Οι Καταραμένοι






Κάπου υπάρχει μια πληγωμένη ανθρωπότητα
που αιμορραγεί βαθιά
ανήμπορη μόνη της να γιατρευτεί
σου κλέβει το βλέμμα, σου κλέβει την καρδιά
ζητάει να συμπάσχεις, να συμπονάς, να βοηθάς
ζητάει το αίμα σου
περνάει το βλέμμα σου πάνω απ’ τον πόνο της μ' ένα ρίγος
όμως τελευταία στιγμή σε σώζει μια χιλιομετρική απόσταση
εδώ, σ’ αυτούς μέσα τους τέσσερις τοίχους - και λιγάκι παραέξω - είμαστε καλά. Έχει τροφή, νερό, στέγη, ακόμα και διασκέδαση, και στα σκουπίδια ακόμα της Δύσης μας
μπορείς να βρεις πολύτιμα πράγματα, νοικοκυριό ολόκληρο να στήσεις απ' τα περισσεύματα.
Ναι, είμαστε καλά, όμως Σσσ, μη το φωνάζετε

Κάπου τα πράγματα είναι αλλιώς, όμως τι φταίμε εμείς;
είμαστε μικροί κι αδύναμοι για να φταίμε
δεν έχουμε καμία επιρροή - και να θέλαμε...
τι κι αν θέλαμε;
και να φωνάζαμε - τι κι αν φωνάζαμε;
ήσυχα, κουρνιάστε μέσα στις τύψεις σας
οι δικές μας θλίψεις είναι άλλου θεού
η δικιά μας στεναχώρια είναι άλλης κατασκευής
τα δικά μας βάσανα είναι άλλης προελεύσεως
σιγανά γυρίστε πλευρό  

Κάπου υπάρχει μια πληγωμένη ανθρωπότητα
που αιμορραγεί βαθιά
όμως τι ωφελεί να γράφεις γι' αυτήν
και να καμώνεσαι τον ευαίσθητο
τι ωφελεί να τη φωτογραφίζεις και να την αναμεταδίδεις
ίσως έτσι μόνο την πολλαπλασιάζεις
τι ωφελεί το κακό με κακό να πολεμάς
και στο οφθαλμό με οφθαλμό ν’ ανταποδίδεις
και που τελειώνει αυτό;
Σσσ, σιγανά, μην ξυπνήσουν οι ερινύες

Και τι ωφελεί της φρίκης τις εικόνες ν’ αποστρέφεσαι
να γυρίζεις πλευρό τον μακάριο ύπνο να κοιμάσαι;

Καμιά φορά, ανίκανος τον εαυτό σου να κυβερνήσεις
θα τρέξεις σα λυσσασμένο σκυλί μέσα σ' έναν πόλεμο
τα πόδια σου μονάχα τους θα σε οδηγούν
η ανάσα σου φωτιά θα πάρει
ένα παιδί μονάχα ν' αρπάξεις μέσα απ’ τις φλόγες θα γυρεύεις
ένα παιδί μοναχά να σώσεις, μονάχα ένα
γιατί έτσι θα αισθάνεσαι απ’ τους καταραμένους
του κόσμου όλου να σωθείς. 



Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Λίγος

Αόρατος Νόμος

Μια Άδικη Μέρα