Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2018

Η Απογοήτευση

Εικόνα
Τ’ όνομά σου είναι απογοήτευση Σε είδα να λες υπέροχα λόγια Να εκθειάζεις του κόσμου τα σωστά Περγαμηνές να δίνεις στ’ αληθινά Μα σαν σε δοκίμασα παράπαιες Αναιρούσες διαρκώς Δεν ήθελες να χάσεις την ειμαρμένη σου Δειλός και λιγοστός μπροστά στις μεγάλες συγκινήσεις Που έλεγες πως αναζητάς Ξεθώριασες στο βλέμμα μου – σχεδόν χάθηκες ίσως ήσουν κιόλας νεκρός αφού ήσουν τόσο συνηθισμένος κι εγώ, μαθημένος να ελπίζω στους ανθρώπους να δέχομαι το ένα πίσω από το άλλο απανωτά χτυπήματα όμως αν πήγαινες να τους πιάσεις - όλο αυτό που είχαν φτιάξει για τον εαυτό τους - έπιανες στα χέρια σου σχεδόν ένα τίποτα εκεί που τους έπιανες κολλούσαν μεταξύ τους τα δάχτυλά σου απ’ το κενό κι αυτός ο μύθος τους σαν λίγος καπνός χάνονταν τέτοια ήταν η απόσταση απ’ τα λόγια τους που πίσω απ’ αυτά μικροί και ζαρωμένοι κρύβονταν πρόβαλαν τα λόγια τους μπροστά, γενναία και σπαθάτα ωραία λόγια σίγουρα μα αυτοί, πίσω απ’ τα λόγια τους δειλοί  ένα φύσημα του ανέμου θα μπορούσε με μιας τρεις να εξαφανίσει ωραίοι άνθρωποι καλοφτιαγμένο…

Γράμμα

Εικόνα
Αγαπητή Μάρθα, χαίρομαι που υπάρχεις στη ζωή μου γιατί μπορώ και σου μιλώ. Μας έχουν απομείνει ελάχιστες απολαύσεις στη ζωή και μια απ’ αυτές είσαι εσύ. Κάθε φορά που βρίσκομαι μαζί σου απολαμβάνω τη συντροφιά σου, πίστεψέ με, είναι τόσο σπάνιο αυτό στη ζωή που οι περισσότεροι δεν το βρίσκουν ποτέ. Όταν είμαι μαζί σου συναντώ και χαίρομαι τη σιωπή μου, τα λόγια σου είναι τόσο στωικά σαν δύο φτερούγες που με σκεπάζουν. Θα μπορούσες με μια ματιά σου να παρηγορήσεις έναν λόχο, φαντάζομαι, αυτή σου η διάθεση σ' έφτασε μέσα από μεγάλες προσωπικές δυσκολίες, όμως τις ευγνωμονώ, επειδή σ’ έφτασε. Αγαπητή Μάρθα, το ξέρεις πια καλά, όταν δεις γράμμα μου ξέρεις πως έχει γραφεί από διάθεση να θέλω κάπου ν’ ακουμπήσω. Είσαι το στήριγμά μου, όμως δεν σε τοποθετώ κάθετα στην ψυχή μου αλλά πλευρικά, δεν αποτελείς στήριγμα μην πέσω, γιατί αν αποτελούσες μην πέσω στήριγμα θα αποτελούσες μαζί στήριγμα μην σηκωθώ. Είσαι απλώς η παρέα μου, σε ξέρω από μικρή, σ' αγαπούσα από μικρή, όμως παντρεύτηκε…

