Η Χρήση του Μπορώ









 Η θάλασσα είναι ήσυχη. Άγγελοι τραγουδούν. Μπορείς να δεις μέσα απ’ τα νερά της το βυθό  με τη χρυσή άμμο· στεριά να πατήσεις δεν υπάρχει, είναι η ίδια η θάλασσα που στεριώνει
και μοιάζει ο κόσμος ορατός, στέρεος, έτσι που μπορείς να τον ξαναπλάσεις στα χέρια σου σαν μωρό.

Ας σκεφτώ κάτι όμορφο σήμερα κι ας ονειρευτό πως υπάρχει, ας το πιστέψω
μέχρι να το δω κι ας κατανικήσω την αντίθετη τάση, κι όσα ορμούν πάνω στη νοητή μου ομορφιά ας πολεμήσω.

Ο Δημιουργός μου δώρισε το χάρισμα της δημιουργίας, ας μην το αφήσω ανεκμετάλλευτο.
Μπορώ να πάρω απ’ το ασχημάτιστο του κόσμου και να το σχηματίσω, και το σχηματισμένο του να το ανασχηματίσω. Κατέχω αυτή την τέχνη, μού είναι έμφυτη, ο κόσμος είναι ρευστός,
ας μην με ξεγελά η ψευδεπίγραφη στερεότητά του. Οι βράχοι του είναι από ζυμάρι.
Μπορώ ν' αλλάξω την πραγματικότητα με τη σκέψη και το βλέμμα, ας ενεργήσει η θέλησή μου η θετική κι ας περάσει μέσα από τις αθέατες σχισμές των πραγμάτων. Ας εντρυφήσω στη διαφάνεια, ας αγαπήσω σήμερα κάτι μισητό μέχρι να το δω να λιώνει κι ας τη δύναμή μου τη χρησιμοποιήσω για το καλό. Μπορώ, έχω τη δύναμη να δημιουργώ τη ζωή μου. Ο Δημιουργός μου δεν με άφησε μόνο σε τούτη τη ζωή χωρίς εργαλεία, χωρίς όπλα, έχω τόξο, έχω βέλος, κατέχω τη χρήση του νου, ας τη χρησιμοποιήσω σωστά, ας χτίσω, κι απ’ την άλλη, όσα είναι για γκρέμισμα ας τα επιτρέψω να καταρρεύσουν, όσα οικοδομήματα δεν πάτησαν ποτέ σε μια αλήθεια.

Η θάλασσα είναι ήσυχη, μπορείς να ξεκινήσεις και σήμερα απ’ την αρχή
κι όσα δεν σου αρέσουν να τ' αλλάξεις. Μπορώ. Μπορείς. Μπορούμε. 



Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αόρατος Νόμος

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι