Ανοιχτές Πόρτες







Όποιος λαχτάρα αληθινά να δώσει μπροστά, κάνει πίσω, όποιος κάνει πίσω συναντά τον εαυτό του, όποιος συναντά τον εαυτό απ’ τον εαυτό του γεμίζει, όποιος γεμίζει απ’ τον εαυτό του ξεχειλίζει απ’ αυτόν, όποιος ξεχειλίζει απ΄ αυτόν οι άλλοι παίρνουν απ’ αυτόν - ενώ όποιος δίνει υπολογίζει και στοχεύει να πάρει.

Όποιος κυνηγά διώχνει, όποιος στήνει καρτέρι περιμένει, ο τρόπος ν’ αισθάνεσαι είναι του ψαρά, όταν αισθάνεσαι ψαράς η ζωή γίνεται θάλασσα. Η καρδιά έχει δίχτυα για πουλιά και ξόβεργες για ψάρια, όποιος ψαρεύει με τη σκέψη ψαρεύει σε θολά νερά, όποιος ψαρεύει με την καρδιά ψαρεύει στ’ ανοιχτά, τα μεγάλα ψάρια είναι στ’ ανοιχτά.
 Όποιος ακονίζει το βλέμμα το φτιάχνει πετονιά, όποιος φτιάχνει βλέμμα πετονιά γίνεται ψαράς, όποιος γίνεται ψαράς, στην άκρη του βλέμματός του, τοποθετεί δόλωμα. Όσα βλέπει η άκρη του βλέμματος τσιμπούν στο δόλωμα της, κι όσα πιάσει η άκρη του βλέμματος τα φέρνει στην καρδιά. Όποιος βλέπει έχει, όποιος βλέπει κατέχει.

 Όποιος κάνει πίσω γίνεται κενό, όποιος γίνεται κενό γεμίζει, όποιος γεμίζει, γεμίζει με τα δικά του, όποιος γεμίζει με τα δικά του τ’  αισθάνεται ως δώρα, όποιος τ’  αισθάνεται ως δώρα στέλνει δέηση και ευγνωμονεί, αυτός δοξάζει κι όποιος δοξάζει, δοξάζει πέρα απ΄τον εαυτό του, γιατί η μόνη ζωή που υπάρχει, είναι η πέρα από τον εαυτό μας ζωή. Η μόνη ζωή είναι απ΄το δεδομένο και μετά. Όποιος δοξάζει ήδη πιστεύει, κι όποιος πιστεύει ήδη έχει και μόνο αυτός μπορεί να τα προσφέρει. 

 Αν αυτά που κερδίζεις τα καταχτάς δεν τα προσφέρεις, μόνο αν τα δέχεσαι τα προσφέρεις, γιατί όταν τα κατακτάς αισθάνεσαι πως σου ανήκουν, πως το έκανες εσύ και τα κρατάς, ενώ όταν τα δέχεσαι αισθάνεσαι πως δεν σου ανήκουν και πως μόνο μέσα από σένα περνούν… δεν αισθάνεσαι ο τελικός προορισμός τους, αισθάνεσαι ως τελικό προορισμό τους, τον τόπο όπου αυτά ξεκίνησαν να φτάσουν σε σένα και σε αυτόν επιστρέφουν. Όποιος κρατά τα πράγματα κρατά τον πόνο τους, όποιος κρατά τα πράγματα κρατά τον πόνο των πραγμάτων. Όποιος κρατά τα πράγματα κρατά την καρδιά του, όποιος κρατά την καρδιά του την πονάει. Όποιος πονάει την καρδιά του οι άλλοι τον πληγώνουν. Όποιον πληγώνουν οι άλλοι το κάνουν για ν' αφήσει την καρδιά του, το κάνουν σαν μια υπενθύμιση, πως δεν γεννήθηκε με τη σκέψη να κρατάει την καρδιά και πως η καρδιά του προϋπήρχε της σκέψης του.

