Ο Προορισμός






Στο βάθος υπάρχει μόνο η αγκαλιά Σου
Εσύ, είσαι ο προορισμός
Βρίσκεσαι πίσω απ’ τις δύο του νου συμπληγάδες πέτρες
Γυαλίζεις ανάμεσα στα σύννεφα σαν Βασιλιάς
Κανείς δεν ξέρει πως Είναι να Είναι κοντά Σου.
Το ύψος είναι απερίγραπτο, η ευαισθησία τρομαχτική
Ανάμεσα στους θρήνους η μικρή φωλιά της αγάπης Σου
Ο δρόμος τραχύς, σπαρμένος αγκάθια
Είσαι Εσύ το Ύστατο
Περνώ λεπτός απ’ το ζημιωμένο μου
Για το αζημίωτό Σου

Κανείς δεν σε έχει δει
Παρά μόνο η φαντασία μου
Είσαι η Μέθη
Ο Έρωτας που με κυνηγά
Των αισθήσεων ένα χρώμα
Το τέλος των αισθημάτων
Η Ατόφια Συγκίνηση
Το ένα Δάκρυ
Αφήνομαι, κι εκεί που έδρευε η πτώση...
Πέφτω τώρα μέσα στη Δόξα Σου

Στο βάθος υπάρχει μόνο η αγκαλιά Σου να με καλεί
Μην απορείς που έρχομαι
Είναι όμορφα κοντά Σου όσο δεν τόλμησα ποτέ να ονειρευτώ
Έχω πάρει προκαταβολή της αγάπης Σου
Εγώ ξέρω που πηγαίνω, δεν βαδίζω στα τυφλά.
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Η Μαθητεία

Οι Μπλε Άνθρωποι