Αγάπη η Πρώτη







 Ο Θεός είναι αγάπη. Όμως είναι μια αγάπη διαφορετική απ’ την αδύναμη ανθρώπινη αγάπη, γιατί ο Θεός είναι δύναμη και σ’ αγαπάει όπως είσαι. Σ’ αγαπάει όπως είσαι γιατί μπορεί να σ’ αγαπάει όπως είσαι, ακόμα κι όταν εσύ δεν αγαπάς τον εαυτό σου όπως είσαι. Εκείνος παραβλέπει ό,τι δεν είσαι και σε βοηθάει να γίνεις αυτό που είσαι.
  
 Το κάνει γιατί σε βλέπει, ακόμα κι όταν εσύ δεν βλέπεις τον εαυτό σου. Γίνεται έτσι γιατί η αγάπη σου κι η αγάπη του θεού ταυτίζονται, ενώ σημεία έχει μόνο ο άνθρωπος, που μπορεί να περνάει απ’ αυτά ή να κάνεις στάσεις, πρόσκαιρες ή πιο χρόνιες, ακόμα και στάσιμες στάσεις.
  
 Όμως ο Θεός δεν προχωράει, είναι σταθερός. Είναι σταθερή αγάπη και μόνο ο άνθρωπος προχωρά προς Αυτόν, αλλά όσο και να προχωρά δεν τον φτάνει ποτέ. Γιατί όσο προχωρά ο άνθρωπος προς το Θεό ο Θεός απομακρύνεται, και διαρκώς τον καλεί να πλησιάσει, κι αυτό αποκαλείται ζωής ενδιαφέρον. Γιατί ο Θεός είναι ήδη ψηλά, ενώ ο άνθρωπος ψηλώνει, έτσι ο Θεός γίνεται ανθρώπινη πρόκληση.

 Το ψηλότερα του ανθρώπου είναι η αγάπη. Όμως ταυτόχρονα είναι και το χαμηλότερα του ανθρώπου. Το χαμηλότερα του ανθρώπου είναι η αγάπη για τον άνθρωπο, το ψηλότερα του ανθρώπου είναι η αγάπη για τον Θεό. Όλα τ' άλλα ανθρώπινα στοιχεία είναι στου ανθρώπου το ενδιάμεσο.

 Μια απορία είναι, πως ο θεός είναι αγάπη; αφού ο θεός είναι φύση, κι η φύση δεν είναι μόνο αγάπη, αν παρατηρήσουμε τα ζώα κρύβουν κι άλλα χαρακτηριστικά, κι άλλες ιδιότητες. Η απάντηση είναι, πως η αγάπη στη φύση είναι το Πρώτο συστατικό, είναι η Δημιουργός αγάπη, είναι η Προέλευση αγάπη, είναι η Κινητήριος αγάπη, όλα τ' άλλα η φύση τα κάνει για να συνεχιστεί η ζωή, ενώ χωρίς την αγάπη δεν θα μπορούσε ν' αρχίσει. Η αγάπη είναι ο ίδιος ο ήλιος, η θαυμαστή δυναμική ενέργειά του που πέφτει πάνω σε όλα τα πλάσματα και τα απλώνει.
  
 Υπάρχει πράγματι το μακελειό στη φύση, ακόμα κι η αδικία της ζωής, γιατί είναι άδικο το μεγάλο ψάρι να τρώει το μικρό και το λιοντάρι την αντιλόπη. Όμως αυτά συμβαίνουν επειδή υπάρχει βαθύτερα αγάπη για τη ζωή, αν δεν υπήρχε αγάπη για τη ζωή τίποτα στη φύση δεν θα σκότωνε τίποτα, γιατί όπου δεν υπάρχει αγάπη για τη ζωή η ζωή είναι νεκρή, ακόμα και μέσα σ' έναν άνθρωπο.
  Η πρώτη αγάπη δεν είναι η αγάπη της μάνας, είναι η αγάπη για τη ζωή. Χωρίς την αγάπη για τη ζωή η μάνα δεν θα αγαπούσε το παιδί της, γιατί να το κάνει; δεν θα είχε λόγο.

 Ο Θεός λοιπόν είναι αγάπη, κι ο άνθρωπος ως πνευματικό ζώο και με νόηση, αλλά και αυτόβουλο ον, μπορεί να καθορίσει τη συμπεριφορά του και να εξημερώσει το ζώο μέσα του. Ο Θεός, έδωσε την πνευματικότητα και τη νόηση στον άνθρωπο και τον έκανε ανώτερο απ’ τ' άλλα ζώα, ακριβώς για να μπορέσει μέσω της εξέλιξης, να περάσει η ζωή σε ανώτερη διάσταση και να βγει απ’ τη φυλακή και την αγριάδα του ζώου· η ζωή από την κατώτερη μορφή της να περάσει στην ανώτερη. Γιατί ο Θεός γύρεψε, μέσα από τον άνθρωπο να αποκαλυφθεί, να μαρτυρηθεί και να γίνει στον άνθρωπο γνωστός.
 Του τα χάρισε λοιπόν όλα, την ικανότητα γνώσης, την ικανότητα νόησης, την ικανότητα επιστήμης, την ικανότητα φιλοσοφίας με σκοπό να τεντωθεί ο άνθρωπος και να τον φτάσει.

 Όμως η έμφυτη δυνατότητα του ανθρώπου είναι να τείνει προς το Θεό, να πλησιάζει. Όχι όμως να τον φτάνει, γιατί αν έφτανε ποτέ ο άνθρωπος το Θεό θα επικρατούσε τότε η απόλυτη ακινησία κι αυτόματα θα χάνονταν το νόημα της ζωής, δεν θα υπήρχε καμία προσπάθεια κι η ζωή θα έχανε τη σημασία της, αν δεν υπήρχε κάτι ο άνθρωπος ν' ανακαλύψει και να φτάσει.

