Τα αλλαγμένα και τα ανάλλαχτα







Μέσα σε όλα ξεχωρίζει ο έρωτας σαν ηλιαχτίδα
ξεχωρίζει η σπίθα της παρηγοριάς
ένα μικρό αγόρι που κυνηγάει τον ήλιο
λίγη αλήθεια που έπεσε δίπλα·
Μέσα σε όλα ξεχωρίζει ένα χέρι
μια σταγόνα τύχης και δύο σπάνια λόγια·
Έγιναν όλα τόσο ίδια πια
που αν πεις να βγάλεις καρδιά από αυτά
είναι σαν να επιχειρείς τον τρόμο·
Ήρθαν οι μέρες κοντά
έτσι που για να ξεχωρίσεις μία
χρειάζεται να αλλάξει όλη η ζωή σου·
Κράτα μια θέση για το απρόβλεπτο, για την έκπληξη
για εκείνον εκείνη που έρχεται·
Έγιναν όλα τόσο ίδια πια, που μέσα στην καινούργια πάντα ζωή
κυκλοφορούν κάθε λογής γριές και γέροντες
ούτε μια λέξη καινούργια απ’ τα φρέσκα χείλη
όλα επαναλαμβάνονται σαν μια οχιά
πάνε, έρχονται, φοβούνται το θάνατο και πεθαίνουν
φοβούνται τη ζωή και πεθαίνουν
φοβούνται την αλλαγή και πάλι πεθαίνουν
με όλους τους τρόπους πεθαίνουν
με όλη τη φροντίδα πεθαίνουν
νεκρά και άκαρπα κλαδιά κάθε εποχή θέρους
ανθισμένα μόνο τα κυπαρίσσια μένουν.  

Όταν πεθάνω, στο τάφο μου να γράψετε,
τον σκότωσε η ζωή των άλλων.

Όλο και περισσότερο το βλέπω καθαρά
πως έπρεπε να κλειστώ σε μοναστήρι
και να ζήσω με πλάσματα ζωντανά, με τα πουλιά.
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γαλάζια Έρημος

Η Μαθητεία

Οι Μπλε Άνθρωποι