Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2018

Ο Αγώνας

Εικόνα
Θα περάσει, όπως όλα περνούν, το ξέρω πως προσπαθείς, όμως θα περάσει κι αφού περάσει θα περάσεις κι εσύ μαζί του, όπως όλοι περνούμε. Λιγότερο να ανησυχείς, δεν χρειάζεται να ανησυχείς εκτός κι αν υπάρχει θάνατος, όμως θάνατος δεν υπάρχει. Θα περάσει, το είδα κάτω σου να χαμογελά αρπαγμένο από την ελπίδα σου και να παλεύει μέσα στα κύματα, ήταν η ίδια η χαρά σου, που κρατούσε ένα αστραφτερό λεπίδι μέσα στο σκοτάδι και την αναγνώρισα κάτω από τη σκιά σου. Θα περάσει, πίσω από τα δάκρυά σου έρχεσαι.
Και με πλησιάζεις ξυπόλητη να τρέμεις από νοσταλγία για ένα φιλί.
Θα περάσει. Μια νύχτα, καθώς κοιμόσουν, έβαλα το χέρι μου εκεί χαμηλά στην κοιλιά σου και άγγιξα την ψυχή σου και είδα σε ένα όραμα τη μάχη σου. Όμως θα περάσει, γιατί από τότε είμαι μαζί σου δεμένος εγώ με το φως σου.
Θα περάσει. Ο πόθος σου θα λιώσει τις πλάκες του πάγου κι από την δύναμή σου θα ανθίσεις, η ίδια σου η αγάπη θα σε κεραυνοβολήσει, θα γίνεις ρεύμα ηλεκτρικό. Θα περάσει, το είδα κάτω από το βλέμμα σου να ξύνει τ…

Ψυχή Γαλάζια

Εικόνα
Κι όμως, όταν είμαι καλά είναι κι ο θεός καλά μαζί μου κι ο ουρανός είναι καλά μαζί μου και οι άνθρωποι καλοί. Κι όμως, όταν είμαι καλά, έτσι και στοχάζομαι κάτι μακρινό σαν να είμαι ολόκληρος ουρανός και πίσω από αυτόν κι όμως, εκείνες τις στιγμές δεν θέλω πολλά από αυτά που θέλω και δεν με ενδιαφέρουν πολλά, από αυτά που με ενδιαφέρουν είναι σαν να έχω άλλη γνώμη για τον κόσμο, και τη ζωή, άλλη γνώμη για όλα, μόνο επειδή υπήρξα καλά και το βλέμμα πέρασε πίσω από τα σύννεφα και με πήρε μαζί του.
Όταν είμαι καλά τα άσπρα σύννεφα στον ουρανό σχηματίζουν άσπρα άλογα - όσο περνά ο καιρός ρίχνω πιο συχνά το βλέμμα μου στον ουρανό, δεν ξέρω τί, δεν ξέρω πως, αλλά το βλέμμα μου συχνότερα πια μέσα στη μέρα τείνει στο προς τα πάνω.
Κι είναι σαν να με παίρνει μαζί του και βρίσκομαι εκεί στο σύννεφο που κοιτάζω, και το κυανό που μοιάζει σαν άνοιγμα μεταξύ των σύννεφων, κι έχω αρχίσει να παρατηρώ τα σχήματά τους και να τα παρομοιάζω με γήινα πλάσματα, ενώ τόσο με απορροφά που ολόκληρος ο ουρανός γίνεται…

