Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2019

Θείος Έρωτας

Εικόνα
Πίσω από εμάς φέγγει, λάμπει Πίσω από εμάς διαρκώς μεγαλουργεί Για να φτάσεις στο πίσω από εμάς Πολλές φορές χρειάζεται να διασχίσεις δάση Να περάσεις μέσα από πολέμους, να δώσεις μάχες Να πληγωθείς, να ματώσεις, να λυγίσεις, να σηκωθείς ξανά Για να φτάσεις απλώς πίσω από εσένα. Ο δρόμος μπορεί να κρύβει πολλές παγίδες και εμπόδια Το παρελθόν σου όλο στα μάτια σου θ’ αποκαλυφθεί Κι όλος ο χρόνος σου θα σου μιλήσει Για να καταλάβεις όλη τη ζωή σου Το τι συνέβη και τι συμβαίνει Για να φτάσεις πίσω από εσένα, λιγάκι μόνο να δεις το λαμπρό άστρο
Πίσω από εμάς φέγγει, λάμπει, μια διαρκής ακτινοβολία αγάπης Είναι όλα ήσυχα εκεί - πίσω από εμάς Κανείς δεν μάχεται κανείς δεν πολεμά Κανείς δεν φοβάται κανείς δεν πονά Πίσω από εμάς η ειρήνη – και καλείται ο καθείς να τη φτάσει
Πίσω από εμάς ο Θεός – το φως μεγαλείο υπέρλαμπρο Η ταραχή, ο φόβος, η αγωνία, η απόγνωση, η απελπισία και όλα της υπάρξεώς μας Δεν ισχύουν, δεν συμβαίνουν πίσω από εμάς Εκεί αταραξία, εκεί πάσα γαλήνη, γαλάζιο ολόθερμο Καρδιά άσπρη, μνήμη αθ…

η σωτηρία ήρθε μυστικά

Εικόνα
Η κυρία Λ. κατέβαινε με χάρη τα σκαλιά, όσο περισσότερο την παραμελούσε ο σύζυγός της τόσο καλύτερα ντύνονταν. Όχι πως είχε εραστές, αλλά να είναι σέξι, να είναι προκλητική, ένιωθε να παίρνει εκδίκηση από εκείνον. Μεγαλωμένη σε οικογένεια μεγαλοαστών εμπόρων και παντρεμένη από συνοικέσιο… ήταν αληθινά μια θλιμμένη γυναίκα.
Την τρυφερότητα, τη στοργή, δεν τα είχε γνωρίσει ποτέ, μάλιστα δεν είχε ευδοκιμήσει ο καιρός να κάνει ένα παιδί, και κόντευε τα σαράντα. Η ζωή της μέσα στους κοσμικούς κύκλους αποτελούσε τη μόνη της διέξοδο, άλλωστε όλες οι φίλες της έπαιρναν από καιρό χάπια, κι είχαν μια έντονη τάση να τη στρέψουν σε γνωστούς τους ψυχιάτρους, που κουράριζαν τις ίδιες.
Η κυρία Λ. ζούσε στο σκοτάδι κι ήταν η μόνη ζωή που γνώριζε. Και καθώς τώρα ήταν καιρό ανέραστη… ένιωθε συχνά ημικρανίες και ζάλες.
Μια μέρα την πλησίασε ένας παράξενος τύπος και παράξενα την κοίταξε. Δεν πρόλαβε – ή δεν είχε το χρόνο – να καταλάβει το βλέμμα του, όμως της έκανε εντύπωση. Πήγε τη βόλτα της στα μαγαζιά, …

Το Τραγούδι του Τζίτζικα

Εικόνα
Χρειάζεται να βγω από το παράθυρο και να τινάξω την άνοιξη σαν σεντόνι. Σαν σεντόνι που πάνω του πάλεψαν εραστές. Κι αναρωτιέμαι, αν γίνεται μια άνοιξη να τη φάνε τα σκουλήκια. Ίσως κακώς αναρωτιέμαι, η ιστορία φανερώνει πως το μπορούν. Ένα παράδειγμα είναι πως την άνοιξη του Φαραώ την έφαγαν οι ακρίδες. Την άνοιξη του Χριστού οι Φαρισαίοι και την Άνοιξη του Σωκράτη οι αστοί. Αν και εδώ που τα λέμε… κι οι φαρισαίοι αστοί της εποχής ήταν.
Κι όμως η άνοιξη έρχεται σαν ένας κατακλυσμός, από τον Ιησού ένα σώμα κατάφεραν να φονεύσουν κι από τον Σωκράτη επίσης ένα σώμα, τούτοι ζουν στην εποχή μας περισσότερο από πολλούς ζωντανούς. Αν το καταλάβαιναν βαθιά αυτό οι άνθρωποι θα λύναμε πολλά προβλήματα, πως τελικά – εντελώς τελικά – δεν μπορείς να κάνεις κακό, δεν μπορείς να βλάψεις.
Μπορείς να γίνεις το βάσανο κάποιου, το εμπόδιο κάποιου, το αγκάθι κάποιου, το πρόβλημα κάποιου, κι αυτό έχει να κάνει με την αυτοπεποίθησή σου και την αυτόεκτίμησή σου, αλλά και την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σο…