Το Διαζύγιο

Εικόνα
Όλο και περισσότερο ο κόσμος μοιάζει σαν ένα πελώριο τρελοκομείο κι όσο εγώ συμμαζώνω τη ζωή μου τόσο μοιάζει ασυμμάζευτος κι όσο εγώ δεν βρίσκω θέση σ’ αυτόν τόσο εκείνος δεν βρίσκει θέση σε μένα κι όσο εγώ βρίσκω τον εαυτό μου εκείνος με χάνει
Όσο απ’ τον κόσμο δραπετεύω τόσο μου μοιάζει έγκλειστος κι όσο αισθάνομαι γνωστό τον εαυτό μου άγνωστος μού μοιάζει αυτός όσο με μαθαίνω τον κόσμο ξεχνώ
Όλο και περισσότερο ο κόσμος μου μοιάζει σαν ένα πελώριο τρελοκομείο σαν μια μαζική παράκρουση για να μπορώ να λογικεύομαι παραλογίζεται ο κόσμος για να βρίσκεται σε υγεία ο κόσμος μου ο κόσμος αρρωσταίνει για να έχω τα μάτια μου ανοιχτά τυφλώνεται ο κόσμος κάθε φορά που παίρνω το μέρος μου ο κόσμος τοποθετείται απέναντί μου λέω προτιμώ εμένα κι ο κόσμος σαν ηχώ απαντά: προτιμούμε εμάς
Η ψαλίδα ανάμεσα σ' εμένα και τον κόσμο ανοίγει κανείς στο κενό δεν κολυμπά να φτάσει σε καμία όχθη κανείς δεν βαδίζει στην αναμεταξύ μας γέφυρα μια γέφυρα που τα σανίδια της σάπισαν πια
Είτε θα φέρω όλον τον κόσμο στην όχθη μου …

Υπόθεση Φωτός

Εικόνα
Πολλά αίσχη κρύβει η ψυχή του ανθρώπου, ντροπές, κακοδαιμονίες, αγρίμια, σκοτάδι. Φώτισέ μας Κύριε. Το υποσυνείδητό του κρύβει μια δεύτερη ζωή - αν όχι πρώτη - μια πάλη, έναν αγώνα, κι εκεί που χτυπιέται στοιχείο με στοιχείο μέσα στον άνθρωπο η καταστροφή. Φώτισέ μας Κύριε. Η καταστροφή μια απλή υπόθεση, εκεί που η μία σιωπή ορμάει στην άλλη, εκεί που ένας σπόρος κρύβεται στο χώμα, εκεί που ένας βλαστός γυρεύει ν’ ανθίσει, εκεί που μια ιδέα θέλει να επικρατήσει. Έχω δει τις ιδέες να μάχονται μέσα στον άνθρωπο μέχρι θανάτου, άλλοτε ως φίδια, άλλοτε ως τέρατα, άλλοτε ως παρθένες. Έχω δει παρθένες να πνίγουν με γυμνά χέρια τις ακολασίες. Έχω δει την αθωότητα αμείλικτη, σχεδόν ξεδιάντροπη και τη βαρβαρότητα να εκλιπαρεί για οίκτο εκεί που πέφτει το φως. Φώτισέ μας Κύριε. Έχω δει τον πόνο να σούρνεται σαν κροκόδειλος που του πάτησαν την ουρά, να τρέχει να κρυφτεί βαθύτερα μες στο σκοτάδι. Έχω δει το φως να καταστρέφει τον πόνο, έχω δει τη δυστυχία ν' ανθίζει, έχω δει την αθλιότητα να λαμποκ…

Οι Καταραμένοι

Εικόνα
Κάπου υπάρχει μια πληγωμένη ανθρωπότητα που αιμορραγεί βαθιά ανήμπορη μόνη της να γιατρευτεί σου κλέβει το βλέμμα, σου κλέβει την καρδιά ζητάει να συμπάσχεις, να συμπονάς, να βοηθάς ζητάει το αίμα σου περνάει το βλέμμα σου πάνω απ’ τον πόνο της μ' ένα ρίγος όμως τελευταία στιγμή σε σώζει μια χιλιομετρική απόσταση εδώ, σ’ αυτούς μέσα τους τέσσερις τοίχους - και λιγάκι παραέξω - είμαστε καλά. Έχει τροφή, νερό, στέγη, ακόμα και διασκέδαση, και στα σκουπίδια ακόμα της Δύσης μας μπορείς να βρεις πολύτιμα πράγματα, νοικοκυριό ολόκληρο να στήσεις απ' τα περισσεύματα. Ναι, είμαστε καλά, όμως Σσσ, μη το φωνάζετε
Κάπου τα πράγματα είναι αλλιώς, όμως τι φταίμε εμείς;
είμαστε μικροί κι αδύναμοι για να φταίμε δεν έχουμε καμία επιρροή - και να θέλαμε... τι κι αν θέλαμε; και να φωνάζαμε - τι κι αν φωνάζαμε; ήσυχα, κουρνιάστε μέσα στις τύψεις σας οι δικές μας θλίψεις είναι άλλου θεού η δικιά μας στεναχώρια είναι άλλης κατασκευής τα δικά μας βάσανα είναι άλλης προελεύσεως σιγανά γυρίστε πλευρό
Κάπου υπάρχει μι…