Το Σημείο Μηδέν

Εικόνα
Έχω διαπιστώσει τρεις περιπτώσεις ζωής. Η πρώτη είναι να έχεις μια λάθος γέννηση, είτε το αποδεχθείς είτε όχι, από τη λάθος γέννηση θα έχεις μια λάθος ζωή, είτε το μάθεις είτε όχι. Η πρώτη περίπτωση δεν είναι περίπτωση αλλά κανόνας, μόνο οι άλλες δύο είναι περιπτώσεις, δηλαδή διαφοροποιούνται. Ουσιαστικά υπάρχει μόνο ο κανόνας και η διαχείριση του κανόνα, αλλά και η διαχείριση του κανόνα – το πώς θα διαχειριστεί ο καθένας τη λάθος γέννηση, είναι κι αυτό συστατικό της γέννησης, γιατί το πρώτο παράδειγμα που θα βρεθεί είναι πως διαχειρίστηκε τη λάθος γέννηση ο πρόγονος. Σε πολλές περιπτώσεις η λάθος γέννηση είναι τελεσίδικη, είναι δηλαδή και ζωή και θάνατος, τόσο βαθιά είναι η γέννηση που μόνο με μια δεύτερη γέννηση τη διορθώνεις.
Η λάθος γέννηση δεν είναι μόνο λίγο της ζωής, είναι όλο. Τα προβλήματα της ζωής δεν είναι σημερινά αλλά παλιά, αυτά που βασανίζουν τον άνθρωπο δεν τον βασανίζουν από το παρόν αλλά από το παρελθόν. Η λάθος γέννηση δεν είναι λάθος αποφάσεις ή λανθασμένη αντίληψη…

Ατίθασος Λογισμός

Εικόνα
Κατ’ αλλού τρέχει ο λογισμός μου μέσα σε χρυσά ακρογιάλια αφήνει τον κόσμο, το θολό του τοπίο· Κατ’ αλλού τρέχει, γυρεύει τη διαύγεια το χθες, το σήμερα, το αύριο, το ένα· Κατ’ αλλού τρέχει ο λογισμός μου μέσα σ’ ένα άλλο εφήμερο πεθύμησε μια άλλη καθημερινότητα με άλλα πράγματα καταπιάνονται οι σκέψεις μου με άλλους ανέμους ζευγαρώνουν·
Κατ’ αλλού τρέχει ο λογισμός μου κατά κει που τρέχουν οι λογισμοί αν λυθούν αν λύσουν τους κόμπους οι σκέψεις μου σαν άδειες βάρκες στο πέλαγος κατ' αλλού τρέχουν με σπασμένους δεσμούς· Ξανοίγονται οι σκέψεις μου διψασμένες για ελευθερία σπεύδουν στ' ανοιχτά, στην ανοιχτή έρημο στον δίχως επιστροφή δρόμο·
Κατ’ αλλού τρέχει ο λογισμός μου σε άλλους τόπους στήνω τη σκηνή μου το σώμα μου ακολουθεί τη φαντασία μου ευχάριστα να μην είμαι πάντα εδώ μέσα από κανάλια περνώ - φυγάς της εποχής μου σε άλλη εποχή φτιάχνω τόπο τώρα που στένεψε η ανθρωπότητα αγγέλους επαληθεύω·
Κατ’ αλλού τρέχει ο λογισμός μου με άλλους τόπους φλερτάρει ο νους μου θεούς ανασταίνω·
Κατ’ αλλού τρέχει …