Κάτι για μια ευλύγιστη κοπέλα, την Ελευθερία

Εικόνα
Θέλω να γράψω κάτι όμορφο αλλά στην ψυχή μου επικρατεί αναταραχή. Αν δακρύσω θα πνιγούν συνοικίες, αν θυμώσω θα πάρω σβάρνα μια πολιτεία, αν εξ απολύσω τη σιωπή μου θα κάψει όλης της γης τα σπαρτά, χρειάζεται να μάθω να κοιτάζω σωστά.
Ωστόσο θέλω να μεταναστεύσω σε μια πολιτεία ερημικά όμορφη, όπου οι σκύλοι σε γλυκοκοιτάζουν και τ' αγκάθια μοσχοβολούν. Ωστόσο, θέλω να πιστεύω πως η θάλασσα δεν πνίγηκε μέσα στη λίμνη. Κοιτάζω να χαλαρώσω έναν βραχνά, που μου σφίγγει στη μέση σαν χαλινάρι που το φόρεσαν σε μικρό παιδί. Να είμαι σκλάβος δεν έμαθα, δεν ξέρω πως. Να υπηρετώ το ξέρω, είναι υψηλή θέση τιμητική.
Να είμαι σκλάβος δεν έμαθα, δεν ξέρω πως. Σκέφτομαι το τρομακτικό κόστος της ελευθερίας. Να είμαι ελεύθερος σ’ ένα βουνό το ξέρω, να είμαι ελεύθερος σ’ ένα μοναστήρι το ξέρω, όμως να είμαι ελεύθερος εν κοινωνία και μέσα στους ανθρώπους… ε, αυτό είναι επιστήμη. Τι είναι ανοχή; Έχεις κανείς την απάντηση; Τι είναι συμβιβασμός; Ξέρει κανείς; Τι είναι καταναγκασμός και τι καταπίεση; Ποιος θ…

Οι Αναγεννημένοι

Χάνονται οι μνήμες, σαν πεζοδρόμια που βουλιάζουν στη θάλασσα Κανείς δεν βαδίζει πια πάνω στα παλιά χνάρια, ακόλουθοι και πρωτοπόροι συναντιούνται κι αγκαλιάζονται Κάποιος στρώνει τους δρόμους με καρφιά· τα κόκκινα χαλιά κόκκινα ανατινάζονται Ήταν εύκολα όλα μια παλιά μέρα - μετά ο καθένας καλέστηκε να σηκώσει τον ήλιο του Τ’ αδέρφια όλα ναυαγήσαν, από τις σχέσεις μια μνήμη απομένει, μόνο η αγάπη κρατάει κι όσοι πέσουν τη βρίσκουν Τόσος αγώνας να φτάσεις εκεί που δεν σε περιμένει κανείς, τόσος αγώνας να φτάσεις στη μοναξιά σου Και να που ο κόσμος επέστρεψε στο παρών, όμως λίγοι ζουν στο παρών Και για να συναντήσεις ανθρώπου αίσθημα θέλει να το φέρεις στα μάτια του, στο στόμα του δεν το βρίσκεις Κι αν πεις να συναντήσεις τον ίδιο τον άνθρωπο θέλει νύχτες να τον ψάχνεις μέσα στο δαιδαλώδες σώμα του. Κατά βάθος μόνοι μέσα στην ανθρωπότητα κι αυτό να θεωρείται επίτευγμα Τα σύννεφα μιας παλιάς θλίψης. Σαν πεις να αναγεννηθείς στο ίδιο κόσμο πάλι φτάνεις. Βαπτίσθηκα τρεις φορές στη ζωή μου, μια στ&…

