Έρωτας ο Πρώτος








                                

 Ο έρωτας είναι σαν να τον σκέπασε ένα σάβανο
Κάτι σαν λαθραία μυρουδιά.
Τον θυμάμαι νεαρός, πριν το πρώτο τραύμα
Πως χτυπά στην καρδιά
Αν και φοβάμαι πως τώρα έχω χάσει τη ντροπή μου
και λίγο απ' τα μάγουλα. 
Όμως θυμάμαι τον έρωτα να παίρνει τα μάτια μας
Κι όχι ξέχωρο απ’ την αγάπη.
Τον θυμάμαι σαν ένα φούσκωμα στο στήθος
Σαν αναστεναγμό
Που σαν είσαι έφηβος κυβερνά τα πόδια σου
Σ’ αφήνει χωρίς μυαλό.
Είναι σαν μια πυξίδα σ' έναν χάρτη
Που δεν γνωρίζεις ακόμα πως είναι χάρτης.
Όμως θυμάμαι τον έρωτα αυτόνομο κι αυτεξούσιο
Θυμάμαι τον έρωτα δίχως σκέψη
Σαν έναν πρίγκιπα που περπατά στα σκοτεινά.
Και θυμάμαι το αίσθημα χωρίς πληγή
Να λειτουργεί με θεϊκή ακρίβεια
Και να μ’ αρέσει το κορίτσι από μέσα του
Με το από μέσα μου
Χωρίς βέβαια το έξω μας να μην έχει τη σημασία του.
Όμως θυμάμαι να το αισθάνομαι σαν σύνολο
Χωρίς να λέω μέσα κι έξω.
Και θυμάμαι τον έρωτα σαν μια ασύμφορη νύχτα, επιτακτικό
Και εμένα, παιδί ακόμα μόνο να τον ακολουθώ.

Αν το ξαναβρώ αυτό, αν το ξαναζήσω
μ' έναν έρωτα θα έχω γιατρευτεί απ’ τους έρωτες.





Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Ο Αρραβώνας της σιωπής

Η Μαθητεία