
είμαι σ’ αυτές ο πρωταγωνιστής
όσο με φαντάζομαι γίνομαι
οι μακρινές μέρες έρχονται
είμαι μέσα τους
ζω το χθεσινό μου μέλλον
το αυριανό μου σήμερα και πάω…

Υπήρξα αφχαρίστητος, ανικανοποίητος
έτρεξα μακριά μέσα από διαδρόμους να βγω
στενούς στην αρχή, πλατύτερους αργότερα
στο αδιέξοδο πήγα κάτω
το αδιέξοδο έδειχνε πάνω
το πάνω ήταν κάτω·
θα μπορούσες να πεις πάνω κάτω έζησα
σ’ ένα περίπου ασανσέρ

Συνέκρινα τη ζωή μου με άλλες ζωές
πάντα υπήρχαν καλύτερες πάντα υπήρχαν χειρότερες
τα βάσανά μου με άλλα βάσανα
μέχρι που όλα αυτά έχασαν τη σημασία τους
πάντα υπήρχαν λόγοι να ζω·
όμως το μεγαλύτερο στοίχημα ήταν
αν μπορούσα να ζω χωρίς λόγο

Έψαξα λόγο να πεθάνω - δεν βρήκα
γιατί να πεθάνει κάποιος, είπα, αφού
έτσι ή αλλιώς πεθαίνει
προς τι όλη αυτή η βιασύνη
και για ζωή και για θάνατο
αφού έτσι κι αλλιώς ζεις·
απόχτησα την ισόβια υπομονή
ζούσα και πριν το αποφασίσω να ζήσω

Είχα σκοπό και δουλειές
δεν άφησα χρόνο στη ματαιότητα
σκέφτηκα πολύ αλλά όπως ήθελα
δεν είχα καιρό για προβλήματα
έλυνα ένα πρόβλημα
χωρίστηκα στα δυο
είχα να φροντίσω μια μετακόμιση

Δεν μετανιώνω για εκείνα και τ’ άλλα
ξέχασα το θα μπορούσε
έχασε τη σημασία του το να ήταν αλλιώς
την κέρδισε το όπως είναι
αυτό με κράτησε
το όπως είναι, είπα, να είναι καλά
γιατί πάντα είναι όπως είναι·
προσπάθησα να του ξεφύγω αλλά μάταια
ήταν πάντα όπως ήταν

Κι όμως, κάποιος με περιμένει παρακάτω
με μια πιο όμορφη διάθεση
με μια πιο απαλλαγμένη
μου χαμογελά πίσω απ’ το πέπλο
κι απ’ αυτόν πίσω ένας άλλος με περιμένει
διαδοχικά·
είμαι μέσα στο χρόνο μοιρασμένος
σε μερίδια υποσχέσεων
που δεν παλεύω, δεν προσπαθώ να καταφέρω·
κάτω από μένα υπάρχει το μέλλον μου

Η περιπέτειά της, το ταξίδι της, η ζωή
ας είναι έτσι όπως η αρχή της τ’ όρισε
αφού το τέλος της στην αρχή της θα καταλήξει
στις υποσυνείδητες δυνάμεις της εγώ μέσα πάλεψα
τα υποσυνείδητά της όλα τα έζησα
αθέλητα κι ηθελημένα
διεκδικώντας μια πρόσβαση
στις κυβερνητικές εξουσίες των γεννήσεων·
συμφιλιωμένος με όσα χωρίς εμάς συμβαίνουν
με αποδοχές και παραδοχές καθολικές
κατέβηκα στο παρελθόν να βρω την πρώτη αγάπη
το πρώτο αρχέγονο φως το λυτρωτικό
εκεί που αρχίζουμε και τελειώνουμε
και μαζί μας όλα·
έχασα κι έχασα αντιστάσεις
παραδόθηκα

Κάποτε η καλύτερη ώρα της μέρας ήταν η νύχτα
τώρα είναι το πρωινό
ίσως χρειάζεται κι αυτή η μετάθεση μια ερμηνεία
τη δικιά μου πάντως λίγο πολύ την έδωσα
ερμηνευμένος πορεύομαι
τί είμαι, πως είμαι, γιατί είμαι,
θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα
πως τόσο με απασχολεί

Είμαι. Τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία
οι ερωτήσεις μου τελειώνουν - μαζί κι οι απαντήσεις·
αν μένει κάτι είναι να εξηγήσω τη σιωπή.
Είμαι και είναι - κάπου εκεί συναντιόμαστε
ανάμεσά μας μια σχισμή, που ίσα χωρά να περάσει
ένα πλαγιαστό ξυράφι χωρίς να κόψει

Τώρα ξέρω γιατί μ’ αρέσει το πρωινό
γιατί ανάμεσα σ’ αυτό και μένα
χάνεται η προαιώνια σύγκρουση
γιατί έχω τάξει τον εαυτό μου μαζί του να κυλώ
τ’ όνειρό μου όλο να καταλήγει
μια σταγόνα στη θάλασσα

Όλη η σκέψη μου σε μια φράση να καταλήγει:
Μια σταγόνα στη θάλασσα

Όμορφα είναι
αλλά αν δεν μπορούσαν να γίνουν ομορφότερα
σίγουρα από πλήξη θα πέθαινα

Ζω χάρη μιας αύξησης
από θάλασσα να γίνομαι σταγόνα
κι από σταγόνα να γίνομαι θάλασσα

Αφού έτσι κι αλλιώς το μεγάλο στοίχημα ήταν
χωρίς λόγο να ζω
έχασαν μαζί κι όποιον λόγο είχα να πεθάνω·
έτσι είπα, αφού το να ζω μου αρκεί
όταν πεθάνω θα μου αρκεί ο θάνατος  
και παραιτήθηκα από φιλοδοξίες αγαλμάτων 

Να περισσεύω, να υπολείπομαι
δεν είναι μέσα στις προθέσεις μου
 
Τη μέρα να γίνομαι μέρα
τη νύχτα να γίνομαι νύχτα
και στη σταγόνα θάλασσα
συμμαχικός, φίλος με ότι με υπερβαίνει
να κατέχω την αρμονία·
αυτό είναι το δικό μου μπορώ
η δικιά μου προσπάθεια
εκεί καταλήγει να σβήνει και να χάνεται.

Και πριν ακόμα γεννηθώ
ονειρευόμουνα τη γαλήνη. 





Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι

Η Μαθητεία