Οι Ασκοί του Αίολου

Εικόνα
Άνοιξαν οι Ασκοί του Αίολου, είπε και λοιπόν; απάντησε θα δοκιμαστείς τώρα, είπε τώρα; θα δοκιμαστώ τώρα…; απάντησε και γέλασε
Μα τι νομίζεις σε όλη τη ζωή μου κάνω? Απόρησε Θα δοκιμαστώ τώρα, λες, το κάνεις σαν κατόπιν έρευνας με βρήκες ένοχο για κάτι, μήπως οι δικαστές άραγε δεν έπεσαν σε λήθαργο ποιος με ξέρει εμένα ώστε να με κατηγορήσει κιόλας εγώ είμαι πια το κενό, και μήπως οι κατηγορίες σας στο κενό δεν πέφτουν
Θα σε συλλάβουμε, είπε θα με συλλάβετε? Απόρησε και γέλασε μα δεν το καταλάβατε πως παραμένω ισόβια ασύλληπτος
Ποιο είναι το ποινικό μου αδίκημα; ένοχος, είπε ένοχος για ποιο πράγμα? Αναρωτήθηκε για όλους και όλα, είπε όλοι είναι ένοχοι για όλους και όλα, δεν το γνωρίζεις τάχα; Πώς να το γνωρίζω; Αναρωτήθηκε μα από την κοιλιά της μάνας σου, είπε πάντα ήταν τόσο απλό
Γέλασε. Αθωώθηκα με δικιά μου πρωτοβουλία, σκέφτηκε από τότε άνοιξε η φυλακή σας πως μπορείτε τώρα εσείς να με κλείσετε σε οποιοδήποτε μέσα; Αφού και ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους έξω είμαι αφού και το βλέμμα μου να φυλακίσετε εγώ π…

Η Ομορφιά του Δάσους

Εικόνα
Μικρή έβλεπε ένα όνειρο, πως ταξίδευαν με ένα τρένο με τη μητέρα της. Και της έρχονταν τότε μια ζωηρή επιθυμία να πηδήξει από το τρένο, ενώ η μητέρα της τη μάλωνε και τη συμβούλευε. Παιδί μου, της έλεγε, δεν είναι πράγματα σωστά αυτά που σκέφτεσαι, το τρένο προχωράει πάνω σε ράγες και μας πηγαίνει βέβαια στον προορισμό μας, μα αν πηδήξεις από το τρένο θα χαθείς, στο δάσος μέσα θα χαθείς. Κι εκείνη τότε έκλεινε τα μάτια και σκέφτονταν νοσταλγικά: Πως μου αρέσει στο δάσος να χάνομαι!
Μικρή είχε ένα παράξενο όνειρο, πως δεν άκουγε τελικά τις συμβουλές της μητέρας της και πηδούσε από το τρένο, βρίσκονταν τότε στο δάσος και ήταν μόνη, ολομόναχη, την έπιανε τότε ένας φόβος, όμως της άρεσε.
Στην εφηβεία για πρώτη φορά το τόλμησε, πήδηξε από το τρένο και βρέθηκε μόνη στο δάσος, το δάσος της ζήτησε την εξήγηση.
Χάθηκε στο δάσος, όπως ακριβώς είχε πει η μητέρα της, όμως της άρεσε. Άκουγε τους παράξενους ήχους του τις νύχτες, κοίταζε τα παράξενα ζώα στα μάτια, ήταν μόνη και ένας ανεπαίσθητος τρόμος τ…

Ανθρώπων Ιστορίες

Εικόνα
Ξεκίνησε στ’ αστεία η ιστορία αυτή Όπως όλες οι ιστορίες στ’ αστεία ξεκινούν – κάθε είδους αστεία, ακόμα κι αγέλαστα Ιστορίες που ξεκινούν από ένα ένστικτο, έναν υπολογισμό, ή μια όσφρηση Υπάρχουν ιστορίες που τις ξεκινά έν’ αίσθημα, άλλες μια σκέψη Άλλες απλώς ξεκινούν, λόγο δεν θα βρεις σε αυτές όσο κι αν ψάξεις Σε αυτές δεν θα βρεις ούτε αδικία, επειδή η αδικία είναι προϋπόθεση για το ξεκίνημα μιας ιστορίας. Υπάρχουν ιστορίες που τις ξεκινά το σώμα, άλλες η εντύπωση Οι ιστορίες στο δρόμο χαλούν, μόνο λίγες στο δρόμο φτιάχνουν Υπάρχουν ιστορίες που ξεκίνησαν με κάθε ευοίωνη προοπτική Συνήθως κατέληξαν ναυάγια Άλλες που οι κάτοχοί τους τις σκέφτηκαν καλά πρώτα, τις ζύγισαν άριστα Αυτές πνίγηκαν Υπάρχουν ιστορίες που ξεκίνησαν με τη θέληση – αυτές πήραν λίγο δρόμο Άλλες που ξεκίνησαν δίχως τη θέληση – πολλές από αυτές κατέληξαν Υπάρχουν ιστορίες που τις ξεκινούν οι άνθρωποι, άλλες που τις ξεκινά Ο θεός για τους ανθρώπους Υπάρχουν ιστορίες που κράτησαν ένα διάστημα, έκαναν έναν μικρό κύκλο και αφ…