Το Σχολείο






... Και μετά μαθαίνεις να κοιτάζεις στα μάτια τους άλλους
και μαθαίνεις πως πολλοί άνθρωποι είναι χωρίς βλέμμα
κι αφού έχεις μάθει να περνάς από τη μία κατάσταση στην άλλη κι από τον έναν άνθρωπο στον άλλον με ένα άλμα
χωρίς να πέφτεις στο κενό...
μετά μαθαίνεις πως το κενό είναι η καλύτερη λύση.
Και μαθαίνεις να φεύγεις χωρίς να σε περιμένει κανείς
και μαθαίνεις πως το να πιάνεσαι από έναν άνθρωπο δεν σε βγάζει ποτέ πουθενά
και μαθαίνεις πρώτα να χαλάς εκείνο το ειδύλλιο που σε πνίγει και σε ασφαλίζει
γιατί μαθαίνεις πως ο χρόνος από απόσταση σε απόσταση είναι πάντα παρών.
Και μαθαίνεις, αφού λιγάκι πονάς, πως ο θυμός αν δίκαια εκφραστεί, χαρίζει ένα αίσθημα απέραντης ανακούφισης
και μαθαίνεις, πως ο άνθρωπος από σένα γυρεύει να του γίνεσαι λιγάκι σκληρός για να μην σε παρεξηγεί
γιατί μαθαίνεις το όριο, και γιατί μαθαίνεις, πως μερικοί άνθρωποι γυρεύουν μέσα σου τις αντοχές σου
κι αποζητούν να πετύχεις στο κέντρο της τη δικαιότερη έκφρασή σου
γιατί θέλουν να σου μάθουν να μην κρύβεσαι και να μην κρύβεις
επειδή θέλουν να σου αθωώσουν τη νύχτα σου

Και μαθαίνεις

Να μην πιάνεις στα χέρια σου καυτά κάρβουνα
και μαθαίνεις, πως το όχι σου αποτελεί πολλές φορές το μεγαλύτερο συμφέρον σου
και μαθαίνεις να εκφράζεις και να αποδίδεις στον καθένα
ακριβώς το αίσθημα που του αναλογεί
δίκαια όσο αυτός σου το προκαλεί
και στο μαθαίνει άμεσα η αγρυπνία σου

Και συνεχίζεις να μαθαίνεις

Πως ό,τι κάνεις σήμερα για να προλάβεις ένα αυριανό κακό…
έχει λάθος βάση
και μαθαίνεις πως όπως φέρεσαι σήμερα
αν υπάρχει σ’ αυτό το σημερινό φέρσιμο  
το παραμικρό αυριανό ενδεχόμενο ή ένα απλό για να μην…
σημαίνει υποχώρηση, σημαίνει πως το συναίσθημα είναι παλιό, άκαιρο και μουχλιασμένο
και καθοδηγεί μέσα από την καταπίεση και το φόβο

Και μαθαίνεις
πως χρειάζεται η σκέψη σου να ανταμώσει το αίσθημα
και το αίσθημα τη σκέψη σου ακριβώς
πως χρειάζεσαι να εκφράζεσαι κάθε λεπτό, κάθε στιγμή
όλο το εικοσιτετράωρο, με όλους τους ανθρώπους ακέραια
για να έχεις ολόδικιά σου τη νύχτα  

Και μαθαίνεις τον τέλειο της συμπεριφοράς κύκλο
την τέλεια στροφή του ματιού
τη βουτιά που διαρκούσε χρόνια σε ένα δευτερόλεπτο
μαθαίνεις αστραπιαία να βουτάς και να βγαίνεις στην επιφάνεια
φέρνοντας διαρκώς στα μάτια σου απαστράπτουσα αλήθεια.  

Και μαθαίνεις να περνάς τις τάξεις
χωρίς να αφήνεις πίσω σου ξεραμένο αίμα
και τίποτα νεκρό.  

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αόρατος Νόμος

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι