Το Ράγισμα




Από κάπου μπαίνει φως
τόσο που και τα χέρια να βάλεις μπροστά τα μάτια σου σε τυφλώνει
από κάπου μπαίνει φως - κανένας δεν μπορεί να συγκρατήσει τους αρμούς
ταράζεται το πέλαγος και χτυπάει στο βράχο
τον γλύφει·
το νερό είναι πιο σκληρό.
Από κάπου μπαίνει φως - ένα φως ομολογίας
τελειώνει τα ψέματα - δεν υπάρχει πουθενά να κρυφτείς 
δεν μπορείς πια να σταθείς ακοίμητος φρουρός·
το νου σας, ανοίγει!

Από κάπου μπαίνει φως,
σαν ένας εισβολέας
από κάπου μπαίνει φως, ο απόλυτος χαμός

Από κάπου μπαίνει φως
δεν θα μπορέσει κανείς να το συγκρατήσει
δεν γυρίζει πίσω
ο χαμός θα είναι ολοκληρωτικός
όποιος νόμισε πως χάθηκε στο σκοτάδι…
τίποτα από χαμό δεν ξέρει μέχρι να χαθεί στο φως

Από κάπου μπαίνει φως
φέρνει μια ολοσχερή καταστροφή
ανελέητο, αυτόνομο, κυριευτικό
θα εξαφανίσει τα πάντα - δεν θα μείνει δείγμα εγώ
καμία ταυτότητα

Κάποτε, άνοιξες μια μικρή σχισμή
μια ρωγμή να πάρεις ανάσα - ανυποψίαστος
αθώος - χωρίς να ξέρεις τα των ρωγμών
ράγισε λιγάκι το σώμα σου
όμως τώρα κανείς δεν μπορεί να κλείσει τη ρωγμή
κανείς δεν μπορεί να τη βουλώσει με σάρκα

Υπάρχει τόσο φως μαινόμενο για ελευθερία
τόσο μαχητικό φως
κι οι διαισθήσεις όλες προειδοποιούν
για μια σημαντική λεπτομέρεια
αν είσαι ετερόφωτος θα μπορέσεις να το αποφύγεις
στο πλάι θα σταθείς
μα αν είσαι αυτόφωτος δεν θα μπορέσεις να το αποφύγεις
στο φως θα λουστείς, εσύ θα χαθείς
κατακλυσμιαία θα σε φτάσει·
πλημμύρα! 



Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Η Μαθητεία

Οι Μπλε Άνθρωποι