Όροφος δεύτερος

Εικόνα
Μ’ αγαπάς; Ρώτησε η Λ. τον Τ. μια νύχτα ξαπλωμένη δίπλα του. Ο Τ. το σκέφτηκε λιγάκι κι ύστερα το σκέφτηκε λιγάκι περισσότερο·δεν έφτασε στο στόμα του ένα ναι δεν έφτασε ένα όχι, στο άκουσμα της ερώτησης κάτι σαν εξήγηση ανέβασε η ψυχή του, κάτι σαν ανάλυση, ένιωσε να μπαίνει μέσα σε ένα σκοτεινό τούνελ και το απέφυγε. Ενώ η φωνή της Λ. είχε ακουστεί βαθιά, σιγανή με έντονο χρώμα, σαν να είχε κάτι ξεχασμένο στο βάθος, παράπονο, απορία, ακόμα και ήττα.
Να απαντήσει ο Τ. αυθόρμητα, ευχάριστα, ανεμπόδιστα και κελαιδιστά με ένα ναι δεν μπόρεσε. Κάπου η αγάπη του για τη Λ., με τον καιρό, είχε μπλέξει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, όμως ένιωσε την ερώτησή της σαν χαστούκι και του ξύπνησε μια εγκυκλοπαίδεια σκέψεις· και όλη η ζωή του δεν θα έφτανε για να την απαντήσει.
Κι όμως κάποτε την είχε αγαπήσει, ο γάμος τους ήταν καρπός αγάπης, όχι έρωτα, αγάπης. Κι ύστερα πάφ, όλα σκοτείνιασαν, αργά, ύπουλα τα σκέπασε ο χρόνος. Η δροσιά χάθηκε, ο ενθουσιασμός χάθηκε, ακόμα και μέρος των σωμάτων χάθηκ…

Παραθαλάσσια βόλτα

Εικόνα
Θυμάμαι ήταν σκοτεινά τότε κι ήμουν μόνος, τον κόσμο τον είχε τυλίξει ένα σύννεφο κι ήταν καλοκαίρι. Ήμουν μόνος, αλλά θαρρώ το είπα ήδη αυτό.
Ο κόσμος είχε ραγίσει κι άξαφνα, σε μια παραθαλάσσια βόλτα, μια ιδέα με χτύπησε στο μέτωπο σαν κεραυνός. Είπα θέλω αυτό, όμως ήταν αδύνατον να θέλω εκείνο, και μόλις είπα θέλω αυτό όρμησαν μυριάδες σκέψεις να το αφανίσουν. Όμως εγώ το είδα για μια στιγμή και κράτησα το βλέμμα μου καρφωμένο εκεί. Τον επόμενο καιρό όλοι μου είπαν πως ήταν αδύνατον, σχεδόν λογικά αδύνατο, κι όχι μόνο οι άλλοι, αλλά και ένα μέρος του εαυτού μου συμφωνούσε μαζί τους – ή έκανε πως συμφωνούσε.
Ο καιρός πέρασε, κι εγώ πέρασα μαζί με τον καιρό, μάλλον εκείνο το κομμάτι μου που διαφωνούσε με την απόφασή μου… άρχισε να περνά. Λιγόστευε, και το αδύνατον… άρχισε αρχικά να φανερώνει ελπίδες. Ωστόσο, μέσα στην μεγαλύτερή μου αδυναμία, φάνταζε με υπεροχή και φωσφορούχα γράμματα κεφαλαία και με πυργωμένο το κεφάλι του… έλεγε ΑΔΥΝΑΤΟΝ!
Με έλιωσε αυτό, το κοίταξα από όλες του τις με…

Η Φωνή

Εικόνα
Και η φωνή είπε: τι θα κάνεις τώρα; Ο άνθρωπος είπε: θα συνεχίσω. Και η φωνή για να τον πλανέψει είπε:είναι πολλά τα βάσανα. Ο άνθρωπος είπε: δεν έχουν αριθμό, δεν τα μετράει κανείς. Η φωνή είπε: δεν θα τα καταφέρεις, ενώ ο άνθρωπος είπε: δεν υπάρχει κάτι να καταφέρω, δεν πρόκειται για στοίχημα, ζω, ανάμεσα σε όλα, βρίσκω στιγμές δικές μου, τωρινές, μακρινές κι άλλες παλιότερες. Κι η φωνή, για να τον τρομοκρατήσει άνοιξε πελώριο το στόμα της κι έδειξε τα μυτερά της δόντια μα ένα παιδί τη φίλησε στο στόμα και ο φόβος χάθηκε.
Η φωνή άλλαξε, κι άρχισε να αλλάζει σχήματα και μορφές αν δεν με φοβάσαι έτσι, θα με φοβηθείς αλλιώς, είπε, και θα βρω εγώ τρόπο να σε νικήσω έτσι ηττημένος θα πεθάνεις, μέσα στην πικρία και τα παράπονα, ανεκπλήρωτος και πλακωμένος κάτω από το όνειρό σου, και ο άνθρωπος είπε: μου φωτογραφίζεις θρήνο και με απειλείς με πράγματα που ήδη τα έκλαψα και η φωνή είπε: εγώ ειμί ο θεός ο παράδοξος και ο άνθρωπος είπε: στάσου να σε χαϊδέψω λιγάκι κάτω από το πηγούνι να εξημερωθείς γιατί με…

