Ιερή Απομόνωση








 Τα σοφά λόγια, οι συμβουλές στη ζωή, ακόμα κι οι καλές προθέσεις, άλλοτε βοηθούν έναν άνθρωπο κι άλλοτε δεν τον βοηθούν. Με τον τρόπο, πως αντί να του ανοίξουν το δρόμο και να του φανούν χρήσιμα μπορεί να τον μπλοκάρουν.
  Η ζωή είναι ιδιωτική υπόθεση, πηγαίνει κατά πρόσωπο. Βέβαια, οι μεγάλες σημαντικές αλήθειες, ταιριάζουν σε όλους, όμως όλοι δεν είναι πάντα δεκτικοί κι ανοιχτοί σ’ αυτές. Δεν είναι όλοι στο ίδιο στάδιο εξέλιξης, άλλος χρειάζεται το ένα άλλος το άλλο.
 Ο καθένας χρειάζεται να βιώσει αυτό που αισθάνεται, ό,τι τον φτάνει. Οι συμβουλές, τα λόγια, συχνά λένε, μη βιώνεις αυτό που αισθάνεσαι βίωσε αυτό που σου λέω. Όμως το βίωμα αυτού που αισθάνεσαι θα φέρει στο μυαλό τις πληροφορίες που χρειάζεσαι, αυτό το βίωμα θα σε αποκαλύψει στα μάτια σου.
 Αν δεν βιώσεις αυτό που αισθάνεσαι - μπορεί να είναι και μια περίοδος - αλλά στραφείς προς το όποιο "σωστό", ή ακόμα κι εκείνο που θέλεις ή νομίζεις πως θέλεις... κάτι μέσα σου έχεις αποφύγει, κάτι δεν έχεις δει, κάτι έχεις σκεπάσει.

 Προκείμενου λοιπόν να κάνεις αυτό που σκέφτηκες, άκουσες ή θεώρησες πως θα σε βοηθήσει στη ζωή σου... άφησες πίσω σου την ίδια τη ζωή σου. Μόνον ένας συμβουλάτορας υπάρχει σε κάθε άνθρωπο, ο εσωτερικός του εαυτός, η ίδια του η αισθαντικότητα, ο αυτοσεβασμός του.

 Μπορεί να χρειάζεται τον αυτοσεβασμό του κανείς να τον παραβιάζει μερικές φορές, προκειμένου να καλύψει άλλες πιο επείγουσες υποχρεώσεις. Γιατί κάποιος μπορεί να πει, αν άκουγα διαρκώς την καρδιά μου, μπορεί να μ' έβγαζε σε υπέροχα λιβάδια τεμπελιάς κι ανεμελιάς μέσα σ’ έναν πόλεμο.

 Ναι, σ' αυτά τα λιβάδια πρέπει να βγεις τελικά, κι αν είναι η τεμπελιά δικιά σου, της φύσης σου, τεμπέλης πρέπει να ζήσεις. Μπορεί να είσαι ζωγράφος, μπορεί να είσαι ποιητής, μπορεί να είσαι καλόγερος, πως το ξέρεις κι από πού το ξέρεις;
 Πιστεύεις εσύ, πως γεννήθηκε έστω ένας άνθρωπος στην ζωή αυτή, που ο θεός, η φύση του η ίδια, να τον προόριζε για δημόσιο υπάλληλο; Είχε κάποιο νεογέννητο ένα τέτοιο καρτελάκι στο μέτωπό του; Κι όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι θα σκότωναν τη μάνα τους για μια θέση δημοσίου υπαλλήλου.

 Μέσα μας υπάρχει η καθαρή φύση, όταν αυτή δεν είναι ελεύθερη υποφέρει. Την καθαρή φύση υπάρχουν δύο τρόποι να τη διαχειριστεί κανείς. Ο ένας είναι ο θρησκευτικός, η πλήρης δηλαδή άφεση, η πλήρης παράδοση, οι θρησκευτικοί το λένε: στο θέλημά του. Σε αυτή την κατάσταση είσαι όπως ένα πούπουλο στο ανοιχτό πέλαγος. Δεν θα γίνεις εκατομμυριούχος με αυτόν τον τρόπο, αλλά ούτε και θα το θέλεις. Θα ζήσεις μια ζωή απλή κι ευτυχισμένη και θα έχεις πάντα όσα χρειάζεσαι. Δεν θα ανησυχείς για το μέλλον, θα ζεις στο τώρα, το παρόν, λεπτό το λεπτό στιγμή τη στιγμή, σαν ένα πουλί.

 Όμως αν έχεις αποφασίσει να ζήσεις στο πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον... εκεί σου ταιριάζει ο δεύτερος τρόπος. Σε αυτό το περιβάλλον χρειάζεται να νουθετείς την καθαρή φύση, γιατί για την καθαρή φύση, το πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον της είναι άγνωστο, ακόμα κι αν είναι πολιτισμός και ιστορία χιλιετηρίδων πίσω μας. Η καθαρή φύση είναι ένα ζώο και ένα ζώο, έχει τον δικό του κώδικα ευτυχίας. Χρειάζεται ήλιο, τροφή, ζέστη, ίσως ακόμα να χρειάζεται συντροφιά κι ένα είδους άγνωστη κοινωνικότητα, αφού το ζώο άνθρωπος είναι φύση κοινωνικό, όμως η κοινωνικότητα της κοινωνίας δεν είναι φύση κοινωνικότητα.
 Οι περισσότεροι άνθρωποι, γεννήθηκαν και μεγάλωσαν και ζουν μέσα σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον, αλλά δεν έχουν ενταχθεί ποτέ σε αυτό, οι περισσότεροι άνθρωποι - ιδιαίτερα οι πλέον κοινωνικοί - είναι απλώς κατά βάθος ανένταχτοι, γι' αυτό και μέσα στην κοινωνία υποφέρουν. Κι αν βγουν απ’ την κοινωνία θα υποφέρουν διπλά απ’ τη μοναξιά τους μέχρι να τους γίνει αυτή φιλική και να προσαρμοστούν σ’ αυτήν. Μα μόνο ένας άνθρωπος με φιλική μοναξιά μπορεί να ενταχθεί στην κοινωνία συνειδητά. Ο άνθρωπος με εχθρική μοναξιά ενυπάρχει καταναγκαστικά στην κοινωνία - είναι πρώτα πρόβλημα για τον εαυτό του και μετά για όλους.
Ουσιαστικά τους περισσότερους ανθρώπους του πιάνει κάποτε ένας γάμος. Αν σε πιάσει ο γάμος σε πιάνει σε νεαρή ηλικία, σε πιάνει αθέλητα κι από λάθος κίνητρο.  Τότε, έφερες τη ζωή σου μέσα σε τέτοιες καταστάσεις... που αν δεν την ανατινάξεις δεν βγαίνεις ποτέ απ’ αυτές.

Η καθαρή φύση λοιπόν, δεν πρέπει ποτέ στην άνθρωπο να χαθεί, όμως την καθαρή φύση ο πολιτισμός την σκεπάζει. Αργότερα το σκάψιμο την ξεθάβει. Όμως στη δεύτερη αυτή περίπτωση, η καθαρή φύση, χρειάζεται τη συνειδητή νουθεσία μας σε όσα αφορούν το πολιτισμικό περιβάλλον και τη συνειδητή προσαρμογή σ’ αυτό, σύμφωνα με τα ταλέντα του κάθε ανθρώπου και τις έμφυτες κλίσεις του.

