Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2017

Η Αρχή

Εικόνα
 Είναι κι ενός άλλου οι ανησυχίες μας; δεν ξέρουμε. Πάντως οι δικές μου, για να τις καταστήσω σαφείς, θα ξεκινήσω ανάποδα, θα πω πρώτα ποιες δεν είναι οι ανησυχίες μου. Οι ανησυχίες μου δεν είναι πολιτικές, δεν είναι κοινωνικές, δεν είναι αστικές, δεν είναι επαγγελματικές, δεν είναι οικονομικές, δεν είναι μιας καριέρας, ούτε ενός ονόματος, ούτε μιας ματαιοδοξίας, ούτε κάποιας προβολής, ούτε φιλοδοξίας, ούτε κάτι άλλο που απασχολεί τους ζωντανούς. Οι ανησυχίες μου είναι ανησυχίες ενός νεκρού. Κατά τους ζωντανούς θα είμαι σίγουρα νεκρός, ίσως όμως είμαι ολοζώντανος κατά τους νεκρούς. Ζω τουλάχιστον δέκα χρόνια χωρίς τηλεόραση, θα είμαι σίγουρα νεκρός για τους τηλεθεατές. Θα είμαι όμως σίγουρα ζωντανός για τα δέντρα, τα πουλιά, τις γάτες και τα άλογα, αυτά αμέσως με αναγνωρίζουν, οι άνθρωποι συχνά με ρωτούν ποιος είσαι, τα ζώα ποτέ, με αναγνωρίζουν αμέσως. Θέλω να πω, δεν εμπλέκομαι στα πόδια αυτών που θέλουν να σώσουν τον κόσμο, να κάνουν καλύτερη την κοινωνία, να συμβάλουν με κάθε τρόπο κ…

Το Βασίλειο των Ουρανών

Εικόνα
- Εισερχόμαστε αργά εις το βασίλειο των ουρανών. - Πως είναι; - Όπως ποτέ δεν το περιμένεις. Όπως δεν ξέρεις πως είναι όταν ξεκινάς. Όμως ξεκινάς. - Άλλα περίμενες; - Πάντα άλλα περιμένουμε. Είναι ακριβώς σαν τις ευχές. Εύχεσαι και προσέχεις, εύχεσαι και δεν ξέρεις με πιο τρόπο θα πραγματοποιηθεί η ευχή σου. Όμως μην ανησυχείς, είναι όλα γνώριμα σε τούτο τον τόπο. Και σε τούτο τον τόπο μπορείς να εύχεσαι χωρίς να προσέχεις. - Το βασίλειο των ουρανών, πολλά ειπώθηκαν γι’ αυτό. - Κάθε άνθρωπος έχει ένα. - Πως είναι; - Έχει μια λάμψη στο βάθος, είναι σαν ένα τέλος χωρίς τέλος, σαν μια αρχή χωρίς αρχή. Είναι σαν μια έξοδος, από κεί μπορείς να πεθάνεις, να φύγεις, αλλά κι απο κει έρχεσαι. Είναι ήσυχα, έχει γαλήνη, έχει σιωπή. - Εσύ, πόσο απέχεις ακόμα από το βασίλειο των ουρανών; - Είναι μια ερώτηση παγίδα αυτή, δεν έχει απάντηση. Όμως όποιος έφτασε στο βασίλειο των ουρανών το ξέρει, κι όποιος φτάσει το μαθαίνει πρώτος. - Πως το ξέρει; - Από μια υπέρτατη στιγμή. Μια ανοιχτή στιγμή, μετά τη στιγμή αυτ…

Ο Άνθρωπος

Εικόνα
 Είναι κάπως παράξενος ο κόσμος μας. Εψές τον έβλεπα ως έναν χυλό. Μέσα σε αυτόν τον χυλό εμείς και τα άλλα πλάσματα, να έχουμε στο κεφάλι μας, κάτω απ΄το κρανίο μας, έναν εγκέφαλο. Κάτι σαν ηλεκτρονικό, ή ηλεκτρικό, που λειτουργεί με μικρές ή μεγαλύτερες δόσεις ενέργειας, που τις εκλαμβάνει ο εγκέφαλος, τις προσλαμβάνει, και τις μετασχηματίζει σε πραγματικότητα. Άγχη, στεναχώριες, βάσανα, όλα ηλεκτρικά κεντρίσματα αυτού του εγκεφάλου, που μέσα από τους ορισμούς, τις έννοιες και τις εικόνες, πλάθουν μια ιστορία, ή μια ιστοριούλα, που φτάνει στην καρδιά ως αληθινή, τη ζεις και την αισθάνεσαι, την πιστεύεις, είναι αλήθεια.
 Όμως πίσω από το πέπλο - επειδή εψές έβλεπα πίσω από το πέπλο - όλα αυτά, που βιωματικά θα ορκιζόσουν πως είναι πραγματικά, πως το δέντρο είναι πέραν αμφιβολίας ένα δέντρο, και η γάτα μια αληθινή γάτα, και το πρόβλημά μου αληθινό πρόβλημα, κι εγώ αληθινός εγώ, λιγάκι που το κοίταξα πίσω από το πέπλο, το μπροστά από το πέπλο, έχασε λίγη από την τρομακτική σημασία του.…

