Επιστρέφοντας στο Σπίτι






  
Θέλεις να επιστρέψεις σπίτι;
Ξέρεις πόσο θέλει να το θέλεις
θέλει να θέλεις μόνο αυτό
κάθε δευτερόλεπτο, κάθε λεπτό
κάθε ώρα, κάθε μέρα, όλα τα χρόνια σου
ολάκερη τη ζωή σου και δεν αρκεί

Θέλεις στ’ αλήθεια να επιστρέψεις σπίτι
;
τότε θα πρέπει να ξεχάσεις όλα τ’ άλλα
θα πρέπει να φλέγεσαι μόνο απ’ αυτή την επιθυμία
θα πρέπει να σκέφτεσαι μόνο αυτό
κι όταν φεύγει η σκέψη σου να την γυρίζεις μόνο σ’ αυτό
όλα τα δευτερόλεπτα της ζωής σου όλης
και δεν αρκεί

Θέλεις στ’ αλήθεια να γυρίσεις σπίτι;
τότε, μια νύχτα, θα νιώσεις ένας κόκκος ωκεανού στον ωκεανό
θα νιώσεις τόσο ανήμπορος κάτω απ’ τα αστέρια
όσο ένα βρέφος χωρίς τη μητέρα του
και δεν θα υπάρχει κοιλιά να κρυφτείς
θα γυρέψεις παρηγοριά μα δεν θα τη βρεις

Θέλεις στ’ αλήθεια να γυρίσεις σπίτι
ή μήπως είναι προτιμότερο να ζήσεις κάπως έτσι:
εντάξει μωρέ, θα δούμε, πότε έτσι πότε αλλιώς
να περνά ο καιρός, άλλωστε έχεις και δουλειές
λίγο έτσι λίγο αλλιώς, κανείς άλλωστε δεν είναι τέλειος
μια μαύρη νύχτα μια άσπρη, μια ασπρόμαυρη
ποια η διαφορά μες στις τόσες νύχτες;

Για σκέψου μετά απ’ αυτά, θέλεις στ’ αλήθεια να γυρίσεις σπίτι;
Όχι, δεν ΘΈΛΕΙΣ!


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Λίγος

Αόρατος Νόμος

Μια Άδικη Μέρα