Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2018

Η Αλήθεια

Εικόνα
Και μετά έμπαιναν όλα στη θέση τους οι άνθρωποι στο σώμα τους τα μάτια στο κρανίο τους οι κορφές στα βουνά τους οι αλεπούδες στις φωλιές τους οι σκαντζόχοιροι κάτω απ’ τ' αγκάθια τους το κελάηδημα επέστρεφε στα πουλιά τα πουλιά στο πέταγμά τους ο βήχας στους συναχωμένους οι σκέψεις επέστρεφαν στο στόμα οι πληγές στις πράξεις των ανθρώπων και στις συμπεριφορές τους 
Και μετά έμπαιναν όλα στη θέση τους το παρελθόν πήγαινε ξανά πίσω το μέλλον μπροστά  η Κυριακή έπεφτε ξανά Κυριακή η Δευτέρα Δευτέρα έγιναν θηλυκές οι γυναίκες κι αρσενικοί οι άντρες καλοκαίριαζε μέσα στο καλοκαίρι και το χειμώνα χειμώνιζε

Ύπαρξη

Εικόνα
Μετά λένε φταίει αυτό και φταίει εκείνο και θα κάνουμε αυτό για να έχουμε το αποτέλεσμα εκείνο για να μην φταίει αυτό πήρες ποτέ στο κατόπι την ύπαρξη να δεις μέσα της τι φταίει; Ξέρεις ποια είναι η υγιείς ύπαρξη για να ξέρεις και ποια είναι η αρρώστια της; Την ακολούθησες ποτέ στα βαθιά χαρακώματα που κατεβαίνει; Ξέρεις πόσο μόνη στο βάθος είναι; Ξέρεις τη μοναξιά του Χριστού; Έχεις νιώσει ποτέ την ύπαρξή σου να ουρλιάζει; σαν λύκος στο φεγγάρι επέτρεψες αυτό το ουρλιαχτό να φτάσει στα χείλη σου και του απέδωσες ουρλιαχτό;
Και μετά λένε φταίει αυτό και φταίει εκείνο, και θα κάνουμε εκείνο  για να έχουμε το αποτέλεσμα αυτό και να μην φταίει εκείνο
Όμως πήρες ποτέ στο κατόπι την ύπαρξη να δεις μέσα της τι φταίει; Ξέρεις πόση μοναξιά υπάρχει στο βάθος; Ένιωσες ποτέ την ύπαρξή σου να τρώει σίδερα; Την ένιωσες ποτέ να ροκανίζει χαλκάδες; Μήπως ξέρει τι θα πει δίψα; Μήπως ξέρεις τι θα πει ορφάνια;
Ξέρεις η ύπαρξη πόσο μόνη είναι στο βάθος, κάτω απ’ όλο αυτό το απέραντο που τη σκεπάζει ξέρεις πόσο τραγική …

Το Μαργαριτάρι

Εικόνα
Όσο πάει στενεύουν τα περιθώρια μέσα ρίξεις το βλέμμα έξω το ίδιο γίνεται μέσα έξω μιας διάθεσης αποτέλεσμα ούτε το μέσα κρατάει πολύ ούτε το έξω - άλλοτε ήταν χρόνιο μέσα ή έξω - όμως τώρα λέπτυνε η πόρτα, έγινε σχεδόν διάφανη λίγο αεράκι κι ανοίγει, λίγο αεράκι και κλείνει από πόρτα κουρτίνα έγινε τούλι έγινε, κάτι σαν νυφικό - αν ήμουν γυναίκα θα έλεγα περιμένω τον γαμπρό -
Όμως στενεύουν τα περιθώρια επιφάνεια βάθος ένα πράγμα γίνεται δεν ξέρω πότε είμαι ψηλά πότε είμαι χαμηλά πότε πέφτω πότε αναβαίνω δεν ξέρω πότε είμαι στις κλειστές πότε στις ανοιχτές μου ούτε ξέρω πότε προσφέρω και πότε δέχομαι εκεί που κλείνει ο κόσμος εκεί ανοίγει μάλιστα σαν βλέφαρο ανοιγοκλείνει
Όσο πάει στενεύουν τα περιθώρια το δεξιά δεν είναι πια τόσο δεξιά ούτε το αριστερά τόσο αριστερά το πάνω δεν είναι τόσο ψηλά και το κάτω δεν είναι τόσο βαθιά ούτε το έξω είναι τόσο έξω ούτε το μέσα είναι τόσο μέσα οι διάφορες εξαλείφονται γίνομαι ο κόσμος κι ο κόσμος γίνεται εγώ
Πράσινα τα στάχυα σαν να ξυπνάς από ένα όνειρο και να προσπαθ…