Ο Ασύλληπτος

Εικόνα
Κάποιος εποίησε τη ζωή με σοφία Ο Ασύλληπτος. 
Κανονικά θα έπρεπε να παραπονιέμαι, ν' αγανακτώ, να οργίζομαι και να φωνάζω. Θα έπρεπε να είμαι θυμωμένος άνθρωπος, έχω κάθε λόγο γι’ αυτό - άλλωστε δεν θα μου ήταν δύσκολο και μερικούς να σκαρφιστώ, αν είχα θυμό να εκφράσω. Όμως δε το κάνω, σιγανά συνομολογώ, εμπιστεύομαι, μου συνέβησαν πολλά, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν αδικίες - πάντα έναντι των άλλων, γιατί μόνο έναντι των άλλων μπορείς να διακρίνεις αδικία. Όμως δε το κάνω, κι ας μη μου φέρθηκε η ζωή καλύτερα απ’ τους περισσότερους. Και ξέρω πολλούς περισσότερους, που με τριπλάσια απ’ τα δικά μου αγαθά, είναι κακοί άνθρωποι, και θυμωμένοι, και βλαβεροί για τους άλλους, καχύποπτοι και άλλα που δεν τα λέω, γιατί δεν μ' αρέσει να κακολογώ. Όμως εγώ δεν τους μοιάζω, παρόλο, που αν το σκεφτόμουν, θα έβρισκα πολλούς λόγους να τους μοιάζω, όμως δεν το σκέφτομαι. Θα μπορούσα να πω, πως είμαι σε χειρότερη μοίρα από πολλούς, που είναι πραγματικά χάλια άνθρωποι. Ίσως κάτι περισσότερο να β…

Λύτρωση

Εικόνα
Μπορώ να σας χαρίσω ολόκληρη την αληθινή ζωή σας - ή όπως αλλιώς θέλετε να τη λέτε – αρκεί να με αφήσετε να ζήσω στον κόσμο μου- σας χαρίζω όλη σας την πραγματικότητα μονάχα αφήστε με να ζήσω στη φαντασία μου σας χαρίζω όλα τα πλούτη που επιθυμείτε μονάχα αφήστε με στον παράδεισό μου
Θέλω να μπω τώρα σ’ ένα μυθιστόρημα και να βγω του χρόνου αφήστε με μόνο να γράφω, τίποτα άλλο δεν σας ζητώ
Αργά ανακάλυψα πως αυτό είναι μέγιστο για την ψυχή μας δώρο να φτάνει η ψυχή μας ως τ’ ακροδάχτυλα λύτρωση μεγίστη δεν χρειάζεται μακριά να φύγεις για να γνωρίσεις την τραγωδία απ’ την ψυχή μας ως το νου, σε αυτό μέσα το μικρό μεγάλο διάστημα ελλοχεύει όλη η ανθρώπινη δυστυχία δεν θέλει μακριά να πας για να πεις πως έζησες τη διαδρομή απ’ την καρδιά ως το νου και πάλι πίσω στην καρδιά να διασχίζεις κι έχεις περπατήσει μίλια απεριόριστα
Αφήστε με στον κόσμο μου κι ο κόσμος χάρισμά σας δεν μας λείπει ποτέ ο κόσμος, ο κόσμος μας όμως μας λείπει κι όταν μας λείπει ο κόσμος μας κόσμος μας λείπει σας χαρίζω όλο το πλήθος μόνο επέ…

