Τα Ψηλά Λουλούδια






Θα ‘ναι καλοκαίρι, θα έχουμε ελαφριά καρδιά και θα είμαστε ευτυχισμένοι. Θα πετούμε στα σύννεφα κυριολεκτικά, και κάπου κάπου θα πατάμε στη γη με το ένα μας δάχτυλο. Θα σε αγαπώ και θα μ' αγαπάς και θ’ αγαπούμε όλο τον κόσμο, θα χάσουμε τη διαίρεσή μας, άσπροι μαύροι κίτρινοι θα είναι όλοι παιδιά του ίδιου θεού· τα λουλούδια θα είναι ψηλά τότε, θα χανόμαστε μέσα στα λουλούδια χωρίς καμία ανησυχία, τα ψηλά λουλούδια θα αντικαταστήσουν το δάσος.

Θα σου λέω κρύψου να σε βρω και θα μου χαμογελάς, θα σε αγκαλιάζω και θα αγκαλιάζω πάλι τον εαυτό μου, θα σου κάνω έρωτα και θα ζω τόσο κοντά στον αναστεναγμό σου που θα τον κυβερνώ.

Θα είναι καλοκαίρι τότε και τα νερά του ποταμιού θα είναι δροσερά και καθαρά, θα καθρεφτίζεσαι στα νερά του χωρίς καμία παραμόρφωση· θα γελάς γάργαρα και θα το βλέπεις να πάλλεται στο νερό το γέλιο σου, θα είσαι χαρούμενη και θα το βλέπεις στον ουρανό που ανοίγει, θα είσαι γαλάζια από μέσα κι από την ευτυχία τα μάτια σου δεν θα σταματούν να ανεβαίνουν - θα τα κλέβουν πουλιά.

Θα βουτάς στο ποτάμι και θα γίνεσαι το ποτάμι, θα φιλάς εμένα και θα γίνεσαι εγώ, θα ακουμπώ το κεφάλι μου στο στήθος σου και το στήθος σου θα βουλιάζει, θα φιλώ τα στήθη σου και θα βλέπεις χαρούμενα τα δέντρα, θα φιλώ τις ρόγες τους και θα λυγίζουν οι κορφές τους, θα σε χαϊδεύω ανάμεσα στα πόδια και θ’ αλλάζει η θάλασσα, κι όταν θα έρχεσαι σε οργασμό θα πεθαίνουν όλοι οι κυνηγοί στη γη από το όπλο τους που σκοτώνει πουλιά.

Γιατί θα είναι καλοκαίρι και θα είσαι λευκή με διάφανα μάτια, η καρδιά σου θα είναι χρώμα και θα έχει πάρει το βάρος μιας πεταλούδας, και θα αισθάνεσαι τον εαυτό σου σαν ένα πέπλο, θα ζεις ανάμεσα στ’ αστέρια πραγματικά και θα μου κάνεις θαύματα με τα χέρια σου για να γελούμε σαν παιδιά.

Θα ζεις μέσα στ’ όνειρό σου και τα’ όνειρό σου θα ζει μέσα σου, κι εγώ θα είμαι εκεί κοντά μόνο για να σε θαυμάζω και να σε αφήνω στην αιωνιότητα να κολυμπάς.

Θα σου ζητηθεί πίστη που δεν την έχουν άνθρωποι, θα σου ζητηθεί δύναμη που οι άνθρωποι δεν τη βρίσκουν, όμως για μένα θα μπορείς πάντα δυό φορές κι όσα σου ζητώ πάντα θα τα βρίσκεις λίγα· θα μου λες ζήτα μου περισσότερα, ζήτα μου περισσότερα δυό φορές και θα το λαχταράς. Γιατί θα είναι καλοκαίρι και θα σε έχω πιάσει από το χέρι να σου δείξω τον αληθινό κόσμο, και θα σου ζητήσω να ξεχάσεις, να ξεχάσεις.

Και θα σου δείξω πράγματα που δεν μπορείς να φανταστείς, και θα σου μάθω πράγματα που λίγοι τα ξέρουν, ώστε να δεις με μάτια που λίγοι αποχτούν και να νιώσεις με αισθήσεις που οι πολλοί δεν τις έχουν. Θα σε περάσω από ένα μυστικό πέρασμα στην ψυχή μου κι εκεί θα ζήσεις.

Κι εγώ στο τέλος θα πεθάνω στα χέρια σου, στ’ αγαπημένα σου χέρια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παιδί του Ουρανού

Ο Αρραβώνας της σιωπής

Η Τέχνη του Αποχωρισμού