 Ενώ όποιος δεν κρατά τα πράγματα, κρατά τη χαρά των πραγμάτων κι όχι τα ίδια τα πράγματα. Η χαρά των πραγμάτων κατέχει τα πράγματα, γι’ αυτό όταν δίνεις τα πράγματα δίνεις τη χαρά των πραγμάτων, κι όταν δίνεις τη χαρά των πραγμάτων δίνεις τα ίδια τα πράγματα κι η καρδιά επιστρέφει ξανά στο κενό, για να ξεχειλίσει ξανά από πληρότητα κι ο κύκλος να επαναληφθεί, μέχρι να γίνουν όλα δικά σου και ν’ ανήκουν όλα σε όλους, γιατί όλα είναι όλων στην ουσία τους, κι όταν ζεις επί της ουσίας ζεις τη ζωή όλων κι όλοι ζουν τη ζωή σου. Και ζεις τη ζωή του ψαριού, του πουλιού και του δέντρου και του ανθρώπου, μόνο με το, να είσαι γεμάτος από σένα. Όταν είσαι γεμάτος από σένα είσαι γεμάτος από ζωή, κι όταν είσαι γεμάτος από ζωή είσαι γεμάτος απ' όλα, γιατί η ζωή είναι όλα, δεν είναι τα μερικά.

Όταν γεμίζεις από σένα γεμίζεις από αγάπη, όταν γεμίζεις από αγάπη, αγάπη γίνεσαι, όταν γίνεσαι αγάπη σκέφτεσαι με αγάπη, όταν σκέφτεσαι με αγάπη, πράττεις και δρας με αγάπη, όταν πράττεις με αγάπη, μεταδίδεις αγάπη, όταν δίνεις αγάπη παίρνεις αγάπη, όταν τίποτα στον εαυτό σου δεν εμποδίζεις και δεν εμποδίζεται… γίνεσαι συμμέτοχος ενός αέναου κύκλου διαρκούς προσφοράς κι απολαβών, με ανοιχτές τις πόρτες, αποχτάς πρόσβαση στη γέννηση της αφθονίας και του πλούτου, στη γη και την πηγή όλων, εκεί, όπου η ανθρώπινη σκέψη, δεν έχει πατήσει ακόμα πόδι.
  
 Όταν σκέφτεσαι άμεσα λαμβάνεις άμεσα. Όταν ζεις στο παρόν τα πράγματα συμβαίνουν πάντα στο παρόν, όταν ζεις στο παρόν δεν θέλεις, έχεις. Καθώς προχωράς προς το παρόν, θέλεις και έχεις συναντιούνται στο ένα. Στο παρόν, το θέλω είναι έχω και το έχω θέλω. Στο παρόν, ανάμεσα στο θέλω και το έχω έχει καταργηθεί η απόσταση, γιατί είσαι εκεί που πηγαίνεις. Γιατί δεν βάζεις έναν στόχο να φτάσεις, αλλά είσαι εσύ ο ίδιος ο στόχος σου. 

Όποιος σκέφτεται σαν παιδί έχει μαζί του το θεό, ο τρόπος να σκέφτεσαι είναι εκείνος που σκεφτόσουν πέντε ετών. Όποιος σκέφτεται φυσικά ζει φυσικά, κι όποιος ζει φυσικά, φυσικά τα βρίσκει όσα του συμβαίνουν, κι όποιος βρίσκει φυσικά όσα του συμβαίνουν ούτε θέλει ούτε προσπαθεί να τ' αλλάξει, εκείνος που προσπαθεί να τ' αλλάξει, το κάνει γιατί δεν αισθάνεται φυσικά όσα του συμβαίνουν. 

Αφού ξεχάσεις όλα όσα έμαθες, τότε θα ξέρεις όλα όσα είσαι. 





Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Λίγος

Αόρατος Νόμος

Μια Άδικη Μέρα