Μετά το νου









Υπάρχει ένα ρητό που λέει: όταν ο μαθητής είναι έτοιμος ο δάσκαλος εμφανίζεται. Ξέρεις, ισχύει πάντα με όλα, πρώτα ετοιμάζεσαι για το οτιδήποτε και το οτιδήποτε εμφανίζεται, είτε αρνητικό είναι είτε θετικό. Μάλιστα, όταν είναι αρνητικό, είναι το συναίσθημα αρνητικό κι η λύση θετική, όταν είναι θετικό, είναι το συναίσθημα θετικό κι η λύση θετικότερη.
Εσένα, μέσα στην πάλη σου, μέσα στην αγωνία σου, σού ξέφυγε μια κουβέντα, έτσι σαν αστείο, σαν να ζήτησες στ’ αστεία βοήθεια. Κι αφού έτσι στ’ αστεία ζήτησες βοήθεια πήρες μία έτσι στ’ αστεία βοήθεια.
Και μετά του λέει: πρέπει να ξεκινήσεις από τα βασικά, από το νηπιαγωγείο. Εκείνος ενίσταται, έχω μεταπτυχιακό εγώ! Λέει.
Δεν κάνει, καλό είναι ίσως για να βγάζεις λεφτά αλλά για να βγεις εσύ μέσα από τις κρυψώνες σου και μέσα από όσες σπηλιές κατέφευγες...θέλει να το πάρεις από την αρχή, αλλιώς δεν ξημερώνεις.
Εκείνος, έχει ένα δίκιο πολλά χρόνια τώρα, ένα πεισματικό δίκιο, αν το χάσει τώρα θα συντριβεί.
Εκείνος που προηγείται, που πέρασε από τη θέση του το ξέρει. Τον αφήνει στο δίκιο του, όμως τα πράγματα τον επόμενο καιρό θα χειροτερέψουν. Το βάσανο θα αυξηθεί για να φέρει τη επίγνωση του βασάνου, η επίγνωση του βασάνου θα αναζητήσει του βασάνου τη λύση. Όμως να γίνει πρώτα αρκετά ηχηρό, αρκετά ανυπόφορο, αρκετά κραυγαλέο. Ύστερα, θα γίνει μια ομολογία.

Γιατί δεν αρχίζεις με την μετάνοια;  Άχά, ίσως έτσι χρειαστεί να ακυρώσεις όλη τη ζωή σου ε; την ως τώρα τουλάχιστον. Μα είπαμε, εσύ έχεις δίκιο, έπραξες σωστά, έκανες εκείνο, το άλλο στη ζωή σου. Κι όμως, υπήρξε όλη λάθος. Απλώς υπήρξε όλη λάθος! Εντελώς λάθος! Απολύτως λάθος! Ακούς: Πενήντα χρόνια λάθος!

Ωιμέ. Τραγικό. Να γιατί στριφογυρίζει αλλά δεν μετανοεί. Βέβαια, αν δεν μετανοήσει, θα χάσει και τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, θα κυλήσουν κι εκείνα λάθος. Δεν μπορείς να πας με έναν νου - που δεν είναι καν νους αλλά μια δειλή σκέψη είναι - από την εφηβεία ως τη μέση ηλικία. Απλώς δεν πηγαίνεις, είσαι ακόμα στην εφηβεία με παλιότερο σώμα.

Να μετανοήσει. Τραγικό. Πενήντα χρόνια δίκιο πως το χαλάς, ενισχυμένο δίκιο, γαιδουροδεμένο. Μοναδικό δίκιο. Τώρα να κλωτσάς πενήντα χρόνων δίκαιο τον έχεις κομματιάσει τον καθρέφτη. Είπαμε όμως, όσο επιμένεις στο δίκιο σου, ο βασανισμός, η τυραννία θα αυξάνονται.

Πενήντα χρόνια λάθος; Δεν είσαι μοναδική περίπτωση, μη χαλιέσαι. Άλλοι ζουν λάθος πενήντα ζωές μέχρι να πετύχουν μια ζωή απελευθέρωσης. Βλέπεις; δεν είσαι μοναδική περίπτωση. Μα πως να το δεχθείς; αν μετανοήσεις το συνέτριψες το εγώ σου, το τσάκισες! Όμως μπορείς στα γόνατα ως το θάνατο να το σύρεις, μπορείς το δίκιο σου ως το θάνατο να το φτάσεις και να πεθάνεις δικαιωμένος. Μάλλον αδικαίωτος, γιατί ο δικαιωμένος δεν γυρεύει κανένα δίκιο στη ζωή.

Υπάρχει ένα ρητό που λέει: όταν ο μαθητής είναι έτοιμος ο δάσκαλος εμφανίζεται. Όμως μπορεί και να μην εμφανιστεί ποτέ ο δάσκαλος, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δάσκαλοι δεν υπάρχουν, απλώς δεν ετοιμάστηκε ποτέ ο μαθητής.

Το βάσανο θα αυξηθεί μέχρι να σε ξεπεράσει. Η αισθαντικότητά σου θα αυξηθεί πρώτα ως βάσανο και πόνος,  ως το σημείο εκείνο που δεν μπορείς άλλο να το κρατάς. Μετά θα σου ξεφύγει, θα κάνει ένα κλικ υπέρβασης, θα γίνει λόγος η ομολογία, θα προχωρήσεις σε ένα μικρό νέο κενό του μυαλού σου. Τότε, κάτι θα διαβάσεις, κάτι κάποιος θα σου πει, ο δάσκαλος θα εμφανιστεί με κάτι εντελώς δικό σου στο στόμα του και θα ταχτοποιήσεις σε νέο χώρο του μυαλού σου συναίσθημα και σκέψη. Και θα καταλάβεις.

Και θα προχωράς έτσι. Θα σου γίνει ο νέος σου τρόπος ζωής. Κάθε φορά θα βλέπεις είκοσι μέτρα μπροστά σου, είκοσι φωτισμένα μέτρα δρόμου. Αυτά θα βαδίζεις και μόλις φτάνεις στον τοίχο τους… ο θεός θα ξεδιπλώνει άλλα είκοσι μέτρα μπροστά σου για να μάθεις να εμπιστεύεσαι. 

Έτσι θα φτάσεις στο φως. Το φως το κάνει σε όλους, πάντα με τον ίδιο τρόπο. Ποτέ δεν αστόχησε. Εμπιστοσύνη στο φως, Εκείνο βλέπει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παιδί του Ουρανού

Η Τέχνη του Αποχωρισμού

Η Σιωπή του Ιησού