Περπάτημα Αυτογνωσίας

Εικόνα
Δεν έχω ιδέα για το ποια ζωή μου ταιριάζει, αν το σκεφτώ σίγουρα δεν βγάζω άκρη, θα περιπλανιέμαι αιώνια ανάμεσα στις πολλές μου τάσεις, για το ένα για το άλλο, ανάμεσα στις πολλές ροπές, που πολλές φορές δεν μπορείς να διακρίνεις την εφαπτομένη σου. Όμως μέσα στον τούτο τον κόσμο τον σκόρπιο... υπάρχει μια ζωή που μου ταιριάζει γάντι. Από το θέλω δεν πρόκειται ποτέ να τη βρω, το θέλω μου με παραπλανά διαρκώς, παίρνει και ανεβάζει υλικό στη σκέψη μου από διάφορες σκοτεινές γωνιές μου, το θέλω μου δεν θέλει να με εκπληρώσει, περισσότερο λαμβάνει υπόψη του τα μάτια των άλλων. Το θέλω μου θέλει να με φτιάξει στα μάτια των άλλων, το έχω συλλάβει πολλές νύχτες να μου καταδεικνύει ως σωστό, ένα σωστό που ούτε γαληνεύει ούτε ειρηνεύει την ψυχή μου. Είναι ένα σωστό που βέβαια λέει και δείχνει ψηλά, αλλά μου αφήνει κενά. Καταλήγω, πως άλλο πρέπει να θέλω εγώ για μένα άλλο τα μάτια του κόσμου για μένα. Όμως τί θέλω εγώ για μένα και τί τα μάτια του κόσμου για μένα; Θα προσπαθήσω να απαντήσω στο …

Μικρός & μεγάλος νους

Εικόνα
Να είσαι αυθεντικός να είσαι αληθινός, μάλλον σημαίνει να είσαι τίμιος με τα αισθήματά σου, που σημαίνει να είσαι τίμιος, που με τη σειρά του μάλλον σημαίνει, να έχεις κάποια αισθητική για το συμφέρον σου. Να είσαι αυθεντικός να είσαι αληθινός, μάλλον σημαίνει να μην εξαπατάς τον εαυτό σου, που με τη σειρά του σημαίνει με ποιον τρόπο διαχειρίζεσαι την ανάγκη σου, όλα αυτά σημαίνουν τί σε εξωθεί.
Να προσπαθείς να έχεις κέρδος είναι φυσικό, να ξέρεις το κέρδος σου έχει να κάνει με το χρόνο. Το βραχύ κέρδος είναι ατομικό συμφέρον και είναι απάτη κατά του εαυτού, το μακρύ κέρδος είναι συμφέρον της ψυχής, που υπολογίζει όλο το χρόνο της ζωής. Το μακρύ κέρδος δεν γυρίζει πίσω και δεν πέφτει στο μη κέρδος, είναι πορεία κέρδους και δεν σκαλώνει στα μικρά.
Το μακρύ κέρδος αποφασίζει με το συναίσθημα, το κοντό με την πονηρία. Το μακρύ κέρδος ακολουθεί την καρδιά, όταν είναι καλά η ψυχή, το συναίσθημα, υπάρχει γενικό και συνολικό κέρδος. Όταν δεν είναι καλά η ψυχή, το συναίσθημα, υπάρχει κοντόθωρ…