Η Ευθύνη της Επιλογής

Εικόνα
- Είμαστε σε κομβικό σημείο, σταυροδρόμι. - Πως είναι στο κομβικό σημείο; - Ένα σημείο άπνοιας.   - Δεν φυσάει κανένα αεράκι; - Κανένα αεράκι.
- Ανατολικά να πας, προς το δεξί σου χέρι. - Κάποιες φορές, στον περίπατό μου, κάτι με σταματάει σ’ ένα διχαλωτό δρόμο και με καλεί να αποφασίσω, χωρίς νου, χωρίς σκέψη. - Είναι το ένστικτο που εκπαιδεύεται. - Άλλες φορές πάλι κάτι άλλο με σταματάει οπουδήποτε μία να ακολουθήσω τη λογική μία να ακούσω το φόβο, πολλές φορές αυτό γίνεται αφού βγω κι απομακρυνθώ απ’ το σπίτι, μια σκέψη του φόβου, μού λέει τότε, πως κάτι ξέχασα αναμμένο στο σπίτι και με καλεί να γυρίσω πίσω, ίσως μια ηλεκτρική συσκευή. Ξέρω πως είναι ψέμα και πως δεν πρέπει να υπακούσω αυτή τη σκέψη, γιατί καλομαθαίνει ο φόβος και καταφέρνει να με χειρίζεται. Η λογική μού λέει, όλα είναι εντάξει, πήγαινε στη δουλειά σου, άλλωστε ο φόβος το έκανε ξανά, κι άλλοτε επιχείρησε να με προστάξει και να μου βάλει ιδέες στο νου. Ξέρω, πως δεν το κάνει από κακό, θέλει να με προστατέψει, όμως υπερβάλε…

Κορίτσι της Άνοιξης

Εικόνα
Απορώ με τη θρησκευτική μου καρδιά με τη λατρευτική μου καρδιά. Άρε μάνα, αγία υπήρξες την κέρδισες την παρτίδα στα νερά σου μ’ έφερες, με κατέκτησες αναρωτιέμαι σαν ήμουν μες στην κοιλιά σου τί για μένα συλλογιζόσουν η θρησκευτικότητα σου με διαπότισε η λατρεία σου βαθιά με σημάδεψε η αθωότητά σου με χάραξε και καταφέρνω τώρα να μ’ αγαπώ όπως είμαι και να με δέχομαι· τόσο βαθιά η σχέση μας έφτασε, αίμα που σου μοιάζω αισθαντικά· τελικά γίνομαι αυτός που εσύ ονειρεύτηκες η γνώμη που είχα για τον εαυτό μου ψευδή ήταν και μ’ εγκατέλειψε τώρα, αγαπώ να σου μοιάζω και μ’ αρέσει που μέσα μου ζεις και μέσα σου ζω
Άρε μάνα, άρε μάνες εσείς δεν αγαπάτε, αλλά με την αγάπη σας μας ποτίζετε κι εμείς, σε μια άλλη εποχή ανθίζουμε και σας νοσταλγούμε κληρονόμησα ακόμα και την αγάπη σου για τα λουλούδια άντρας εγώ θα ντρεπόμουν ευαισθησίες να ομολογώ όμως η ψυχή μου φύλο δεν έχει και κάθε άνοιξη κορίτσι γίνομαι για να σου μοιάζω· και κάθε άνοιξη που κορίτσι η φύση γίνεται κορίτσι γίνομαι για να της μοιάζω.


