Το παλιό ξενοδοχείο






Το παλιό ξενοδοχείο διανυκτέρευε
η πινακίδα έγραφε επίσκεψη κατ οίκον
μονόκλινα δίκλινα όλα πιασμένα από άλλη εποχή
μια πάνω στην άλλη στοιβάζονταν οι αναμνήσεις
κι οι πόρνες, κάτω κάτω, ντυμένες ανοιξιάτικα
ξεγελούσαν τους οριζόντιους άξονες του πνιγμού

Το παλιό ξενοδοχείο διανυκτέρευε
μπορούσες να περάσεις εκεί μια νύχτα ή μια εποχή
να ξεκουραστείς πάνω στ' ασημένια έπιπλα
με μόνον μόνο ενέχυρο τη νύχτα

Διαβάτης κι εγώ βρέθηκα ξαπλωμένος ανάμεσα σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες
κάποιος με ακούμπησε εκεί να ανασαίνω απ’ τους τριγμούς
και μου είπαν, πως για να ξεπληρώσω - ένα χρέος -
χρειάζονταν να ξεσκονίζω συχνά τον μεγάλο,
κρεμαστό πολυέλεο ( με τα κουδουνάκια )

Το παλιό ξενοδοχείο διανυκτέρευε
όπως όλοι μπήκα κι εγώ για μια νύχτα κι έζησα σ’ αυτό μια εποχή
έγινα εραστής της σκόνης
τις νύχτες κατέβαινε απ’ τις σκάλες η στοιχειωμένη νύφη
ντυμένη ακόμα στο κατάλευκο νυφικό
γυμνή όσο η αθωότητα
και παραπονεμένη όσο ένας κρίνος στ' άχυρα
αφού, πέρασε από πάνω της όλος ο χρόνος του έρωτά της
χωρίς συντροφιά και χωρίς σώμα

Συνήθισα πια με τους δαίμονες και με ξέχασαν
- ίσως είπαν πως είμαι δικός τους άνθρωπος -
αποφυλακίστηκα από την ιστορία μου
πήρα μια νύχτα ό,τι μου είχε απομείνει
- κάτι που οπωσδήποτε δεν το κρατάς -
και βγήκα ξανά στο δρόμο γελώντας σαν άξονας

Πίσω μου βούιζε μια άχλη
και μια ομίχλη με άφηνε από την αγκαλιά της
λυπημένοι όλοι οι νεκροί
πήρα το δρόμο για το λόφο με τα κωδωνοστάσια
και μέσα στην τσέπη μου κελαηδούσε
το εναπομείναν μου ουρλιαχτό.




Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Η Μαθητεία

Οι Μπλε Άνθρωποι