Η Απλότητα

Εικόνα
Βαδίζουμε προς την απλότητα αργά, νυχτερινά μέσα από τούνελ ζωή δεν είναι αυτή που ονειρευόμαστε ζωή είναι αυτή που ζούμε
Βαδίζουμε προς την απλότητα
μέσα από σύνθετες του νου παραφυάδες τα φτιάχνουμε όλα δύσκολα και τα σκορπίζουμε μέσα σε λίγες σύντομες λιακάδες
Βαδίζουμε αργά προς την απλότητα
σε λίγες λέξεις μα γεμάτες σημασία κι είναι τα δύσκολα για εμάς αναγκαιότητα κι είναι στα μάτια μας όμορφες οι θυσίες
Βαδίζουμε αργά προς την απλότητα
προς λύσεις μπρος στα μάτια μας δοσμένες ψάξαμε σε όλα τ' αλλού τη σοβαρότητα μα ήταν τούτη μες στου νου μας την πληρότητα
Βαδίζουμε αργά προς την απλότητα
δυό λέξεις όλες κι όλες ουσιώδεις χαμένοι στου κενού την ελαφρότητα εντύπωση μας κάνουν οι λιακάδες
Βαδίζουμε αργά προς την απλότητα μαζεύοντας τον οίστρο απ’ τα πέριξ διωγμένοι απ’ της καρδιάς μας τη θερμότητα αναζητήσαμε χαρά στη ματαιότητα
Βαδίζουμε αργά προς την απλότητα μια σύντομη ματιά στην αθωότητα φυλακισμένοι στου κορμιού μας την πυκνότητα όλη η ζωή μας να τη ζήσουμε κοντά μας περιμένει 
Απλή και …

Πνευματικότητα

Εικόνα
- Τι είναι η πνευματικότητα; - Η πνευματικότητα είναι πνεύμα. Όμως κανείς δεν ξέρει τι είναι πνεύμα. Αντλούν μόνο παράγωγα του πνεύματος και τα ονομάζουν πνευματικά. Συχνά λένε πνευματικούς τους σκεπτόμενους ανθρώπους, ή ανθρώπους θρησκευτικούς, ανθρώπους που καταπιάνονται με το πνεύμα, ενώ οι άλλοι καταπιάνονται με την ύλη, όλο αυτό είναι μια παρεξήγηση.
Η δικιά μου γνώμη για το πνεύμα, είναι, πως είναι κάτι σαν αποκρυσταλλωμένη ενέργεια, κάτι σαν η θέα των ματιών μιας καθαρής καρδιάς, το πνεύμα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο διαύγεια. Όλοι οι άνθρωποι είναι πνευματικοί, δεν μπορούν αλλιώς, όμως δεν γίνονται όλοι πνευματικοί, ούτε οι σκεπτόμενοι είναι όλοι πνευματικοί, γιατί το καθαρό πνεύμα είναι απουσία σκέψης και απουσία χρόνου.
Όταν λέμε πνευματική ζωή, δεν εννοούμε ακριβώς ανθρώπινη ζωή, αλλά ζωή της παρουσίας του ανθρώπου. Η ζωή της παρουσίας είναι μια δεύτερη ανθρώπινη ζωή με δικά της χαρακτηριστικά. Η πορεία του ανθρώπου, είναι αρχικά ν’ ατενίζει την απεραντοσύνη και να γίνεται…

Πανσέληνος

Εικόνα
Ο Δημήτριος της έλεγε: να είσαι σίγουρη πως δεν αφήνει κανέναν να χαθεί ο θεός, το δοκίμασα πολλές φορές κι όλες απέτυχε.  Όλες τις φορές κάτι σε μένα χάνονταν, όμως δεν ήμουν εγώ. Σε βεβαιώνω, της έλεγε, πως ο θεός σε ζει, κι έχει λόγο που το κάνει, έχει για σένα σκοπό.
Ο Δημήτριος της έλεγε: πάντα ο θεός μ’ έσωζε, στο παρά λίγο μιας καταστροφής με τρομαχτική ακρίβεια, με άφηνε να γευτώ όλη την πτώση μου και να δοκιμαστώ, μου επέτρεπε να κατέβω ως εκεί που ζει μέσα μου η φωτιά, δεν είναι εύκολο αυτό, ποτέ δεν ήταν. Ο θεός επέτρεπε ακόμα και την ελπίδα μου να χαθεί, αλλά εκεί πάνω, στην πιο μαύρη στιγμή, είχε πάντα έναν τρόπο να τ’ ανατρέπει όλα - για να γίνει αυτό κατανοητό, είχε έναν τρόπο να φέρνει τα πάνω κάτω και τα κάτω πάνω.
Αυτό το έκανε, για να μπορέσω εγώ, να πάρω τη μεγαλύτερη μέγιστη χαρά, και ν’ αυξήσω κάθε φορά, στο πρόσωπό Του, τη μέγιστη δυνατή πίστη - το έκανε όσες φορές χρειάστηκε - και για ν’ ακριβολογώ - το έκανε όσες φορές χρειάστηκα.
Ο Δημήτριος της έλεγε: αν είχα …