Η σωστή ερώτηση

Εικόνα
Σιγή. Όμως με τρώει μια φαγούρα. Θα μου περάσει. Από νωρίς είχα μια έντονη τάση για δημιουργία, πήρα μια καμπαρτίνα δερμάτινη που δεν ήξερα τι να κάνω με δαύτη,  και την έφτιαξα κοντομάνικο. Καλοκαιριάζει, να ‘χω γύμνια εφεδρική λέω γενικά έχω μια τάση με την παραποίηση των ρούχων στο τέλος θα ντύνομαι με κλωστές τα τελευταία χρόνια ράβε ξήλωνε είναι νομίζω το πάω γι’ άγαλμα
Κάτι θέλω, κυνηγώ διαρκώς μι' αρχή κανείς δεν μου τη δίνει όποιον άνθρωπο γνωρίσω τον γνωρίζω απ’ τη μέση - θέλω να πω από τη μέση των υποθέσεών του - σπάνιο να βρεθεί μια Εύα, ένας Αδάμ, νομίζω, οι πρωτόπλαστοι καταργήθηκαν
Όπως και να ‘χει καλοκαιριάζει - θέλω δε θέλω κι έχω θαρρώ μια υπόθεση να τελειώσω ή να την αρχίσω μα κανείς δεν μου δίνει πάσα αισθάνομαι σαν εκείνη τη γυναίκα που έχει μι’ απάντηση στα χείλη αλλά κανείς δεν της κάνει τη σωστή ερώτηση. 




Το Ατένισμα

Εικόνα
Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας κάτι απ’ την καρδιά μου. Δηλώνω απλώς τα αυτονόητα, το συνηθίζω τελευταία, γιατί αν δεν ήταν απ’ την καρδιά μου δεν θα ήταν μοίρασμα, θα ήταν απλώς μια γνώμη. Θέλω να επιβεβαιώσω, πως εκείνο που λένε, πως όταν είναι έτοιμος ο μαθητής ο δάσκαλος εμφανίζεται... είναι αλήθεια. Μου έχει τύχει πάνω από εκατό φορές ως τώρα, πράγμα που σημαίνει ΔΕΝ μου έχει τύχει. Γιατί, αφού μου "έτυχε" εκατό τοις εκατό... είναι λέω νόμος, είναι κανόνας! Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάτι μέσα μας που προσπαθεί να μας μιλήσει, δεν τα παρατάει ποτέ, το προσπαθεί και το ξαναπροσπαθεί ως να ακουστεί. Αυτό το κάτι θέλει να μας γίνει γνωστό, θέλει να μας γνωστοποιηθεί, να μας φανερωθεί. Θέλει απλά να πάρει μια μικρή θέση στο μυαλό μας, του ανήκει εκεί μια θέση, ένα μικρό κουτάκι, θα κλείσει ένα μικρό κενό, θα εφαρμόσει μια σκέψη σε ένα μικρό κενό της ψυχής μας, και ένα μικρό κενό της θα γεμίσει με μια σκέψη. Αν ακολουθήσεις αυτό το συλλογισμό φέρνει πληρότητα, ολοκλήρωση.
Είναι νύχτες…

Το παρελθόν κι ο ρόλος του

Εικόνα
Κάθεσαι ώρες ατέλειωτες και φτιάχνεις τη ζωή σου βήμα βήμα. Τη σκηνοθετείς, την κάνεις πρόβα, τη ζεις στη φαντασία σου. Την ξεκινάς μέσα από μια ομίχλη, πολλές φορές πυρακτωμένη, την ξεκινάς από ένα βάθος, πολλές φορές φλογισμένο και τη φέρνεις στην επιφάνεια, την ξεκινάς από θεωρία, την κάνεις πράξη. Γεφυρώνεις τη φαντασία με τη διάθεση, τη σκέψη με το γεγονός, τη θέληση με το αντικείμενό της, το υποκειμενικό και με το αντικειμενικό, τον αέρα με το πρακτικό, και μια μέρα βρίσκεσαι μέσα στη ζωή που ονειρεύτηκες. Τα εργαλεία σου η δημιουργική φαντασία, το όραμα, η θέληση, αστάθμητος παράγων η συγκυρία κι η τύχη. Κάθεσαι σαν εργάτης, σαν μυρμήγκι, και προβάρεις τη ζωή σου στον νου σου σαν μια ταινία, η φαντασία σου καθίσταται τόσο ζωηρή, που τα αισθήματα που σου ανεβάζει είναι τόσο αληθινά όσο και τα πραγματικά. Και το κάνεις μέχρι τα αισθήματα που σου ανεβάζει η φαντασία σου να είναι αληθινά, κι είναι κάπως παράδοξο, αλλά αν τα αισθήματα που σου ανεβάζει η φαντασία σου είναι αληθινά... …

Διαθλάσεις φωτός

Εικόνα
Είσαι το φως, δεν χρειάζεται να ανησυχείς. Μη χαμηλώνεις τη λάμψη σου, μη μειώνεις την ακτινοβολία σου, μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις, και το αντίστροφο δεν χρειάζεται να το κάνεις, χρειάζεται να το επιτρέψεις στον εαυτό σου. Είσαι το φως, χρειάζεται απλώς να το αφήσεις να λάμψει. Μην κατηγορείσαι μην έχεις ενοχές γι' αυτό, το φως για να βρεθεί οφείλει να χαθεί. Είναι λαβύρινθος ο δρόμος του, όλος μέσα στο ανθρώπινο μυαλό. Όμως είσαι το φως, δεν είσαι το κύτταρο, είσαι το κύτταρο μέσα, τι μπορείς να πάθεις; τι μπορεί να σου συμβεί; Τίποτα απολύτως. Είσαι το φως και μπορείς να αισθάνεσαι ως φως, είναι υπέροχο αυτό, όχι μόνο να το ξέρεις αλλά και να το αισθάνεσαι.
Είσαι το φως, μέσα σου υπάρχει μια ολόχρυση ακτινοβολία, είναι η αγάπη, αυτή μπορεί να σε γιατρέψει ολότελα, μπορεί να γιατρέψει το σώμα σου, μπορεί να γιατρέψει το μυαλό σου, μπορεί να γιατρέψει τα αισθήματα και την ψυχή σου. Όπως είσαι το φως με τον ίδιο τρόπο είσαι και η αγάπη. Όπως μπορείς να νιώθεις ως φως, μπορείς να…

Το Αφράτο Μαξιλάρι

Εικόνα
 Οι σκέψεις μας καμιά φορά χρειάζονται ένα ωραίο αφράτο μαξιλάρι που καθώς θα χτυπούν πάνω του δεν θα σηκώνουν σκόνη και δεν θα επιστρέφουν σ’ εμάς ακόμα πιο επιθετικές· Μόνο, στο αφράτο μαξιλάρι μέσα του να βουλιάζουν χρειάζονται έναν άνετο χώρο αποδοχής κάποιον να μην μας τις πετάει γοργά πίσω ούτε να τις κρατάει και να τον πνίγουν· απλά καμιά φορά οι σκέψεις μας χρειάζονται έναν άνθρωπο ανοιχτό και σιωπηλό να περνούν από μέσα του, να τον διασχίζουν έτσι κι εμείς να ανακουφιζόμαστε κι εκείνον να μην τον πληγώνουμε ένα αφράτο μαξιλάρι, μια καρδιά από πούπουλα· Ο έρωτας το κάνει, η αγάπη το κάνει έχω αδειάσει σε αλλοτινά χρόνια την πονεμένη και πικραμένη καρδιά μου σε άλλη καρδιά, χωρίς να δημιουργήσω την παραμικρή ενόχληση, χωρίς να δημιουργήσω το παραμικρό κύμα σε εκείνη, έτσι, επειδή υπήρχε ανάμεσά μας το κάτι το ανεξήγητο, κι έλεγα συχνά, μήπως σε κουράζω με τα λόγια μου; μα μου απαντούσε, σε παρακαλώ μη σταματάς, κι η πικραμένη μου καρδιά, έξυνε μέσα στην άλλη καρδιά απόλαυση. Οι σκέψεις μ…