 Ο Θεός είναι αγάπη χωρίς όρους, ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει την αγάπη χωρίς όρους. Ο Θεός είναι αγάπη καθολική, κι άνθρωπος μπορεί να φτάσει την καθολική αγάπη. Η καθολική αγάπη, είναι πρώτα καλή και θετική για τον άνθρωπο, σηματοδοτεί την ποιότητα της ζωής του, γιατί την ποιότητα της ζωής την καθορίζουν τα ευγενή αισθήματα - όταν λέμε ποιότητα ζωής εννοούμε την πιο ευτυχή αισθαντικότητα στο μεγαλύτερο δυνατόν χρόνο ζωής. Δηλαδή τη διάρκεια της ευδαιμονίας, που δεν μπορεί να επιτευχθεί έστω και μόνο ως άγγιγμα, αν δεν προηγηθεί ο κόπος κι ο αγώνας, που χρίζεται απαραίτητος για την εκτίμησή της. Γιατί η κατανόηση του τι σημαίνει να είσαι ευδαίμων, την καθορίζει το αντίθετό της, δηλαδή η γνώση του τι σημαίνει να μην είσαι ευδαίμων. Γι’ αυτό και την ικανότητα του τι σημαίνει να είσαι ευτυχείς, την αισθαντική δηλαδή εφαρμογή της ευτυχίας, την καθορίζει η γνώση του τι σημαίνει να είσαι δυστυχείς.
  
 Η κατάσταση από μόνη της δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο να περνάς στην κατάσταση. Και περνάς από τη μια αισθαντική κατάσταση στην άλλη. Όταν περάσεις σε μια κατάσταση… τότε μόνο στην άλλη κατάσταση μπορείς να περάσεις. Ακόμα κι ο Χριστός, για να μπορέσει να υψωθεί πέρα από το ύψος του… χρειάστηκε μέσα από τη σκληρή δοκιμασία και την πτώση του σε άνθρωπο, να περάσει μέσα από το θάνατο για να μπορέσει να βγει στην αιώνια ζωή.

 Το πλέον ελπιδοφόρο μήνυμα της ζωής - που μπορείς ανεπιφύλακτα να το σκεφτείς και ν' αντλήσεις όση δύναμη, κουράγιο και θέληση η ζωή χρειάζεται -  είναι πως ο θεός σ’ αγαπάει όπως είσαι. Είναι σταθερή η αγάπη του, διακρίνει την αγάπη μέσα σου, και μαζί της συναντιέται και ταυτίζεται, κάθε φορά όσο το επιτρέπεις κι όσο ανοίγεις. 
 Από τη μεριά Του, ο σκοπός είναι η αγάπη του να συναντήσει ορθάνοιχτα την αγάπη σου, έτσι ώστε η αγάπη Του και η αγάπη σου να συναντηθούν σε αγάπη μία. Όμως μόνο ο άνθρωπος μπορεί να το επιτρέψει αυτό, μόνο αυτός μπορεί να παραμερίσει τα εμπόδια που τον κρύβουν απ’ τα μάτια του Θεού. Αν συμβεί όμως αυτό, τότε μόνο υπάρχει η ανθρώπινη αίσθηση πως ο Θεός είναι αγάπη, κι υπάρχει ακόμα η καθολική αίσθηση, πως η αγάπη δεν φτάνει από τον άνθρωπο στο Θεό αλλά από τον Θεό στον άνθρωπο. Κι είναι το ανώτερο αισθαντικό στοιχείο αυτό: Να αισθάνεσαι πως Εκείνος σ’ αγαπάει πρώτος. Και τότε θα αισθάνεσαι, πως η δύναμη που υπάρχει μέσα σου, δεν είναι δικιά σου αλλά δική Του. Τότε γίνεσαι διαχειριστής αυτής της δύναμης. Όταν εσύ σταθείς ακίνητος κι ανεμπόδιστος… η δύναμή Του περνάει από μέσα σου.

 Όμως όλα αυτά για να συμβούν… ξεκινάς με τη σκέψη πως σ’ αγαπάει όπως είσαι. Κι αφού μπορεί να σε αγαπάει όπως είσαι, μπορεί και να σε συγχωρεί. 

 Ο Τρόπος του Θεού να σε αλλάζει… είναι να σ’ αγαπάει όπως είσαι. Αλλά κι ο ανθρώπινος τρόπος να αλλάξεις κάποιον προς το καλύτερο… είναι να μπορέσεις να τον αγαπάς όπως είναι. Γιατί αυτός είναι ο τρόπος της δύναμης, και το να προσπαθείς να αλλάξεις κάποιον ακριβώς για να μπορείς να τον αγαπάς… είναι ο τρόπος της ανθρώπινης δικιάς μας αδυναμίας.

 Γιατί ο Θεός δεν λέει σ’ αγαπώ όταν, ή σ’ αγαπώ γι’  αυτό και για το άλλο δεν σ’ αγαπώ. Λέει μόνο σ’ αγαπώ. Και απ’ τα άλλα χρειάζεται μόνο εσύ να περάσεις, για να μπορέσεις να το δεις, να το νιώσεις και να το καταλάβεις. 

 Όλα αυτά γιατί μόνο εμείς πλησιάζουμε, Εκείνος ήδη υπάρχει. Και το ανώτερο αισθαντικό επίπεδο που μπορεί να προσεγγίσει άνθρωπος, είναι το υπάρχω όπως Εσύ θέλεις. Τούτο σημαίνει συνάντηση και θέωση.  





Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αόρατος Νόμος

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι