Ο Βασιλιάς








Η θάλασσά μου είναι ανοιχτή
όμως ναυαγοί κολυμπούν μέσα της
συντρίμμια βράχων επιπλέουν
μέσα μου έχει ναυαγήσει η ιστορία του κόσμου
αρχαίοι νεκροί έχουν κατακρημνιστεί
μου τείνουν χέρια να τους πιάσω
να τους ανασύρω ως τα μάτια μου
νεκροί γυρεύουν να δουν μέσα απ’ τα δικά μου μάτια
νεκροί μου χαμογελούν, νεκροί ολοζώντανοι
θα μπορούσα να γίνω ο διοικητής μιας στρατιάς νεκρών
γιατί σ’ αυτή τη μικρή λίμνη εγώ διατάζω τα νερά
αυτή η μικρή λίμνη είναι το δικό μου πέλαγος

Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Σωκράτης, Χριστός
μέσα στα νερά μου κολυμπούν
θα έλεγες, όλη η κορυφή της ανθρωπότητας
κι εγώ, ένας φτωχός αλιέας μαργαριταριών
με τη συγκομιδή μου φτωχή
τείνω χέρι απλώνω στους θησαυρούς
μα οι θησαυροί χαμηλώνουν
μαζί τους κι εγώ χαμηλώνω

Η θάλασσά μου είναι ανοιχτή
μόνο συντρίμμια βράχων επιπλέουν
λίγη μάνα, λίγος πατέρας, φωνές ψιθυριστές
πες πως το πλάτος της το κέρδισα

Η θάλασσά μου είναι ανοιχτή
όμως πολλές φωνές με φτάνουν
ζητούν να πνίξουν τη δικιά μου φωνή
μέσα στις φωνές υποστηρίζω τη φωνή μου
οι φωνές τότε όλων χαμηλώνουν

Όσο μεγάλοι κι αν υπήρξαν, όσο μεγάλοι κι αν έγιναν
όσο μεγάλοι και σπουδαίοι αν στ' αλήθεια είναι
στη θάλασσά μου καπετάνιος είμαι εγώ, τη θάλασσά μου εγώ την ορίζω
στη δική μου φωνή μπροστά οι φωνές όλες χαμηλώνουν
στην διαταγή μου μπροστά σιωπή επιφέρω

Σ' έναν μόνο μικρό τόπο της γης
σε μια μόνο μικρή, μικρούτσικη θάλασσα
μόνο σ’ αυτή την πελαγίσια φωλίτσα
μόνο σ’ αυτή τη χούφτα νερό

Μόνο σ’ αυτόν τον τόπο τον κλειστό, τον ανοιχτό
είμαι ο κυρίαρχος!

Σ' έναν τόπο χωρίς υπηκόους
χωρίς υπηρέτες και δούλους
χωρίς κανένα στράτευμα – πλην αγγέλων
χωρίς παλάτι ορατό
δίχως παλλακίδες
χωρίς χαρέμι
χωρίς μάντη, χωρίς αστρολόγο
ακόμα χωρίς θρόνο – πλην ενός με άχυρα

Σ’ αυτόν ακριβώς τον τόπο
είμαι βασιλιάς. 
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Λίγος

Αόρατος Νόμος

Μια Άδικη Μέρα