Το Σαράκι

Εικόνα
Η Νιόβη ήταν στεναχωρημένη εκείνη τη μέρα, είχε ψάξει όλα τα συρτάρια της για τίποτα πεταμένα ψιλά κι είχε βρει μερικά, συμπλήρωσε τόσα για ένα ψωμί και λίγο κασέρι. Ευτυχώς η γκαρσονιέρα που ζούσε ήταν δική της, όμως χρωστούσε τόσα στο ρεύμα και τόσα στο νερό. Ήταν καιρό σε αδιέξοδο με όλα τα επακόλουθα ενός αδιεξόδου· είχε επιχειρήσει κάποιες δουλειές του ποδαριού αλλά όχι, δεν ήταν αυτό που ήθελε να κάνει. Πολλές φορές ένιωθε πως ήταν προτιμότερο να κάθεται κλεισμένη στο καβούκι της με το σαράκι να την τρώει… παρά να τρέχει σε διάφορες δουλειές που τις έφτιαχνε ανόρεχτα κι όχι με την καρδιά της. Μετά, είχε μια τάση να δει το σαράκι, να το αναγνωρίσει, δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί την τρώει. Μια νύχτα σκέφτηκε, πως δεν θα έπρεπε να έχει σαράκι, γιατί να έχει σαράκι; Σίγουρα δεν είχε γεννηθεί με σαράκι, όμως σαράκι υπήρχε. Από τη μια της έλεγε: σήκω και τρέξε να φροντίσεις τον εαυτό σου. Από την άλλη της έλεγε: μείνε εδώ που είσαι ακίνητη στην ακινησία να βρεις την άκρη του κουβαριο…

Σκέψεις ενός Πρωινού

Εικόνα
Αργά προχωρούμε όμως προχωρούμε ο δρόμος γίνεται ευθύς όμως γίνεται ευθύς έρχονται αργά καλύτερες μέρες όμως είναι καλύτερες μέρες άλλες φορές είμαστε μόνοι όμως είμαστε μόνοι είμαστε στη μοναξιά όμως είναι μοναξιά μέσα στις ελλείψεις βρίσκουμε μια πληρότητα όμως είναι πληρότητα μέσα στις αφαιρέσεις καταλήγουμε κάπου όμως καταλήγουμε όσα θέλουμε συνεχίζουμε να τα θέλουμε όμως δεν μας λείπουν όσο μπορούμε συνεχίζουμε να τα προσπαθούμε όμως περισσότερο τα μπορούμε και λιγότερο τα προσπαθούμε γιατί όσα νιώθουμε τα νιώθουμε κι όσα θέλουμε να αισθανθούμε τα βρίσκουμε
γιατί τα πετυχαίνουμε στο φτερό - την ώρα που πάνε να πετάξουν είναι η μέρα που γίνεται πιο άγια - πιο κρυσταλλική είναι η νύχτα πιο διαυγείς και τα πουλιά πιο πουλιά αν κάνει κρύο είναι τουλάχιστον σαφές πως κάνει κρύο γιατί το πρωινό είναι πιο κοντά στην καρδιά μας μέσα στις απουσίες που μας ταλανίζουν η δικιά μας παρουσία μένει
γιατί είναι λιγότερο χθες και λιγότερο αύριο μα περισσότερο τώρα κι είναι τώρα όπως είναι πάντα γιατί είναι τώρα χωρίς σκιάχτ…

Οι Ακροβολιστές

Εικόνα
Οι ακροβολιστές έχουν πιάσει θέσεις στις παρυφές του δυτικού πολιτισμού, από έξω έχουν μια πιο ξεκάθαρη και σαφή εικόνα των όσα συμβαίνουν μέσα, τα εντός είναι ήδη εντός, τα μέσα είναι μέσα, ακόμα και τα δικά μας. Όταν είσαι μέσα στο πρόβλημα είσαι το πρόβλημα, όταν είσαι μέσα στο πρόβλημα δεν μπορείς να λύσεις το πρόβλημα. Αν ο άνθρωπος είναι ένα πρόβλημα ενός μέτρου μήκους, για να λύσει το πρώτο εκατοστό χρειάζεται να μεταφερθεί στο δεύτερο εκατοστό, δεν μπορεί το πρώτο εκατοστό του να λύσει το πρόβλημα του πρώτου εκατοστού, το πρώτο εκατοστό, τα δικά του προβλήματα δεν τα ξέρει, τα ζει. Το δεύτερο εκατοστό του ανθρώπου λύνει τα προβλήματα του πρώτου και το τρίτο του δευτέρου· έτσι πάει σε όλο το μήκος του μέτρου κατά της συνειδήσεως το νοητό ύψος.
Για να έχεις τη μεγάλη εικόνα χρειάζεται να είσαι έξω απ’ την εικόνα, όταν είσαι μέσα στην εικόνα είσαι μέρος της εικόνας, τα μέρη της εικόνας δεν βλέπουν την εικόνα, δεν μπορείς να φωτογραφίζεις μια εικόνα όταν είσαι μέρος της εικόνας, δ…

Σχέσεις Συμβάσεις

Εικόνα
Η ψυχή μας είναι ένα παράξενο πράγμα, πάει και κάνει μόνη της σχέσεις με άλλες ψυχές, αυτές τις σχέσεις τις ονομάζουν συχνά Συμβάσεις. Τις κάνει σε δύσκολους καιρούς, τότε που την καρδιά μας δεν την ακούμε καθαρά, τότε που σ’ εμάς μπορεί να επικρατεί ένα νέφος. Η ψυχή μας, κάτω από εμάς, από τον πόθο της από εμάς πολλές φορές να γλιτώσει, μας ξεφεύγει και δημιουργεί σχέσεις με άλλες ψυχές, με απώτερο σκοπό της αλληλοβοήθειά τους.
Μπορείς όμως να βοηθηθείς από μια τέτοια σχέση μόνο αν το συνειδητοποιήσεις πως είναι σχέση σύμβαση, τότε μπορείς να αντλήσεις τη μέγιστη βοήθεια απ’ αυτήν, αντλείς δηλαδή το Μάθημα. Ποτέ η ψυχή τυχαία δεν συναντά μια άλλη ψυχή γι’ αυτό το σκοπό, και η άλλη ψυχή χρειάζεται το μάθημα μέσα από την δική μας ψυχή. Όμως το μάθημα θα το πάρει μόνο η ψυχή που συνειδητά και με επίγνωση η σκέψη γνωρίζει το σκοπό αυτής της συμβάσεως.
Οι σχέσεις αυτές συχνά δεν κυλούν ομαλά, δεν είναι όμορφες και στρωτές, κι ίσως να είναι επίπονες, όμως είναι άκρως διδακτικές. Πολλοί τις…

Η Κρίσιμη Στιγμή

Εικόνα
Σε κάθε άνθρωπο υπάρχει μέσα του η κρίσιμη στιγμή μια στιγμή που συναντάς το πεπρωμένο σου η μόνη στιγμή της αλήθειας η πιο τραγική, η πιο απευχθέα 
Όλοι παλεύουν να μην φτάσουν στην κρίσιμη στιγμή τους είναι αδύνατον να μην το κάνουν όμως η κρίσιμη στιγμή ποτέ κανέναν δεν διέψευσε η κρίσιμη στιγμή είναι η στιγμή συνάντησης με τον θεό τους το κατά πρόσωπο κοίταγμα
Κανείς ποτέ δεν είδε το θεό μακριά από μια κρίσιμη στιγμή σε κανέναν ποτέ ο θεός τη βοήθειά του τη στιγμή εκείνη δεν αρνήθηκε η κρίσιμη στιγμή είναι πάντα κάπου μέσα σου και σε περιμένει να συναντήσεις το πεπρωμένο σου
Όλοι φεύγουν μακριά απ’ την κρίσιμη στιγμή τους όμως η κρίσιμη στιγμή ποτέ δεν φεύγει μακριά από κανέναν είναι η στιγμή που θα αναδειχθεί η δύναμη η κρίσιμη στιγμή είναι η στιγμή που συναντάς τον μεγαλύτερο φόβο σου είναι η στιγμή που είσαι ολομόναχος κανείς ποτέ δεν είχε παρέα στην πιο κρίσιμη στιγμή του
Είναι η στιγμή που ανοίγουν οι ατομικοί ουρανοί είναι η στιγμή συνάντησης με την πραγματικότητα του αισθήματος η κρίσιμη στιγμ…