Έτσι της μίλησα...







Επειδή, έκανα λιγάκι στην άκρη να περάσει ένα τρένο απ’ την αυλή μου...
ξέμαθα λιγάκι τον κόσμο, έτσι της μίλησα
ξέμαθα τ’ άσχημά του αλλά ξέμαθα και τα όμορφά του, έτσι της μίλησα
ξέχασα ακόμα και να φιλώ, όμως την ομορφιά ποτέ δεν την ξέμαθα, έτσι της μίλησα
Κι επειδή, λιγάκι ξάπλωσα να ξαποστάσω στον ίσκιο ενός δέντρου
πέρασε ο καιρός, έτσι της μίλησα

Ξέρεις εσύ από έρωτα;
Έτσι της μίλησα
Θα με μάθεις και μένα;
Έτσι της μίλησα
Έχεις καρδιά εσύ για έρωτα;
Έτσι της μίλησα
Θα φτάσει και για τους δυό μας;
Έτσι της μίλησα

Δεν ξέρω ούτε πως το ξεκινούν
Ούτε πως το τελειώνουν, έτσι της μίλησα
Όμως μια στεντόρεια υποψία με φτάνει πως το ζουν
Έτσι της μίλησα

Ξέρεις εσύ από αγάπη;
Έτσι της μίλησα
Εγώ μαθαίνω πώς να είμαι παιδί
Έτσι της μίλησα
Κι υπάρχουν σε μένα κάποια τραύματα που ανασαίνουν

Όμως έρωτας, αγάπη, όλ’ αυτά σε μένα έχει αλλάξει η σημασία τους
Αρχίζω να τα γνωρίζω απ΄ την αρχή τους
Απ’ την παρθενία τους
Και ερωτεύτηκα πολλές φορές στη ζωή μου, μη νομίζεις
Μη νομίζεις πως δεν μου πήρε καιρό να ξεχάσω, έτσι της μίλησα

Ξέρεις εσύ από αγάπη και έρωτα; Έτσι της μίλησα
Θα με μάθεις και μένα; Θα με πιάσεις απ’ το χέρι;
Έτσι της μίλησα

Επειδή έκανα λιγάκι στην άκρη να περάσει ένα τρένο απ’ την αυλή μου
Μαθαίνω αργά να συλλαβίζω τις πρώτες μου λέξεις, έτσι της μίλησα
Ξέρεις εσύ από έρωτα; Ξέρεις από αγάπη;
Δεν ρωτώ αν τα έζησες, ρωτώ αν τα ξέρεις, έτσι της μίλησα
Δεν ρωτώ αν τα ξέρεις, ρωτώ αν τα ξέχασες για να τα μάθεις απ’ την αρχή,
Έτσι της μίλησα

Ξέρεις εσύ από έρωτα και αγάπη;
Τα ξέρεις έξω απ’ το μυαλό σου πως είναι; 
Τα ξέρεις έξω απ' το παρελθόν σου πως είναι; έτσι της μίλησα. 



Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Αόρατος Νόμος

Οι Μπλε Άνθρωποι