Τζελαλαντίν Ρουμί







 Rumi
 

Αδέλφια Μουσουλμάνοι δεν ξέρω τι να κάνω.
Δεν ξέρω τι να πω.
Δεν είμαι Χριστιανός ούτε Εβραίος.
Δεν είμαι Μουσουλμάνος ούτε και Ινδουιστής.
Δεν είμαι Βουδιστής μήτε και Σούφι.
Δεν είμαι και διόλου Ζεν.
Δεν έχω μια θρησκεία ή παράδοση.
Δεν είμαι απ΄ την ανατολή μήτε τη δύση
Ούτε από τη θάλασσα ούτε κι απ΄ τα βουνά.
Δεν είμαι στοιχειωμένος ή αιθέριος
Αλλά δεν είμαι ούτε και φυσικός.
Δεν είμαι οντότητα και δεν υπάρχω
Ούτε σ’ αυτόν μηδέ στον κόσμο τον επόμενο.
Δεν έρχομαι από την Εύα τον Αδάμ
ή κάποιαν άλλη ιστορία.
Ο τόπος μου είναι άτοπος
χνάρι δεν έχει το χνάρι μου.
Ούτε σώμα ούτε ψυχή.
Ανήκω στον Αγαπημένο.
Είδα τους δυο κόσμους σ’ έναν και γνωρίζω
τον πρώτο και τον τελευταίο
που αναπνέει μ’ ανθρώπινη πνοή.

-----------




Τι ποιητής ο Ρουμί
πως θα ήταν άραγε να είσαι σαν αυτόν (από μέσα)
σίγουρα άδειος αλλά γεμάτος από ένα υπέρλαμπρο φως
σίγουρα απών αλλά παρών σε κάθε στιγμή
κάθε χρόνο, κάθε εποχή, κάθε αιώνα
σίγουρα μόνος αλλά όλοι και παντού πάντα
σίγουρα ένας αλλά όλοι
ανοιχτός όσο το άνοιγμα επιτρέπει
ήσυχος όσο η ησυχία
δυνατός όσο η δύναμη
σκέψη, καρδιά, πνεύμα, νους, σώμα
όλα σαν παιδιά μιας γέννας
σαν γατάκια της ίδιας γάτας
σαν πουλιά του ίδιου ουρανού
ολόκληρος γαλάζιο στο γαλάζιο
και στην απόχρωση του ολόκληρος
ζωντανός έως θανάτου
και νεκρός μέχρι ζωής
ελαφρύς όσο το πούπουλο
με τη μέρα, μέρα
με τη νύχτα, νύχτα
με το δειλινό, δειλινό

Κενός αλλά γεμάτος ωκεανό
αμετάκλητα ενωμένος με το θεό
νερό στο νερό, άνεμος στον άνεμο
χωρίς αντίθεση, χωρίς σύγκρουση
θέληση μία
ένα και το αυτό
το αυτό και το ένα
ό,τι βλέπει να είναι
όποιον βλέπει να γίνεται
τίποτα να μην έχει μα όλα δικά του
κανένας να μην είναι αλλά όλοι
να μην έχει γεννηθεί, να μην μπορεί να πεθάνει
αλλά να είναι, έτσι όπως όλα είναι
κι επιπλέον χωρίς αντίρρηση
ολόκληρος αποδοχή
και χωρίς μέσα του
χωρίς πάνω, χωρίς κάτω
χωρίς πόνο, χωρίς καημό
χωρίς μέριμνα και χωρίς γιατί
επιπλέον χωρίς πώς και χωρίς ερώτηση
να μην βρίσκει στον εαυτό του ίσως
ανησυχία ή φόβο
χωρίς επιθυμία
ένα ευτυχές τίποτα
κι από πάνω να μην γίνεται να το χάσει
μια βαθιά χαρά χωρίς λόγο, πάντα πρωινή, (σταθερή)
να είναι ο ίδιος η αγάπη
να μην το δέχεται αλλά να είναι
κι ούτε να μπορεί ούτε να θέλει αλλιώς
ούτε να χαθεί ούτε να βρεθεί
ούτε να ξεχάσει ούτε να θυμηθεί
ούτε καν να περάσει
αλλά ούτε κι απ’ τη ζωή να περάσει
να είναι εδώ αμετάκλητα κι από πάντα
για πάντα
αιώνιος όχι από γνώμη αλλά από αίσθηση
να μην θέλει να πει αλλά να λέει
να μην θέλει να κάνει αλλά να γίνεται
να μην ονειρεύεται αλλά όνειρο να είναι
να μην φαντάζεται αλλά να είναι φανταστικός
όχι κάποιος εκτός πραγματικότητας
αλλά φανταστικός εντός της πραγματικότητας·
τόσο χθεσινός, τόσο μελλοντικός, τόσο σημερινός
όλος διάρκεια παντοτινή
να είναι ένα σημείο σε όλα τα σημεία
αλλά ποτέ χαμένος

Αμετάκλητα ενωμένος με το θεό
η από εδώ εκεί
κι από κει εδώ συνάντηση
σε πρόσωπο ένα.




Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Αόρατος Νόμος

Οι Μπλε Άνθρωποι