 Ο καθένας στη ζωή χρειάζεται τη μοναξιά του, ακόμα χρειάζεται την ιερή του απομόνωση, χωρίς την ιερή απομόνωση δεν μπορεί να ανοίξει ο λωτός που όλοι κρύβουν στο στομάχι τους, αν δεν ανοίξει ο λωτός η ζωή καθοδηγείται από τη σκέψη κι η ψυχή υποφέρει. Αν ανοίξει ο λωτός στο στομάχι τότε όλη η γνώση κι σοφία του κόσμου περί ζωής... περισσεύει. Γιατί όλη η γνώση κι η σοφία του κόσμου έχει ως μυστικό σκοπό να ανοίξει το λωτό, ο άνθρωπος που ανοίγει το λωτό στο στομάχι όλη τη γνώση την παραμερίζει. Ο ίδιος ο λωτός είναι η γνώση και η σοφία. Η γνώση όλη χρειάζεται για την αισθαντικότητα, όταν η αισθαντικότητα εξυγιανθεί παίρνει τη θέση της γνώσης.Τη γνώση τη χρειάζεται το μυαλό, ώστε να ανοίξουν νέα κανάλια διεξόδου της φρέσκιας αισθαντικότητας, ώστε να ρέει, να κυλάει η εσωτερική ζωή ανεμπόδιστα προς τα έξω και να ξεφύγει από την κυκλοθυμία της. 

 Υπάρχει μόνο ένα πλυντήριο στα έγκατα του ανθρώπου όπου μπορεί αν ξεπλυθεί και να εξυγιανθεί το αίσθημα, όλα τα άλλα - όπως φερ ειπείν βιβλία με εκατό τρόπους να πιάσετε την επιτυχία και την ευτυχία - είναι απλά χαριτωμενιές. Ο τρόπος είναι ο πόνος και το πέρασμα απ΄τη λήθη. Όμως σπάνια θα αγόραζες ένα βιβλίο που θα σε προέτρεπε στο πόνο και τη λήθη. Όμως ο δρόμος της ευτυχίας περνά από τη λήθη κι η ευτυχία αναδύεται μέσα από τον πόνο. Όλα τ' άλλα είναι άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε.
 
 Η σημερινή ζωή κι οι τρέχουσες καταστάσεις της, είναι σχεδόν απαγορευτική για τη μοναξιά και την ιερή απομόνωση. Κάποια στιγμή, ακριβώς για να μπορείς να έχεις ενήλικη ζωή, θα επιχειρήσεις τη συνειδητή αναπροσαρμογή στον κόσμο που ήρθες και τη διόρθωση των λαθών του παρελθόντος. Όλ' αυτά μπορούν να συμβούν, αν και η ζωή προχωρά ανεπιστρεπτί… εμείς απ’ το παρόν μπορούμε να στραφούμε προς όλες τις κατευθύνσεις. Από το παρόν μπορούμε να πάμε όσο πίσω χρειαστεί, όλα, τα πάντα, όσα έχουν συμβεί μετά τη γέννησή μας… έχουμε δεύτερη πρόσβαση σε αυτά μέσω της επίγνωσής μας. Τίποτα που έχουμε ζήσει δεν το έχουμε ζήσει για μία μόνο φορά. Μπορούμε να το ζήσουμε κι άλλη μία, σωστά αυτή τη φορά.

Μπορούμε να φτάσουμε ως τη γέννησή μας και να γεννηθούμε από το χέρι μας.

Ιησούς Χριστός: «Αν δεν ξαναγεννηθεί ο άνθρωπος δεν μπορεί να δει το βασίλειο των ουρανών».
Κι ο άλλος απαντά: «Μα πως γίνεται να ξαναγεννηθεί; Μπορεί να ξαναμπεί στην κοιλιά της μάνας του και να γεννηθεί για δεύτερη φορά;»
Κι ο Χριστός του απαντά: «Εσύ είσαι δάσκαλος του λαού κι αυτά δεν τα ξέρεις?»





Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Η Μαθητεία

Οι Μπλε Άνθρωποι