Εκ των έσω προς τα έξω





Το να φτιάχνεις τη ζωή σου με τη μέσα αρχή έχει μερικές ιδιαιτερότητες. Είναι βέβαια ο πιο φυσικός τρόπος, ο τρόπος του θεού κι ο θεός είναι πάντα μοναχικός. Όμως μοιάζει παράξενο σ’ έναν εξωτερικό κόσμο να δημιουργείς εσωτερικά τη ζωή σου, όμως είναι ο μόνος τρόπος να έχεις μια ζωή χωρίς αμφιβολία.

Όταν φτιάχνεις τη ζωή σου με τον εσωτερικό τρόπο, θα έχεις στην προσπάθειά σου ό,τι ακριβώς κάθε φορά χρειάζεσαι, ούτε λιγότερα ούτε περισσότερα, δεν θα έχεις ούτε υπερβολή ούτε έλλειψη, άλλωστε ο στόχος είναι να ζυγιστείς, να βρεις των πραγμάτων το μέτρο.

Όταν φτιάχνεις τη ζωή σου με τον εσωτερικό τρόπο, θα εμφανίζεται στη ζωή σου ό,τι κατακτάς εσωτερικά, μάλιστα εκείνο θα εμφανίζεται στην κατώτερη βαθμίδα κατάκτησης, που είναι η πιο υψηλή. Θέλω να πω, αν στο μήκος του εαυτού σου, έχεις κατακτήσει μια βάρκα στο βάθος σου και ένα καράβι στο ύψος σου... τη βάρκα θα παραλάβεις, θα παραλάβεις το αποκλειστικό, το μη αμφισβητήσιμο, το συναισθηματικά κατοχυρωμένο σου, θα παραλάβεις αυτό που ήδη κατέχεις. 

Στον εσωτερικό τρόπο ζωής δεν είναι ο στόχος το ζητούμενο αλλά το συναίσθημα που το αφορά, στο εσωτερικό τρόπο ζωής, ο στόχος είναι το ίδιο το συναίσθημα, δηλαδή το βασίλειο των ουρανών, αυτούσιο, χωρίς στηρίγματα, χωρίς χάντρες και χαϊμαλιά. «Όλα τ’ άλλα θα ακολουθήσουν», βεβαιώνει ο Κύριος. «Η δωρεά Του θα είναι πλούσια, άφθονη», βεβαιώνει σε άλλο σημείο.

«Εσείς να αναζητάτε μόνο το βασίλειο των ουρανών, κι όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν». Γιατί έτσι; μα για να έχεις έναν εαυτό ανεξάρτητο κι ελεύθερο, κι όχι προσκολλημένο και δέσμιο των καταστάσεων και των πραγμάτων. Για να έχεις έναν εαυτό που θα στηρίζεται στην ίδια τη χαρά του και την ευτυχία του, κι όχι έναν που θα παίρνει ζητιανεύοντας απ’ έξω χαρά και ευτυχία για να τη φέρει μέσα. Για να έχεις έναν εαυτό που θα πατά και θα στηρίζεται στα θεμέλια της αγάπης και της αλήθεια και που θα παραμένει ατάραχος απ’ τις εξωτερικές συνθήκες, κι όχι έναν εαυτό γεμάτο σκαμπανεβάσματα ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες, που θα τις ακολουθεί σαν σκυλί στο πάνω και το κάτω τους, στο φόβο των συνθηκών και την ελπίδα τους.

Στον εσωτερικό τρόπο ζωής χρειάζεται απλώς να κάθεσαι σε μια καρέκλα και να μην κάνεις τίποτα. Χρειάζεται απλώς να παραμείνεις ακίνητος και σταθερός, με στραμμένη την προσοχή σου σε σένα, θα ‘ρθει τότε η ώρα που ο κόσμος, και το σύμπαν, θα στρέψει την προσοχή του σε σένα, όσο δεν κάνεις τίποτα τόσο περισσότερο ευνοεί των πραγμάτων την κίνηση προς εσένα.

Το να μάθεις να κερδίζεις τη ζωή σου με τον εσωτερικό τρόπο, σημαίνει μια πρωταρχική σχέση με το θεό ή σύμπαν. Οι άνθρωποι, σε αυτή την πρωταρχική σχέση, διατελούν μόνο ρόλο μεσάζοντα και διαμεσολαβητή, η ευγνωμοσύνη, αποδίδεται πάντα με τελικό στόχο Εκείνον, μπορεί να περνά μέσα από τους ανθρώπους – ρόλους, αλλά για να φτάσει σε Εκείνον. Σ’ Εκείνον, σε Εκείνο, ανήκει η τελική ευγνωμοσύνη, η τελική πίστη κι η τελική δόξα.  Εκείνος είναι ο τελικός αποδέκτης, η αρχή και το τέλος Εκείνος είναι.

Ο εσωτερικός τρόπος ζωής είναι όλος μια άσκηση κι ένα μεγάλο μακρύ μάθημα, πλούσιο πάντα σ’ ενδιαφέρον και στοχασμό. Ο δρόμος του εσωτερικού τρόπου ζωής είναι γεμάτος θαύματα, πολλά απ’ αυτά της τελευταίας στιγμή και κατόπιν της ύστατης δοκιμασίας, ο τρόπος αυτός της ζωής είναι ένας τρόπος να φτάνεις πάντα στ’ άκρα σου και να τα ξεπερνάς. Είναι ένας διαρκώς υπερβατικός τρόπος ζωής, η υπέρβαση είναι η σημαία του.

Στο εσωτερικό τρόπο, δεν είναι απαγορευτική η φροντίδα κι η μέριμνα του εαυτού στον εξωτερικό κόσμο, μάλλον συνδυάζονται ως ένα σημείο και βαθμό, απλά στον εσωτερικό τρόπο, η ζωή τείνει περισσότερο Υπό τη Μέριμνα, τη Φροντίδα και Προστασία Του, μέσω επί το πλείστον της Καθοδήγησης, κι η σκέψη περνά σε δεύτερο ρόλο ή σε κανέναν ρόλο στις υψηλές κατακτήσεις. Γιατί στον εσωτερικό τρόπο ζωή, η εμπιστοσύνη και η πίστη σε νέα τμήματα του εγκεφάλου αυξάνονται, περισσότερο ζει κανείς με τη διαίσθηση και την ενόραση παρά με όσα σκέφτεται. Γενικότερα όμως τίποτα δεν αχρηστεύεται, απλώς υπάρχει μια συμμαχία κι αρμονία όλων των ανθρώπινων ιδιοτήτων, προς την μια κατεύθυνση και την κατάκτηση του ενός σκοπού. Που στο τέλος προβάλει περισσότερο ζωτικός.

Ένας άνθρωπος, μπορεί να τσιμπήσει κάποια φορά ένα δόλωμα στη ζωή του, και να ακολουθήσει τον εσωτερικό τρόπο ζωής, ιδιαίτερα αν είναι αρκετά απελπισμένος. Είναι ένα δόλωμα που βάζει το φως, που πάντα μας καλεί. Έτσι ο άνθρωπος, μπορεί να τσιμπήσει το δόλωμα, πως μέσα απ’ το συμπαντικό κανάλι, μπορεί να αποχτήσει χρήματα, αυτοκίνητα και βίλες και να μπει στη διαδικασία. Όμως αν το φως τον πιάσει γερά στην αγκαλιά του… όλα τα αρχικά του ζητούμενα που τον έφεραν σ’ επαφή με το φως, μπορούν κάλλιστα ν’ ανατραπούν κι όλα τα σχέδιά του για τη ζωή ν’ αλλάξουν. Γιατί είναι άλλο πράγμα να ξεκινάς να φτάσεις στο φως και με άλλα ζητούμενα το κάνεις, κι άλλο πράγμα είναι να φτάνεις στο φως και με άλλα ζητούμενα έρχεσαι. Καταρχήν, αν έμεινες πιστός στην εφαρμογή των ιδεών, σημαίνει κατάλαβες κι άρχισες να ξεφορτώνεις τον εαυτό σου. Κι ίσως κατάλαβες τη γλύκα και τα ζητούμενα του ίδιου του φωτός για σένα, κι όχι τα ζητούμενα τα δικά σου με όχημα το φως. Γιατί αν πατήσεις τελικά στην χαρά και την ευτυχία είσαι πλήρης, και στην πληρότητα τίποτα δεν χωρά κι όλα περισσεύουν.

 Γιατί, για να έχεις έναν εσωτερικό τρόπο ζωής, θα τον φτάσεις ως το τέλος, γιατί και λιγάκι πριν το τέλος, πάλι δεν έχεις έναν εσωτερικό τρόπο ζωής αλλά «κλέβεις». Και για να φτάσεις ως το τέλος τον εσωτερικό τρόπο ζωής, σημαίνει πλήρης αποδοχή κανόνων κι απαράβατης νομοθεσίας. Σημαίνει εφαρμογή στην πράξη όλων των πιο υψηλών διδαχών των πιο σοφών ανθρώπων που πέρασαν ποτέ απ’ τη γη.  

Θέλω να πω, κάτι μπορεί πάντα να ξεκινήσει ως αστείο κι ως πείραμα, έτσι με την ελπίδα, όμως μπορεί ο διάβολος να σπάσει το ποδάρι του και να δεις, αρχικά, ένα μικρό αποτέλεσμα, κι άλλο ένα μετά, και στη συνέχεια δυό μαζεμένα, και να αλλάξεις δρόμο, να πιστέψεις και να πας από αλλού στον προορισμό σου.

 Το να αναζητάτε λοιπόν πρώτα το βασίλειο των ουρανών κι όλα τα άλλα θα σας δοθούν, είναι επιστημονικά ακριβές. Τώρα, όταν ο Κύριος λέει Όλα τα άλλα, κυριολεκτεί. Σε όλες τις φράσεις Του κυριολεκτεί. Όλα τα άλλα, είναι Όλα τα άλλα, όμως εσύ, από το σημείο εκείνο, θα κρατάς πάντα όσα χρειάζεσαι. Μάλιστα, τότε θα είσαι ανοιχτός και δεν θα κρατάς, αλλά θα περνούν τα πράγματα μέσα από σένα.

Δεν θα προσπαθείς ν' ανοίξεις το κανάλι, θα γίνεις και θα είσαι κανάλι. 


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Οι Μπλε Άνθρωποι

Η Μαθητεία