Θηλυκό Αρσενικό









Τίποτα. Όσους άντρες ποιητές και να διαβάσω ελάχιστα με συγκινούν όλοι μαζί,
ενώ μια γυναίκα ποιήτρια μέγιστα με συγκινεί μόνη της.
Βασικά, η περίπτωση της νόησης είναι όλη μια παρανόηση
θα πρέπει όλος ο κόσμος να κατεδαφιστεί - εν μια νυκτί αν είναι δυνατόν - και να τον ξαναχτίσου εξ αρχής οι γυναίκες - εκ θεμελίων.
Ο άντρας δεν μπορεί να σπάσει, η γυναίκα είναι ήδη διαλυμένη, ο άντρας πολεμά το βράχο του, η γυναίκα ποτέ δεν χάνει τη θάλασσα, ακόμα κι όταν χάνεται μέσα στη θάλασσα, ακόμα κι όταν η θάλασσα την καταπίνει.
 Η γυναίκα, σπάνια προδίδει τον έρωτα, θα πρέπει να έχει αρσενικά γονίδια για να το κάνει, ενώ ο άντρας για να ερωτευτεί, θα πρέπει να προσεγγίσει σχεδόν, την ήδη μισή διάλυση της γυναίκας. Όχι για να γίνει το άρωμα που εκείνη σπάνια χάνει, αλλά για να υπάρξει έστω ως παγωμένο τριαντάφυλλο.
 Τίποτα. Αυτός ο κόσμος έχει θεμελιωθεί πάνω στην προκατάληψη, οι άντρες είχα πάντα τα μπράτσα κι ακόμα τα μπράτσα έχουν, ενώ ο πιο λεπτοφυείς άντρας μοιάζει με γουρούνι μπροστά στην πιο γουρουνίσια γυναίκα. Σπάνια ένας άντρας, μπορεί να διεισδύσει στα λημέρια του αισθήματος, και να το λεπτύνει τόσο, που να πλησιάσει μια χονδροειδέστατη - ακόμα και σε συμπεριφορά - γυναίκα.
 Ο άντρας, με όλη την προσπάθεια, ίσα που καταφέρνει ν’ αγγίξει και να πλησιάσει το σύνορο της πνευματικότητας μιας γυναίκας, που εκείνη την επεκτείνει, πέρα από το σύνορο που άντρας σταμάτα, κι αυτό σημαίνει φύση.
 Δεν είναι μόνο που δεν μπορεί να νιώσει ένας άντρας μια γυναίκα, είναι που η γυναίκα ξεκινά από κει που σταμάτα ο άντρας, τον εμπεριέχει και συνεχίζει.
 Θα πρέπει να το κατάλαβαν αυτό ορισμένοι άντρες, παλιά, και θέλησαν να πείσουν τις γυναίκες για τον εαυτό τους, πως είναι πλάσματα δεύτερης κατηγορίας, θα πρέπει ορισμένοι, κεφαλαιούχοι, να το αντιλήφθηκαν και μέγας τρόμος τους κυρίεψε και θέλησαν να τις καταχωνιάσουν. Και για αιώνες το πέτυχαν, τότε που με το βαρύ σπαθί κερδίζονταν ακόμα η ζωή, τις έπεισαν λοιπόν πως είναι σχεδόν ανάξιες και φτιαγμένες από πλευρό. Ενώ ο Αδάμ πρωτόπλαστος (τρομάρα του) γέννημα θρέμμα, κατά εικόνα κι ομοίωση των μούτρων του.

 Τίποτα. Κανείς άριστος άνδρας ποιητής, ποτέ δεν κατάφερε να με αγγίζει, τόσο βαθιά, αποτελεσματικά, όσο τα κατάφερε μια μέτρια γυναίκα. Εκείνη, με βρήκε, όπου κι αν κατέφυγα, θα έλεγες με γέννησε, κι ως εκ τούτου με ξέρει. Ο άντρας από που να με ξέρει, μόνο ως πολιτικό ζώο αν με πετύχει καμιά φορά, αλλά ποτέ στο δόξα πατρή. Παράδειγμα; Οι άντρες σπάνια διαβάζουν γυναίκες λογοτέχνες. Γιατί; Μα δεν έχουν τη δυνατότητα, δεν μπορούν συναισθηματικά ούτε κατά διάνοια να τις προσεγγίσουν, κι έτσι εύκολα τις ακυρώνουν. Επειδή οι κεραίες τους, δεν μπορούν να πιάσουν απόχρωση αισθήματος, πιάνουν το αίσθημα ενώ η απόχρωσή του τους ξεφεύγει. Ενώ, η απόχρωση του αισθήματος ξεκινά εκεί που τελειώνει το αίσθημα. Δεν υπάρχει μπροστάρης άνθρωπος που γράφει απ’ το αίσθημα, αφού το αίσθημα είναι πίσω και το άρωμά του μπροστά. Συνεπώς, ένα μεγάλο κομμάτι της λογοτεχνίας, μπορείς να το ονομάσεις «εύρημα καθυστερημένων», για καθυστερημένους αναγνώστες.  Αυτούς δηλαδή που είναι στο δρόμο, που έρχονται.

Λίγοι, ελάχιστοι άντρες ποιητές λεπταίνουν ποτέ τόσο το αίσθημα, που να γίνεται χρώμα και μυρουδιά. Οι περισσότεροι κάνουν λόγο για κάποια αλήθεια και σου βομβαρδίζουν το πνεύμα μ’ ένα σφυρί, ενώ η γυναίκα, τι ωραία το ξέρει να το τραγουδά, πως δεν υπάρχει καμιά αλήθεια εκεί έξω κι η μουσική είναι το κύριο συστατικό της ζωής. Το ξέρει φυσικά απ’ τον εαυτό της, όπως κι απ’ τον εαυτό του ο άντρας το ξέρει, πως εκεί έξω υπάρχει μια τόσο στέρεα αλήθεια, σαν βράχος.
 Όμως αν ρωτήσεις τη θάλασσα για την αλήθεια, θα σου απαντήσει η αλήθεια είναι θάλασσα, κι αν ρωτήσεις το ψάρι για τον κόσμο, θα σου απαντήσει είναι θαλασσινός, και το πουλί αέρινος θα σου πει.
 Τίποτα. Αυτός ο κόσμος χρειάζεται να ξεθεμελιωθεί και να χτιστεί πάνω στη θηλυκή αντίληψη για τη ζωή. Κι όχι από κείνες τις γυναίκες που αντροφέρνουν για να κυβερνήσουν κομματάκι, αλλά από τις άλλες, τις πιο θηλυκές ανάμεσα των γυναικών, τις μεταξωτόδερμες, τις γαλαζωπές, αυτές με την αντιλόπη, που καταλαβαίνουν πάντα, πως η μυρουδιά είναι ανώτερη απ’ τη νόηση κι ο έρωτας πιο σοφός απ’ τη σοφία, και πως,  τελικά αυτό που έχει τη μέγιστη σημασία, είναι να κοιμάσαι τις νύχτες γυμνός σ’ ένα κρεβάτι στρωμένο με μεταξωτά αρωματισμένα σεντόνια και να επιλέγεις με την προσοχή, που ένας άλλος δίνει σε μια απόφαση πολέμου... τα εσώρουχά σου.  

Γιατί οι γυναίκες είναι σοβαρές, ενώ οι άντρες παίζουν. 



Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αόρατος Νόμος

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι